Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

intēta meditatōe diſcat̉. Ab īperitis temeritate officiū docēdi aīas ſūmit̉: qn̄ ipſi ī cecitate vſqꝫ ad labia ſūt īmerſi ⁊cͣ. Qui igit̉ igͦrātēhabuit ſacerdotē cōſiteat̉ denuo an̄dcā pctā.Si .n. cecꝰ ceco ducatū p̄ſtet ābo ī foueā cadūtMat. 15. c. Scd̓s caſus ē deſectꝰ ptātis .i. hꝫ aucͣtē ſoluēdi: ꝯfeſſionē tn̄ audit. eſt tn̄abſolutꝰ ſi igͦrant cōfeſſus ē. ſacerdos tn̄gͣu iipeccat: vt dcm̄ ē.. ꝯcl̓o t̓tia: pͥme ꝑtis huiusẜmonis. Tertiꝰ caſus ē defectꝰ taciturnitatis: vt qn̄ ꝯfitēs ſcīent̓ pctm̄ mortale tacet veldimidiat: tūc valet ꝯfeſſio. de pe. di. j. c. quēpenitei. circa pͥn. capl̓i. Et facit. §. taciturnitas. allegatꝰ ꝯcl̓o p̄cedēti ī ſcd̓a ꝯditiōefeſſionis. Quartꝰ caſus ē defectꝰ ſatiſ factionis: vt qn̄ pnīaꝫ iniūctā ſatiſfecit: aut oblitus ē illā. Si tn̄ ſciret īplere vellet:oporteret ꝓpt̓ ꝯſeſſionē reiterare: vel etiā ſiſacerdos de iniūcta pnīa recordaret̉ reiterabit̉ ꝯfeſſio. His vl̓ ſil̓ibꝰ caſibꝰ exceptis po iūc regulā gnaͣlē: ſi peccator ꝯfeſſorē diligēti cura qͣſiuit idoneū: pctōr ipſe qͣꝫtuꝫ ī ſefuit oīa pctā ꝯditionibꝰ debitis ꝯfeſſus ſit: tn̄ ꝯſcīa ſtimulct̉ de ꝯfeſſione more mulierūtrepidās vbi crattimor: ꝯfeſſionē illā nontenet̉ reiterare: qm̄ cōfeſſio bona ē ſcā. Hecvr̄ inuere capl̓m mēſurā. de pe. di. j. §. hisaucͣtibꝰ. Et aliꝗ hn̄t ita. qͣre ⁊cͣ. Et ſic pꝫma ꝟi. Ꝙͣtū ad ẜam dico ẜm btm̄ Tho. in4. di. 22. dubitatio pōt ītelligi directe indirecte. Un̄ dicit directe loquēdo nec ī gnāli nec ī ſpāli tenet̉ recidiuās pͥma pctā cōfeſſaiteꝝ ꝯfiteri. Sꝫ īdirecte tāqͣꝫ illud ſine debitus ſatiſfactōis modꝰ ſciri pōt: tenet̉ recidiuās dimiſſa pctā qͣꝫtū ſuffic̄ vt ſciat̉ ſatiſfactōilli ꝯiūgi dꝫ notificare. vn̄ ſi lapſū carnis ex ali occaſiōe frequent̓ paſſus ē illa occaſio ſatiſfactōem p̄ſcīdat̉. ſil̓r de alijs pctīs. In gnaͣlitn̄ qn̄qꝫ ad aliqͣ ſpālia oꝫ deſcēde̓ ẜm qd̓ ꝯſitēsviderit oportunū. pōt .n. ī his certa mēſura p̄figi. Hec de ītētiōe btī Tho. vt.. Ꝙͣtūad tertiā ꝟitatē dico ꝯſeꝗtur āpliorē gr̄amdei pene diminutōꝫ. de pe. di. quē penitet.vide.. ꝯºᶜ p̄cedēti ī qͣrta ꝯditiōe. circa fi. dictex. ibidē allegatū. Et ſufficiāt pn̄ti ꝯcl̓o. licꝫ hūilitatis mētiri. ꝯcl̓o ttia.Ccipe tertiā ꝯcl̓oneꝫ vꝫ. Lꝫ humilitas ſit maxīa ꝟtꝰ: ea tn̄ de licetquēpiā dice̓ mala fecit. Ad d̓clarationē tres inꝗramꝰ ꝟitates. Pria ꝟi. eſtAn ꝗs peccet dicēdo ſe feciſſe pctm̄ qd̓ fec̄hūilitatꝭ. ꝟi. eſt. Quid faciēdū ē qn̄ dubitat̉ vl̓ igrat̉ an̄ fecerimꝰ pctm̄ vl̓ illud. 3ꝟi. ē. An teneamur pctā ſacerdoti alio qͣꝫ ꝯfeſſionē nota ꝯfiteri. Ꝙͣtū ad pͥmā dicoẜm btm̄ Tho. Petrū de tarātaſio in. 4. di.xxj. nullo. i. nec bono nec malo reſpctūlicet ꝯfiteri pctā que ꝗs fecit. Et de hoc eſtpulcherrimꝰ tex. 22. q. 2. hūilitatis. vbi dr̄. hūilitatis mētiris ſi eras pctōr an̄qͣ.mētireris: mētiendo efficieris qd̓ euitaras. veritas aūt ipſa in te eſt niſi ita te dixeris pctōrem vt etiā cogͦſcas. Veritas aūt ipſa ē viqd̓ es dicas. quō eſt hūilitas vbi regͣt falſitas. q. d. nullo moͣ. ibi. Et ſūt ꝟba Aug. deꝟbis apl̓i. Sꝫ ꝯͣ inꝗes di. 5. c. ad eiꝰ qͣſi ī fi. c.dr̄. Et ſūt ꝟba btī Breg. Bonaꝝ inꝗt mētiūē ibi culpā agnoſce̓. vbi culpa ē. Ergo falſūē qd̓ doces. Oere aīa mea pulchra ē aucͣtas .ſꝫdicā tibi modū rn̄dēdi ſcī Tho. deinde ꝗd dicat glo. decretoꝝ ſuꝑ dicto. c. cuꝫ hūilitatis.Sāctꝰ Tho. vbi.. ita rn̄det: dicēs illud dictū intelligit̉ de ſubſtātia actꝰ vt .ſ. credat ſeꝯmiſiſſe qd̓ ꝯmiſit: qꝛ eēterrare. Sꝫ ītelligit̉ de ꝯditiōe actꝰ vtputa qꝛ ꝯfitēs dꝫ ſꝑ īformidīe actꝰ: ne aliꝗs .ſ. ſit defectꝰ ex ꝑte ſui:vt ſuꝑbia vl̓ vana gl̓ia vl̓ hypocriſis vl̓ aliqd̓taliū. Et ẜm hūc ſēſū aīebat ille ſcūs Iob. Derebar .i. tīebā oīa oꝑa mea. c. ix. btūs Tho.ī ſnīa. glo. aūt vt s ſic rn̄det dicēs. In gne̓ p̄tꝗs dice̓ ſe pctōrem: qꝛ nemo fine crimīe viuit: vt. 25. di. §. crimīs. Et recognoſcēdo ī ſecl̓pā peccat. dūº credat ueꝝeē qd̓ dicatut. xl. di. an̄ oīa.. 2. q. 7. qͣꝫqͣꝫ. Sꝫ ſpālit̓ dicēᶠaliqd̓ pctm̄ ſe cꝰ ꝯtrariū ſcit: moͣtalit̓ peccat.Sꝫ obijcit̉ ſace̓dote oīa ſe crīa ꝯfitet̉. Dic fac̄ ī ꝑſona eccl̓ie. Nullū .n. vitiū ē qd̓ reꝑiatur ialiqͥ mēbro ecclie. Uel dic ut dicit Augu. in uno peccato multa peccata poſſunt notari: eīꝫ ꝗs peccat moͣtalit̓ homicidiuꝫ ꝯmiſtit: occidēdo aīaꝫ. Cōmittit furtuꝫ qꝛ ſe ſubtrahit d̓o. Adulteriuꝫ: qꝛ recedit a deo fornicatur cuꝫ diabolo. Periuriuꝫ qꝛ fidē ꝓmiſſa inbaptiſmo ẜuat: Et dicit in oībus vitijſ inꝗbus cadit miſer homo ibi cōprehendūtur genera ſinguloꝝ: non ſingula geneꝝ .i. non ēaliquod genus mali qd̓ non poſſit intelligi inmortali. Tres enim ſunt modi peccādi .ſ. delectatiōe: cōſenſu oꝑe. oīa in glo. illa ad lr̄aꝫqͣre ⁊cͣ. Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟitatē dico breuit oꝫ