Tcipe pͥmā ꝯcluſionē ⁊cͣ. ut. sͣ. AudiBoetiū. Si operā inꝗt medicātis expectas: oꝫ ut vulnus detegas. Circaiſtā cōcl̓onē tres inꝗramꝰ ꝟitates: ꝗbꝰ declaratis ꝟitas patebit cōcl̓onis. Pª ꝟi. ē iſta. ꝗdē cōfeſſio. 2ª an confeſſio ad peccati deletionēſit de neceſſitate ſalutis. 3ª an confeſſio ſit de iure diuino vl̓ naturali. Quantū ad primā. lꝫ hͨmulti multa deſcripſerint. ad pn̄s tamē dictaPetri de tarantaſio in ſcripturis ſuis ſuper.iiij. ſnīaꝝ. di. xvij. colligamꝰ. vbi ait. Cōfeſſio ē oris faſſio .i. māīſeſtatio: ꝑ quā morbꝰ latēs apperit̉ ſpe venie. Tria .n. hic dicit: ut pPropterea noͣ ꝙ triplex ē foꝝ .ſ. ſoꝝ interiuſcorā deo: foꝝ exteriꝰ corā dei vicario. ⁊ foꝝ cōtētioſū corā iudice ſeculari. In quolibet iſtoꝫpōt fieri cōfeſſio. In foro interiori coram deotūc confitemur pccā: dū vitā nr̄am pn̄tem atqꝫpreteritā inhoneſtā ad mētē reducimꝰ: ⁊ ſolocorde lachrimabili diuinis attētis oſfēſiōibusclamamꝰ peccaui. dn̄e miſere̓ iei. dico nieamculpā ⁊cͣ. hic ē vnꝰ modus cōfitēdi pccā. Sedꝓfecto in hac cōfeſſione pccm̄ latēs nō apperitur. qm̄ deo iā appertū erat: cui nuda ⁊ apꝑtaſūt oīa anteqͣꝫ fiāt. xxxij. di. c. erubeſcāt in ſincvbi dr̄ ſic. de manifeſtis quidē loquimur. Secretoꝝ āt cognitor ⁊ iudex ē deus. ibi glo. ex hinꝗt pꝫ ꝙ eccl̓a nō iudicat de occultis. De foroāt cōtētioſo .ſ. corā iudice ſeculari: ēt ſi cōfeſſiopccōꝝ: ſꝫ nō ſpe venie: īmo quibet criminoſuſinuite ſuū facinus manifeſtat. In tertia verocōfeſſione qͦ .ſ. fit corā dei vicario: ſu peccatoꝝꝯfeſſio ſpe venie. Niſi .n. venia ſperaret̉: nullꝰ ꝓfecto ꝯſucret̉. Audi Iſidoꝝ ī ſinodis: cōſeſſio inꝗt ſanat. cōfeſſio iuſtificat. ꝯfeſſio pcciveniā donat. oīs ſpes ī cōfeſſiōe ꝯſiſtit ī ꝯfeſſiōe locꝰ miſericordie ē. h̓ ille. Et idē. Uitia inꝗt cordis tui reuela. prauas cogitationes tuasillico māifeſta. pccm̄ iuū ꝓditū cito curat̉. crim̄āt tacēdo āpliat̉. hec ille. Audi ⁊ Bre. in paſtorali. Uulnera inꝗt clauſa plus cruciat̉. naꝫcū putrēdo q̄ interiꝰ ſeruet eijcit̉ ad ſalutē doloͣaꝑit̉. hec ille. Et ſic pꝫ ꝟitas pͥª ¶ Ꝙtū ad ẜaꝫꝟitatē dico ꝙ ē doctoꝝ variꝰ dicendi modusQuidā .n. dicūt ꝙ pcc̄oꝝ ꝯfeſſio nō ē neceſſaria qͥ ad delctionē maculc. qꝛ illa ī ꝯtritiōe delet̉. Et hec ꝓprie ē opinio Hugolini decretorū doctoris. Et dic̄ ꝙ ſi q̄ aucͣtes īueniāt̉ qͥ peccata ſine cōfeſſione ⁊ ſatiſfactione dicāt delerinon poſſe: illas dicit intelligi debere de cōfeſ-ſione interiori: qͥ ē recognitio peccati: vl̓ ꝓpoſitū ꝯfiēdi: vel gr̄a q̄ ſic hō diſponit̉ ni doleatde pccō: ⁊ velit ꝯfiteri ſi locꝰ ⁊ tēpus affuerit.Et idē dicit ītelligi debē de ſatiſfactōe int̓iori.q̄ ē dolor interior ⁊ amaritudo qͥdā aīe de pedi. iiij. ſatiſfactio. ⁊. c. ⁊ ſi apl̓us. ⁊ de pe. di. i.§. his ꝟbis. Et ſi ab eo qͥreret̉. Si gͦ pecm̄ inſola ꝯtritiōe dimittit̉ qr̄ peccat hō mortal̓r ſi n̄ꝯfiteat̉ ⁊ nō ſatiſfaciat. Dicebat ipſe ꝙ hͦ nonerat ꝑꝑ peccati deletionē: qꝛ illud iā erat ī cōtrione dimiſſū: ſꝫ hͦ iō fiebat ut qͣdā hūilitas ⁊iuſticia exorcēde demōſtraret̉. de pe. di. iij. ꝓductior. ⁊ ut ſatiſfactio quedā fieret eccl̓ie queoffenſa erat. Si dn̄s Hugolinꝰ cariſſimi meiſimplicit̓ ītelligat cōtritionē ſuffice̓ ad maculed̓letiōꝫ cū tali ꝓpoſito: nec illd̓ īplet cū ſacl̓tasaderitde ſcō ꝑciꝑe n̄ poſſū qm̄ aūt tal̓ fer aut ficte ꝯfiteri ꝓpō it. ſi ꝟc apꝑet ꝙ macl̓a n̄ d̓lcat̉niſi dū facl̓tas adſit: adīpleat̉ ꝓpoſitū. Eſt .n.ī tali ꝓpoſito ꝗ̇dā latēs ꝯditio .ſ. dn̄e ſuꝫ maleꝯtentꝰ te offendiſſe: ⁊ ꝓpono ī poſterū quo adpotero te nō offende̓. ⁊ certe ꝯfitebor ⁊ ſatiſfaciā .ſ. dū aderit cōmoditas. Pono ꝙ ꝓmiſſanō ſerues: qͦ iure pccm̄ tibi relaxari dꝫ. Si aūtficte ꝓponit apꝑet ꝙ iā nō ē alicꝰ macule deletio. Propterea ē alia opinio .ſ. ꝙ ad verā aīeſidinūi dei. xſanitatē reꝗͥrūt̉ tria .ſ. ꝯtritio. ꝯfeſſio ⁊ ſatiſſactio. de pe. di. i. ꝑfecta pnīa. vbi dr̄. Perfectaii. Cōcurrēs ēpnīa cogit pctōrē oīa libenter ſufferre. Et īfralur maculeIn corde eiꝰ ꝯtritio. ī ore ꝯfeſſio. ī oꝑe tota humilitaſ .i. ſatiſfactio. hec ē fructuoſa pnīa. h̓ ibiEt ſūt ba Ioānis os aurci. Pro cꝰ opinionis declaratōe noͣ ꝙ ſic̄ deū tripl̓r offendimꝰ.ſ. d̓letōe. cogitatōis īprudētia locutiōis. ⁊ ſuꝑbia oꝑis ſic ecōuerſo oꝫ ꝙ tripl̓r deo recōciliemur. qꝛ oīſ res ꝑ qͣſcūqꝫ cās orit̉ ꝑ eaſdē diſſoluit̉. ex de re. iu. c. oīs res. Sic̄ gͦ aīa deū ꝑ d̓loctationē cogitatiōis offēdiſti: ſic delectationē īamaritudinē ꝯuerias. ⁊ h̓ dr̄ ꝯtritio. Et ſic̄ īprudētia locutiōis peccaſti: ſic illā īprudētiā īverā prudētiā locutiōis ꝯuertaſ .ſ. ꝯfitēdo orete male ſeciſſe. ⁊ h̓ dr̄ ꝯfeſſio. Item ſic̄ ſuꝑbiaoꝑis a deo d̓clinaſti: ſic illā ſuꝑbiā ī verā hūilitatē ꝯuertaſ. ⁊ h̓ dr̄ ſatiſfactō. Et h̓ ꝑfecta pnīaē: ut dic̄ tex. Audi barbatū Hicro. expeninsꝟba Amos ꝓph̓e. c. i. cōminantꝭ. Ezechielir̄gi damaſci: ⁊ dicētꝭ ſuꝑ tribꝰ ſccleribꝰ damaſci: ⁊ ſuꝑ qͣrtū n̄ ꝯuertā. Primū īꝗt ſcelꝰ ē cogitaſſe mala. Scd̓m acꝗeuiſſe cogitatiōibꝰ ꝑuerſis. Tertiū qd̓ mēte decreueris oꝑe ꝯpleſſe ꝓ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten