intēta meditatōe diſcat̉. Ab īperitis gͦ qͣ temeritate officiū docēdi aīas ſūmit̉: qn̄ ipſi ī cecitate vſqꝫ ad labia ſūt īmerſi ⁊cͣ. Qui igit̉ igͦrātēhabuit ſacerdotē cōſiteat̉ denuo an̄dcā pctā.Si .n. cecꝰ ceco ducatū p̄ſtet ābo ī foueā cadūtMat. 15. c. ¶ Scd̓s caſus ē deſectꝰ ptātis .i.ꝗ nō hꝫ aucͣtē ſoluēdi: ꝯfeſſionē tn̄ audit. eſt tn̄abſolutꝰ ſi igͦrant cōfeſſus ē. ſacerdos tn̄gͣu iipeccat: vt dcm̄ ē. sͣ. ꝯcl̓o t̓tia: pͥme ꝑtis huiusẜmonis. ¶ Tertiꝰ caſus ē defectꝰ taciturnitatis: vt qn̄ ꝯfitēs ſcīent̓ pctm̄ mortale tacet veldimidiat: tūc n̄ valet ꝯfeſſio. de pe. di. j. c. quēpenitei. circa pͥn. capl̓i. Et ꝓ hͦ facit. §. taciturnitas. allegatꝰ ꝯcl̓o p̄cedēti ī ſcd̓a ꝯditiōe cōfeſſionis. ¶ Quartꝰ caſus ē defectꝰ ſatiſ factionis: vt qn̄ pnīaꝫ iniūctā nō ſatiſfecit: aut oblitus ē illā. Si tn̄ eā ſciret ⁊ eā īplere vellet: nōoporteret ꝓpt̓ hͦ ꝯſeſſionē reiterare: vel etiā ſiſacerdos de iniūcta pnīa recordaret̉ nō reiterabit̉ ꝯfeſſio. His vl̓ ſil̓ibꝰ caſibꝰ exceptis ponō iūc regulā gnaͣlē: ꝙ ſi peccator ꝯfeſſorē diligēti cura qͣſiuit idoneū: ⁊ pctōr ipſe qͣꝫtuꝫ ī ſefuit oīa pctā cū ꝯditionibꝰ debitis ꝯfeſſus ſit:⁊ tn̄ ꝯſcīa ſtimulct̉ de ꝯfeſſione more mulierūtrepidās vbi nō crattimor: ꝯfeſſionē illā nontenet̉ reiterare: qm̄ cōfeſſio bona ē ⁊ ſcā. Hecvr̄ inuere capl̓m cū mēſurā. de pe. di. j. §. hisaucͣtibꝰ. Et aliꝗ hn̄t nō ita. qͣre ⁊cͣ. Et ſic pꝫma ꝟi. ¶ Ꝙͣtū ad ẜam dico ẜm btm̄ Tho. in4. di. 22. ꝙ h̓ dubitatio pōt ītelligi directe ⁊ indirecte. Un̄ dicit ꝙ directe loquēdo nec ī gnāli nec ī ſpāli tenet̉ recidiuās pͥma pctā cōfeſſaiteꝝ ꝯfiteri. Sꝫ īdirecte tāqͣꝫ illud ſine qͥ debitus ſatiſfactōis modꝰ ſciri nō pōt: tenet̉ recidiuās dimiſſa pctā qͣꝫtū ſuffic̄ vt ſciat̉ q̄ ſatiſfactōilli ꝯiūgi dꝫ notificare. vn̄ ſi lapſū carnis ex aliqͣ occaſiōe frequent̓ paſſus ē illa occaſio ꝑ ſatiſfactōem p̄ſcīdat̉. ſil̓r ⁊ de alijs pctīs. In gnaͣlitn̄ qn̄qꝫ ad aliqͣ ſpālia oꝫ deſcēde̓ ẜm qd̓ ꝯſitēsviderit oportunū. Nō pōt .n. ī his certa mēſura p̄figi. Hec de ītētiōe btī Tho. vt. sͣ. Ꝙͣtūad tertiā ꝟitatē dico ꝙ ꝯſeꝗtur āpliorē gr̄amdei ⁊ pene diminutōꝫ. de pe. di. quē penitet.vide. sͣ. ꝯºᶜ p̄cedēti ī qͣrta ꝯditiōe. circa fi. dictex. ibidē allegatū. Et h̓ ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓o.Ꝙ nō licꝫ hūilitatis cā mētiri. ꝯcl̓o ttia.Ccipe tertiā ꝯcl̓oneꝫ vꝫ. Lꝫ humilitas ſit maxīa ꝟtꝰ: nō ea tn̄ de cā licetquēpiā dice̓ mala q̄ n̄ fecit. Ad d̓clarationē hͦ tres inꝗramꝰ ꝟitates. Pria ꝟi. eſtAn ꝗs peccet dicēdo ſe feciſſe pctm̄ qd̓ nō fec̄hūilitatꝭ cā. 2º ꝟi. eſt. Quid faciēdū ē qn̄ dubitat̉ vl̓ igrat̉ an̄ fecerimꝰ hͦ pctm̄ vl̓ illud. 3ꝟi. ē. An teneamur pctā ſacerdoti alio mō qͣꝫꝑ ꝯfeſſionē nota ꝯfiteri. ¶ Ꝙͣtū ad pͥmā dicoẜm btm̄ Tho. ⁊ Petrū de tarātaſio in. 4. di.xxj. ꝙ nullo mō. i. nec bono nec malo reſpctūlicet ꝯfiteri pctā que ꝗs nō fecit. Et de hoc eſtpulcherrimꝰ tex. 22. q. 2. cū hūilitatis. vbi dr̄.Cū hūilitatis cā mētiris ſi nō eras pctōr an̄qͣ.mētireris: mētiendo efficieris qd̓ euitaras. veritas aūt ipſa in te nō eſt niſi ita te dixeris pctōrem vt etiā eē cogͦſcas. Veritas aūt ipſa ē viqd̓ es dicas. Nā quō eſt hūilitas vbi regͣt falſitas. q. d. nullo moͣ. h̓ ibi. Et ſūt ꝟba Aug. deꝟbis apl̓i. Sꝫ ꝯͣ inꝗes di. 5. c. ad eiꝰ qͣſi ī fi. c.dr̄. Et ſūt ꝟba btī Breg. Bonaꝝ inꝗt mētiūē ibi culpā agnoſce̓. vbi culpa n̄ ē. Ergo falſūē qd̓ doces. Oere aīa mea pulchra ē aucͣtas .ſꝫdicā tibi modū rn̄dēdi ſcī Tho. deinde ꝗd dicat glo. decretoꝝ ſuꝑ dicto. c. cuꝫ hūilitatis cā.Sāctꝰ Tho. vbi. sͣ. ita rn̄det: dicēs ꝙ illud dictū nō intelligit̉ de ſubſtātia actꝰ vt .ſ. credat ſeꝯmiſiſſe qd̓ nō ꝯmiſit: qꝛ hͦ eēterrare. Sꝫ ītelligit̉ de ꝯditiōe actꝰ vtputa qꝛ ꝯfitēs dꝫ ſꝑ eē īformidīe actꝰ: ne aliꝗs .ſ. ſit defectꝰ ex ꝑte ſui:vt ſuꝑbia vl̓ vana gl̓ia vl̓ hypocriſis vl̓ aliqd̓taliū. Et ẜm hūc ſēſū aīebat ille ſcūs Iob. Derebar .i. tīebā oīa oꝑa mea. c. ix. h̓ btūs Tho.ī ſnīa. glo. aūt vt s ſic rn̄det dicēs. In gne̓ p̄tꝗs dice̓ ſe eē pctōrem: qꝛ nemo fine crimīe viuit: vt. 25. di. §. crimīs. Et recognoſcēdo ī ſecl̓pā eē nō peccat. dūº hͦ credat ueꝝeē qd̓ dicatut. xl. di. an̄ oīa. ⁊. 2. q. 7. qͣꝫqͣꝫ. Sꝫ ſpālit̓ dicēᶠaliqd̓ pctm̄ d̓ ſe cꝰ ꝯtrariū ſcit: moͣtalit̓ peccat.Sꝫ obijcit̉ d̓ ſace̓dote ꝗ oīa d̓ ſe crīa ꝯfitet̉. Dichͦ fac̄ ī ꝑſona eccl̓ie. Nullū .n. vitiū ē qd̓ nō reꝑiatur ialiqͥ mēbro ecclie. Uel dic ut dicit Augu. ꝙ in uno peccato multa peccata poſſunt notari: Cū eīꝫ ꝗs peccat moͣtalit̓ homicidiuꝫ ꝯmiſtit: occidēdo aīaꝫ. Cōmittit furtuꝫ qꝛ ſe ſubtrahit d̓o. Adulteriuꝫ: qꝛ recedit a deo ⁊ fornicatur cuꝫ diabolo. Periuriuꝫ qꝛ fidē ꝓmiſſa inbaptiſmo nō ẜuat: Et ꝙ dicit in oībus vitijſ inꝗbus cadit miſer homo ibi cōprehendūtur genera ſinguloꝝ: ⁊ non ſingula geneꝝ .i. non ēaliquod genus mali qd̓ non poſſit intelligi inmortali. Tres enim ſunt modi peccādi .ſ. delectatiōe: cōſenſu ⁊ oꝑe. h̓ oīa in glo. illa ad lr̄aꝫqͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟitatē dico breuit ꝙ oꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten