Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

g xvecōpleuiſſe. Quartū ſuꝑ qd̓ ꝯuertet dn̄s: ēpꝰ pccm̄ age̓ pnīaꝫ. Tria .n. p̄dica ſceleracit deꝰ: ſꝫ qͣrtū penitꝰ abhorret. ſic iſta opiniovult ad deletionē pccī reꝗͥrat̉ ēt ꝯfeſſio duꝫfacultas adeſt. Et dic̄ ſi aucͣtes ſonare videāt̉ pccā ſola ꝯtritōe deleāt̉: dicūt hr̄e ītelligi: oris ꝯfeſſionē articulꝰ nccͣitatis excludit ut ſi ꝗs vere cōterāt̉: p̄ueniēte morte cōfiteri pōt. tūc ad ſalutē ſufficit ei mera cōtritōMulte alie opiniones ſūt: tn̄ iſte due ſūt pͥncipales. Illas .n. poptīc Boffredꝰ eximiꝰ d̓cretoꝝ doctor in ſūma ſua. titulo pnīa re. pōitvide ibi ſi placet. Ego āt dico ſic. ad pccideletionē aliꝗd ꝯcurrit ut effectiua. aliꝗd utformalis. aliꝗd ut diſponēs ad cām formalemCōcurrēs ut effectiua ē ipſe deꝰ. Et ſic ītelligit Aug. de cōſe. di. iij. c. nemo. vbi dr̄. Ne tollit pccā mūdi niſi ſolꝰ xp̄s ē agnus tollēs pccā mūdi. ille. Cōcurrēs ut formalisē ipſa diuina gr̄a. de cōſe. di. iiij. c. gra. Gr̄aīꝗt xp̄m dat̉: ſolū remiſſionē pccōꝝ facͣſꝫ ēt ut lex īpleat̉: ut naͣ liberet̉: nec peccatū dominet̉ .ſ. facit. Spūs ēt gr̄e dat fide ēt potita .i. merēti a deo ꝯcedit̉ ut omni. petētialia cōcedāt̉. fides ē liberi arbitrij tm̄ſꝫ donū dei. ibi. Et ſūt ꝟba Aug. de liberoarbitrio. Qd̓ dr̄ ī pͥncipio capl̓i facit ad ꝓpoſi. Cōcurrēs āt ut diſponēs ad cāꝫ ex inſetur macule deletio ē ꝟa ꝯtritio. In nullo .n.ē gr̄e infuſio culpe remiſſio niſi ꝟa ibi fue̓itꝯtritio. pͣsͣ. Cor ꝯtritū hūiliatū. ī. ſatiſfaciēsdeꝰ deſpicies. Uera at ꝯtritio ē dolorpeccatis tm̄: ſꝫ ꝟa ꝯtritio ē ẜm theologos: utpꝫ ī. iiij. di. xvi. dolor ꝗdā volūtarie aſſūptꝰpeccatis: ꝓpoſito ꝯfitēdi ſatiſfaciēdi: ſupple facultas adeſt: ſꝫ in facto facultaſadeſt. di. xiij. ſatis inꝗt ē bn̄ velle: ſꝫ ēt bn̄ſace̓. i. ſufficit voluntas adeſt facultas.glo. ſuꝑ illud ad Ro. iiij. Ei etiā oꝑat̉ merces imputat̉ ẜm gr̄aꝫ: ſꝫ ẜm debitū: ſic ait.Et hꝫ ſacultatē ſufficit ſola voluntas. In̄audi ꝗd dicat Petrus de tarātaſio in. iiij. di.xvii. Paſſio īꝗt xp̄i oīum pccōꝝ .ſ. originalisvenial̓. mortalis remediū ē. Illiꝰ āt paſſiōiſꝟius ī ſacr̄is ē. quo ſit ut poſſumꝰ a peccato: ſiue actuali: ſiue originali: ſiue eccl̓ie ſacr̄isſanari: ī facto vel ī ꝓpoſito. In facto opportunitas ſuſcipiēdi ē. In ꝓpoſito articulꝰ neceſſitatis ſacr̄m excludit: ꝯtēptꝰ religiōishec ille. Et cōfirmat̉. audi Aug. ſuꝑ p̄s. qꝛ injga. 5.quit. Deus corquerit: cor inſpicit: intus teſtiſeſt. iudex: approbator: adiutor: coronator: ſuſficit ut offeras voluntatem. Sed cum potesore conficere ad ſalutem. Cum autem potes: corde crede ad iuſtitiā: corde laudas. corde benedicis: corde in ara cōſcientie victimasſacras imponis. ille. Inde ad ſacerdotes loquor ponendo regulam generalē. oīs ſacerdos qui cōſitēdi copiā no hꝫ. aīo in̄ cōtritocōfitēdi: pōt ſine pccō miſſaꝫ celebrare. Pecpulcherrima regula coll̓r ex de cele. mi. de homine gl. fi. Quar̄ ex his clar̄ pꝫ ꝯtritio ꝟaꝯfeſſionē ſatiſfactionē īcludit ī facto vl̓ inpoſito. Et ꝯn̄s reꝗͥrit̉ de neceſſitate ſalutis.Et volui dixiſſe ſaluo ſꝑ iudicio meliori.ſic pꝫ ẜa ꝟitaſ. Ad opiniōꝫ āt Hugolini dicēpoſſumꝰ ītelligit ad cāꝫ efficiētē: ſꝫ quoad cāꝫ formalē: diſpoſitionē ad illā. Ꝙͣuiſ tn̄illa tria vnū ſine altero agat expellēdo pecca de potētia dei ordīata. In eodē .n. īſtanti ēꝯtritio ꝟa: gr̄e infuſio: pccī repulſio. Intellexit .n. ꝯtritiōꝫ ſolū dolorē intrīſecū pccīſ ad deū ſufficit: ſꝫ qꝛ ordīauit̉ deꝰ ipſe ad peccati deletionē cōcurre̓ ſine ꝯfeſſiōe fcō vl̓poſito .i. delet̉ culpa ſine illa: qͣꝫuis ad deūſufficiat illa pccī diſplicētia. Si ſic ītellige̓ volumꝰ ꝟa erit opinio. ſi āt alio mōͣ ut expoſiturē: neſcio quō ſaluari ſatꝭ poſſit. Tu o ſi meliꝰ ſcis expone̓: deū lauda. qr̄ ⁊cͣ. Ꝙͣtū ad tertiam ꝟi. dico ẜm btm̄ Tho. ī. iiij. di. xvij.feſſio ſacr̄alis ēˢ de iure naͣli: ſꝫ ſolū de iurediuino. De iure nāqꝫ naͣli ꝯfeſſio mētalis tm̄neceſſaria erat: ſoli deo fit. ſꝫ de iure diuino ſufficit mētal̓. ſꝫ ēt reꝗͥrit̉ vocal̓ ſacramētal̓Et ẜm Petrū de tarantaſio ē. qm̄ pnīaſit iudiciū quoddā: ī iudicio reꝗͥrāt̉ ad minꝰ iudex reꝰ ī pnīa reꝗͥrēt̉ iudex reꝰ. Reus āt peccator ē. Iudex āt pͥncipal̓ pōt eſſeniſi abſoluere ꝯdēnare pōt. hic aūt ē ſolusdeꝰ. ſoli deo tale iudiciū relinquit̉: autēdeꝰ an̄ carnatiōꝫ eēt ſimpl̓r deꝰ: ſufficiebat ei ſolū mētalis pccoris cōfeſſio. Sedfactꝰ ē: ſtatuit ut ē vocal̓ cōfeſſio ab hoīefieret. Et qꝛ ipſe in forma hūana vbiqꝫ pn̄ſ pōt. vicarios hoīes inſtituit: ꝗbꝰ ꝯfeſſio face̓ debemꝰ. In .n. iudiciariā ligādi atqꝫ ſoluēdi apl̓is dedit ptātē. xxiiij. q. i. qd̓cunqꝫ. Et ꝯn̄s illis tāqͣꝫ iudicibꝰ ꝯſeſſiōeſdebēfieri inſinuauit. Qd̓ poſtea ſcī apl̓i diuulgauerūt. Iaco. vl. Cōfitemī alterutrū pccā vr̄a