☞℟RM5vt illud dubiū ꝯfiieat̉. ⁊ rō. qꝛ ī ꝯfeſſiōe reꝗritur vt os cordi ꝯcordet. Si āt dubito an illudqd̓ feci fir moriale vl̓ veniale. Illud .n. dubiūꝯfitēdū ē ꝓpt̓ dubiū. alij̓ diſcrimini me expono: nō tn̄ debeo illud aſſere̓ mortale: ſꝫ fc̄m debeo narrare ⁊ iudiciū ſacerdoti relinqͣre. qꝛ̄ ⁊cͣ¶ Ꝙtū ad itiā ꝟi. dicūt btūs Tho. ⁊ Pe. in4. di. 17. ꝙ nō ſufficit aliꝗd eē notū iudici niſiſit ei notū ī forma iudicij. Et iō qͣꝫtūcūqꝫ pctāmanifeſta nota ſint ſacerdoti: qꝛ tn̄ in forma iudicij noͣ nō ſt̓: iō illa oꝫ ꝯfiteri qr̄ ⁊cͣ. Et h̓ volotibi aīa ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝑte 2ª huiꝰ ẜmonis.¶ De in. iructhꝰ ſcē ꝯfeſſicis ꝯſideraſSalutiſer e cōErtio locV feſſionis optimā fructificatōꝫ videamꝰ. Duodecim .n. fructꝰ aīa cara int̓ cētos ſcēfructifereqꝫ ꝯfeſſiōis ꝑ tres ꝯcl̓oeſmore ſolito colligemꝰ. Quaꝝ pͥma ē iſta. Deum placat: pctā delet: nauſeā reddit: deſꝑationēqꝫ ſcā ꝯfeſſio tollit. 2ª ꝯcl̓o ē iſta. Audaciāgnat: ſilētiū facit: germīat ⁊ cūcta ſpecioſa ſcāꝯfeſſio reddit. 3ª ꝯcl̓o ē iſta. Fallit: liberat: ſꝑbona ē: ⁊ ad gl̓am ſcā cōfeſſio ducit et̓nā.¶ De qͣttuor pͥmis ſancte cōfeſſionis fructib¶ Concluſio pͥma.Ccipe pͥmā cōcl̓onē vꝫ. Deū placat:pctā delꝫ: nauſeā reddit: deſꝑatōemqꝫcā ꝯfeſſio tollit. In qͣ ꝯcl̓o qͣttuor ponunt̉ pͥmi ſcē ꝯfeſſionis fructꝰ vꝫ. Primꝰ diplacatiuꝰ. 2ꝰ dr̄ ānulatiuꝰ. 3ꝰ dr̄ abhomīatiuꝰ.qꝰ dr̄ remotiuꝰ. ¶ Primꝰ inqͣꝫ fructꝰ dr̄ placatiuꝰ. Nihil .n. ſic deū placat ſic̄ ſcā cōfeſſio.Amb. de pe. di. j. Nouit inꝗt dn̄s mutare ſentētiā ſi tu noueris mutare ꝓpoſitū. audi ⁊ barbatū Hiero. ſuꝑ Amos. c. 2. ⁊. 3. Si agimuspnīaꝫ: ipſū qͦꝫ ſue penitebit ſnīe .i. ꝯmīatiōis.Rurſus iuxͣ eundē .ſ. Amos ꝓmittit ꝓſꝑa .ſ.deꝰ ſi pnīaꝫ egerimꝰ. Qd̓ ſi negligētia .ſ. pnīediſſoluamur: ⁊ illū penitebitſ pōſiōis ſue: ꝓmiſſaqꝫ mutabit. Cuiꝰ rei exᵐ ſamariā .ſ. oſcej. ⁊ vl. c. ⁊ hierl̓m hr̄e poſſumꝰ. Quoꝝ alij deīnumeris ſupplicijs .i. ꝑicul̓ liberati ſūt. ⁊ alijſ. ꝯtēptores q̄ ꝓmiſſa pr̄ibꝰ fuer āt poſſiderūt.h̓ ad lr̄am. de pe. di. j. c. ſi agimꝰ. Et. c. ſe ſicdr̄. Quā ob rē ꝯſiliū meū placeat tibi: ⁊ pctātua cl̓ynis redime. Et ponit̉ iſtud ꝟbū redime pͥuatiue: qꝛ ꝓpͥe nō ē hͨ redēptio vt dic̄ gl.Sic forte igͥſcet deꝰ delictis tuis. Si p̄dixit ſentētiā q̄ mutari nō pōt quō hortat̉ ad mīaꝫ ⁊ ad9º. ꝙeel̓ynas pauꝑū vt dei ſnīa pͥmutet̉. qd̓ facile ſoluit̉ exº regis Ezecbie: quē Iſaias dixit eē morituꝝ .ſ. Iſa. 38. ī pͥn. ⁊. 4. Reg. 20. Et niniuitaꝝ ꝗbꝰ dcm̄ fuerat .ſ. Ione. 3. Adhuc. 40.dies ⁊ niniue ſubuerteret̉. Et īde ad p̄ces ezechic ⁊ niniue dei ſnīa ꝯmutata ē. Rurſū bonaagēti ſe aſſerit polliceri ⁊ īdulgētiā. Alioquin⁊ irreuerētiā loꝗt̉ deꝰ ſe mala minari ſuꝑ gētēſ. Hiere. 18. Etſi bona fecerit minas clertieꝯmutare rurſū aſſerit polliceri. ⁊ ſi mala fece̓itdic ſuā mutare ſnīaꝫ nō ī hoīes: ſꝫ ī oꝑa qͥ mutata ſūt. Neqꝫ deꝰ hoībꝰ iraſcit̉: ſꝫ vitijs. qꝛ .ſ.nō odit deꝰ hoīes ſꝫ pctm̄. 36. di. odio. vt dicitglo. h̓ ibi. Mutat̉ .n. ſnīa dei qͥ ad cās ſcd̓as:vt declaraiū ē. sͣ. ẜmone. 16. ꝑte 2ª. ꝯcl̓oe 2ªPrīcipiū huiꝰ capl̓i gl. ſic declarat dicēs. quāob rē ⁊cͣ. Illud tāgit qd̓ nabuchodonoſor ī ſōnō vidit arborē ī medio t̓re ꝑtingētē vſqꝫ adcelū. Et ſub ea hītabāt aīalia beſtie: ⁊ ī ramisvolucres: ⁊ ex ea veſcebat̉ oīs caro. Et ecce vigil ⁊ ſcūs de celo deſcēdit: ⁊ ait. ſuccidite arborē ⁊ ramoſ: ⁊ fructꝰ eiꝰ: ⁊ fugiāt ex ea volucreſ⁊ beſtie. ſꝫ germē eiꝰ ī t̓rā ſinite: ⁊ cuꝫ feris ſitꝑs eiꝰ. ⁊ ab hūano ꝯmutet̉ cor eiꝰ: ⁊ .vij. tꝑamutent̉ ſuꝑ ea: Qd̓ ſōniū Daniel int̓pretatuſē: ⁊ ait. Tu es rex arbor ea qͥ īualuiſti: ⁊ ptāstua ī t̓mīs t̓re: ⁊ audiſti ꝑuigilē altiſſimi ſnīaꝫſuꝑ te: ⁊ ab hōibꝰ eijciēt te: ⁊ cū feris erit hītatio tua. fenū vt bos comedes. ſeptē tꝑa. i. vij.āni mutabūt̉ ſuꝑ te. ⁊ relinq̄t̉ tibi ſemē vl̓ germē radicis: qꝛ regnū tuū reſtituet̉ tibi. Quaꝫob rē audi ꝯſiliū meū. pctā tua el̓ynis redimeforſā igͦſcet tibi deꝰ. Poſt ānū āt deābulabatrex in aula ſua: ⁊ ſuꝑbe loqͥbat̉ dicēs. nōne h̓eſt babilon quā edificaui in robore regni ineiadhuc erat ẜmo ī ore eiꝰ: ⁊ ecce vox de celo dicens: tibi dr̄ nabuchodonoſor. regnū trāſibita te ⁊ cū feris hītabis. vij. tꝑibꝰ .i. ſeptē ānis.dōec ſcias ꝙ dn̄et̉ altiſſimꝰ ī vniuerſis regnishoīuꝫ. Et ſtatī ex hōibꝰ abiectꝰ ē: ⁊ vt bos fenū comedit ⁊ rore celi caput eiꝰ īfectū ē doneccapilli eiꝰ ī ſimilitudinē aꝗlaꝝ creſcerēt ⁊ vnguēs eiꝰ qͣſi vngūēs auiū. Hec oīa ī dcā glo.Ab illo igit̉ capl̓o. ſi agamꝰ. vſqꝫ h̓ on̄dit̉ ꝙ ſicut dn̄s ꝑ pnīaꝫ reuocat ſnīaꝫ in ꝯtūaces latā:ſic ꝑꝑ penitēdi negligētiā bona reuocat qͥ ꝓmiſit. Et hͦ ꝓbat Granꝰ exēplis. Hier̓. ⁊ ſamarie nabuchodonoſor ⁊ czech̓. qͣre aīa caraſi vis placare deū ꝯfitearis pctā tua: ⁊ cū proph̓a dicas. Ego āt iniuſticiā meā nō abſcōdi:x 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten