g xvecōpleuiſſe. Quartū ſuꝑ qd̓ n̄ ꝯuertet eū dn̄s: ēpꝰ pccm̄ n̄ age̓ pnīaꝫ. Tria .n. p̄dica ſcelera ꝑcit deꝰ: ſꝫ qͣrtū penitꝰ abhorret. ⁊ ſic iſta opiniovult ꝙ ad deletionē pccī reꝗͥrat̉ ēt ꝯfeſſio duꝫfacultas adeſt. Et dic̄ ꝙ ſi qͥ aucͣtes ſonare videāt̉ ꝙ pccā ſola ꝯtritōe deleāt̉: dicūt hr̄e ītelligi: cū oris ꝯfeſſionē articulꝰ nccͣitatis excludit ut ſi ꝗs vere cōterāt̉: ⁊ p̄ueniēte morte cōfiteri nō pōt. tūc ad ſalutē ſufficit ei mera cōtritōMulte alie opiniones ſūt: tn̄ iſte due ſūt pͥncipales. Illas .n. poptīc Boffredꝰ eximiꝰ d̓cretoꝝ doctor in ſūma ſua. titulo d̓ pnīa ⁊ re. pōitvide ibi ſi placet. Ego āt dico ſic. ꝙ ad pccideletionē aliꝗd ꝯcurrit ut cā effectiua. aliꝗd ut cāformalis. aliꝗd ut diſponēs ad cām formalemCōcurrēs ut cā effectiua ē ipſe deꝰ. Et ſic ītelligit Aug. de cōſe. di. iij. c. nemo. vbi dr̄. Nemō tollit pccā mūdi niſi ſolꝰ xp̄s ꝗ ē agnus tollēs pccā mūdi. h̓ ille. Cōcurrēs ut cā formalisē ipſa diuina gr̄a. de cōſe. di. iiij. c. gra. Gr̄aīꝗt qͥ ꝑ xp̄m dat̉: nō ſolū remiſſionē pccōꝝ facͣſꝫ ēt ut lex īpleat̉: ut naͣ liberet̉: nec peccatū dominet̉ .ſ. facit. Spūs ēt gr̄e dat fide qͥ ēt nō potita .i. nō merēti a deo ꝯcedit̉ ut omni. petēti ⁊alia cōcedāt̉. Nā fides nō ē liberi arbitrij tm̄ſꝫ donū dei. h̓ ibi. Et ſūt ꝟba Aug. de liberoarbitrio. Qd̓ dr̄ ī pͥncipio capl̓i facit ad ꝓpoſitū. Cōcurrēs āt ut diſponēs ad cāꝫ ex qͣ inſetur macule deletio ē ꝟa ꝯtritio. In nullo .n.ē gr̄e infuſio ⁊ culpe remiſſio niſi ꝟa ibi fue̓itꝯtritio. pͣsͣ. Cor ꝯtritū ⁊ hūiliatū. ī. ſatiſfaciēsdeꝰ nō deſpicies. Uera at ꝯtritio nō ē dolor d̓peccatis tm̄: ſꝫ ꝟa ꝯtritio ē ẜm theologos: utpꝫ ī. iiij. di. xvi. dolor ꝗdā volūtarie aſſūptꝰ ꝓpeccatis: cū ꝓpoſito ꝯfitēdi ⁊ ſatiſfaciēdi: ſupple dū facultas nō adeſt: ſꝫ in facto cū facultaſadeſt. di. xiij. Nō ſatis inꝗt ē bn̄ velle: ſꝫ ēt bn̄ſace̓. i. nō ſufficit voluntas dū adeſt facultas. ⁊glo. ſuꝑ illud ad Ro. iiij. Ei etiā ꝗ oꝑat̉ merces nō imputat̉ ẜm gr̄aꝫ: ſꝫ ẜm debitū: ſic ait.Et ꝗ hꝫ ſacultatē nō ſufficit ſola voluntas. In̄audi ꝗd dicat Petrus de tarātaſio in. iiij. di.xvii. Paſſio īꝗt xp̄i oīum pccōꝝ .ſ. originalisvenial̓. ⁊ mortalis remediū ē. Illiꝰ āt paſſiōiſꝟius ī ſacr̄is ē. quo ſit ut nō poſſumꝰ a peccato: ſiue actuali: ſiue originali: ſiue eccl̓ie ſacr̄isſanari: ī facto vel ī ꝓpoſito. In facto cū opportunitas ſuſcipiēdi ē. In ꝓpoſito cū articulꝰ neceſſitatis ſacr̄m excludit: ⁊ nō ꝯtēptꝰ religiōishec ille. Et cōfirmat̉. audi Aug. ſuꝑ p̄s. qꝛ injga. 5. Sºquit. Deus corquerit: cor inſpicit: intus teſtiſeſt. iudex: approbator: adiutor: coronator: ſuſficit ut offeras voluntatem. Sed cum potesore conficere ad ſalutem. Cum autem nō potes: corde crede ad iuſtitiā: corde laudas. corde benedicis: corde in ara cōſcientie victimasſacras imponis. h̓ ille. Inde ad ſacerdotes loquor ponendo regulam generalē. ꝙ oīs ſacerdos qui cōſitēdi copiā no hꝫ. cū aīo in̄ cōtritocōfitēdi: pōt ſine pccō miſſaꝫ celebrare. Pecpulcherrima regula coll̓r ex de cele. mi. de homine gl. fi. Quar̄ ex his clar̄ pꝫ ꝙ ꝯtritio ꝟaꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactionē īcludit ī facto vl̓ in ꝓpoſito. Et ꝑ ꝯn̄s reꝗͥrit̉ de neceſſitate ſalutis.Et hͦ volui dixiſſe ſaluo ſꝑ iudicio meliori. ⁊ſic pꝫ ẜa ꝟitaſ. Ad opiniōꝫ āt Hugolini dicēpoſſumꝰ ꝙ ītelligit qͥ ad cāꝫ efficiētē: ſꝫ nō quoad cāꝫ formalē: l̓ diſpoſitionē ad illā. Ꝙͣuiſ tn̄illa tria vnū ſine altero n̄ agat expellēdo peccatū de potētia dei ordīata. In eodē .n. īſtanti ēꝯtritio ꝟa: gr̄e infuſio: ⁊ pccī repulſio. Intellexit .n. ꝯtritiōꝫ ſolū eē dolorē intrīſecū d̓ pccīſꝗ qͦ ad deū ſufficit: ſꝫ qꝛ ordīauit̉ deꝰ ipſe ad peccati deletionē n̄ cōcurre̓ ſine ꝯfeſſiōe fcō vl̓ ꝓpoſito .i. n̄ delet̉ culpa ſine illa: qͣꝫuis qͦ ad deūſufficiat illa pccī diſplicētia. Si ſic ītellige̓ volumꝰ ꝟa erit opinio. ſi āt alio mōͣ ut expoſiturē: neſcio quō ſaluari ſatꝭ poſſit. Tu o ſi meliꝰ ſcis expone̓: deū lauda. qr̄ ⁊cͣ. Ꝙͣtū ad tertiam ꝟi. dico ẜm btm̄ Tho. ī. iiij. di. xvij. ꝙ cōfeſſio ſacr̄alis nō ēˢ de iure naͣli: ſꝫ ſolū de iurediuino. De iure nāqꝫ naͣli ꝯfeſſio mētalis tm̄neceſſaria erat: q̄ ſoli deo fit. ſꝫ de iure diuinonō ſufficit mētal̓. ſꝫ ēt reꝗͥrit̉ vocal̓ ſacramētal̓Et rō ẜm Petrū de tarantaſio ē. qm̄ cū pnīaſit iudiciū quoddā: ⁊ oī ī iudicio reꝗͥrāt̉ ad minꝰ iudex ⁊ reꝰ ī pnīa reꝗͥrēt̉ iudex ⁊ reꝰ. Reus āt peccator ē. Iudex āt pͥncipal̓ nō pōt eſſeniſi ꝗ abſoluere ⁊ ꝯdēnare pōt. hic aūt ē ſolusdeꝰ. iō ſoli deo tale iudiciū relinquit̉: Cū autēdeꝰ an̄ carnatiōꝫ eēt ſimpl̓r deꝰ ⁊ nō hō: ſufficiebat ei ſolū mētalis pccoris cōfeſſio. Sed dūfactꝰ ē hō: ſtatuit ut ē vocal̓ cōfeſſio ab oī hoīefieret. Et qꝛ ipſe in forma hūana vbiqꝫ eē pn̄ſnō pōt. iō vicarios hoīes inſtituit: ꝗbꝰ ꝯfeſſionē face̓ debemꝰ. In hͦ .n. iudiciariā ligādi atqꝫ ſoluēdi apl̓is dedit ptātē. xxiiij. q. i. qd̓cunqꝫ. Et ꝑ ꝯn̄s illis tāqͣꝫ iudicibꝰ ꝯſeſſiōeſdebēfieri inſinuauit. Qd̓ poſtea ſcī apl̓i diuulgauerūt. Iaco. vl. Cōfitemī alterutrū pccā vr̄a
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten