ꝓ6 ⁊ger.do C3º celos īferiores ⁊ corꝑales ⁊ ſpūales fimul: qꝛ hūana naͣ ad diuinā viſionē eleuaturEgo igit̉ feci ī cel̓ i. opꝰ altū vſqꝫ ad celos: vtoriret̉ lumē indeficiēs .i. xp̄s ieſus ꝗ ē lumenillūinās oēm hoīeꝫ veniētē in hūc mūduꝫ. Etꝟe indeficiēs: qꝛ nūqͣꝫ cclipſat̉: nec diminuit̉nec vnqͣꝫ in ſe decreſcit: qꝛ hͦ eſt īꝑfectiōis: qd̓diuine derogat dignitati. Et ſic̄ nubecula texii. cooꝑui oēm carnē .i. oēꝫ ppl̓m ⁊ gentē. Oqͦtiens h̓ ſancta nubecula refrigerat eſtū dīneindignatiōis exortū. ⁊ hͦ cū impetꝰ areſcētis ſolis .i. dei irati ⁊ ſeuiētis ī nos ī ſe recipit: oſtēdēs filio pectꝰ ⁊ vbera: vt ait gl̓oſus Bernardus. ⁊ Ben̄. 9. Arcū meū inꝗt dn̄s ponā ī nubibꝰ celi. Nubes celi caro ꝟginis: ⁊ caro xp̄iex ꝟgine ē: in ꝗb arcꝰ .i. filiꝰ dei poſitꝰ ē in ſignuꝫ dīne recōciliatiōis: ⁊ hͦ mediāte nube. i.ꝟgine: qꝛ arcꝰ n̄ gnaͣt̉ niſi ex nube aqͣſa vt vultnr̄a ph̓ia. qͣre ⁊cͣ. Hec āt ꝟificari nō pn̄t̉ nifide ꝟgīne gl̓oſa. gͦ ꝯº nr̄a ꝟa. 3º h̓ ꝯº ꝓbat̉exº. Nā ſi Salomō ſūme mr̄eꝫ ſuā magnificauit. 3. Reg. 2. Nōne h̓ ꝗ plꝰ qͣꝫ Salomo ē fuādebuit mr̄eꝫ ſuꝑ oīa creata ⁊ creabilia magnificare. Certe ſic. qͣre ꝯcl̓o clara ⁊cͣ.De ſingulari diſpoſitoe ꝟgīs ad gr̄aꝫ d̓i ꝯºCcipe ttiā ꝯcl̓onē vꝫ. Etſi deꝰ cunctaqͥ ſue maieſtati nō derogāt poſſit face̓ad libitū: tn̄ nūqͣꝫ fecit aūt nūqͣꝫ feciet īdiuiduū ſic ad gr̄am dīnā ſicut ꝟginē gl̓oſaꝫtā miro mō diſpoſitū. Hec ꝯcl̓o ꝓbat̉ rōe auctoritate ⁊ exº. Rōne ꝗdē ſic. cā actiua talit eſfectū in paſſū ꝓducit qͣliter paſſū eſt diſpoſituꝫẜo de aīa. actꝰ actiuoꝝ ſūt in paciēte bn̄ diſpoſicirculꝰ deto: ſicut exēpli gr̄a ignis maiorē effectū ꝓduc̄in ligno qͣꝫ in lapide in eodē tꝑe ⁊ eqͣli diſtātia⁊ ceteris ꝑibus. Iteꝫ maiorem effectū ī lignoarido qͣꝫ viridi ꝓducit. Et maiorē in ꝓpīquūcaripoſſit. qͦ rcͣ.qͣꝫ in diſtās. Sꝫ glorioſa ꝟgo ex ſuꝑioribꝰ fuit deo vicinior ⁊ ꝓpinquior oībus creaturis:vt ēt ex effectibꝰ pꝫ virgini cōicatis: alijs creaoēm carnē.turis nō: gͦ in ea fuit maxima diſpoſitio ad omnes illas ꝑfectiōes qͣꝫ aliqua alia creatura. Sienī nofuiſſet magis diſpoſita cūctis creaturiſin ea tāta non ſeciſſet qͥ nunqͣꝫ fecit aūt faciet īaliqua creatura. Et cōfirmat̉. Nā ſi deꝰ mirabilis eſt in ſanctis ſuis ⁊ in cunctis rebus ẜmeoꝝ nam qualis eſſe debet in ſancta ſanctoruꝫque ē ſibi ſingulariſſima mr̄. Certe mirabiliorqͣꝫ in cūctis creaturis. qͣre ⁊cͣ. 2º hec concluſio ꝓbat̉ aucͣte. Audi ꝗd ipſa dicat Eccle.24. In me inꝗtols gr̄a vie ⁊ ꝟitatis. In meoīs ſpes vite ⁊ ꝟtutis. Trāſitis ad me oēs gcōcupiſcitis me: ⁊ a gnātōibꝰ meis adīplemini. In ꝗbꝰ dulciſſimis ꝟbis audi pͦ hūilē cōmēdatōꝫ. 2º benignā īuitatōeꝫ. ⁊ 3º ſufficiētēīplctōeꝫ. Audi pͦ hūilē cōmēdatōeꝫ. In me īꝗt oīs gr̄a vie .ſ. ih̓s ꝗ ē ſūma via. Io. 6. Egoſū via ꝟitas ⁊ vita. Et hͨ reſpicit affectū. Inmē oīs gr̄a ꝟitatis .i. icſus ꝗ eſt ſūma ꝟitas.Io. 6. vt sͣ. Et hͦ reſpic̄ intellectū. In me oīsſpes vite .i. xp̄i ieſu ꝗ ē vita btī. Iori7. Hecē vitā eterna vt cogͦſcāt te ſolū d̓cū veꝝ ⁊ quēmiſiſti ieſū xp̄m. Et hͦ reſpicit memoriam. Inme oīs gr̄a tutis .i. xp̄i icſu ꝗ ē ſūma virtꝰ.Io. 3. Ego veni vt vitā habeāt. iō dr̄ Io. j.De plenitudine eiꝰ oēs recipimꝰ gr̄am. Et hͨqͣꝫtū ad oēs vires aīe. ¶ 3º audi benignā īuitationē. Trāſite inꝗt ad me oēs ꝗ ꝯcupiſcitꝭ meqͣſi dicat. ſi nō me habetis vobis īputetis ꝗ nōꝯcupiſcitis me. audi Bern̄. ī ẜmone. Ille ſolus inꝗto ꝟgo biā tuas laudes ſcileat: ꝗ te fidelit̓ īuocatā: ſēſerit ī ſuis neceſſitatibꝰ ſibi defuiſſe. Et ꝗd mirū ſi vocata adeſt: qͥ etiā nō vocata p̄ſto ē. h̓ ille. Qui gͦ vult vitā corꝑalē trāſeat ad me. qꝛ ꝗ ē vita .i. cā vite oīum eſt apudme: ⁊ ipſū inuenictis vt filiū apud mr̄em. Io.jͣ. vita. erat lux hoīuꝫ. Qui vult vitā ſpūalemtrāſeat ad me: qꝛ ī me ē ſpes vite ſpūalis. Io.14. Ad eū veniemꝰ ⁊ māſionē apud eū ſaciemus. Qui vult vitā ꝟitatis: q̄ ad pn̄s nō ē inmūdo. O ſee. 4. Nō ē veritas nō ē ſcīa dei īterra: nō ē miſericordia: veniat ad me: qꝛ ī meoīs vita ꝟitatis: ⁊ īuenietis illā: qꝛ caro meē vt dicit Aug. ſuꝑ. pͣs. Adorate ſcabellū pedūeiꝰ. Caro inꝗt xp̄i de carne marie ē. Qui vulivitā ꝟtutꝭ veniat ad me: qꝛ genui oēm ꝟtutꝭi. ꝗ p̄ſtat oēꝫ ꝟtutē. Iaco. j. O ē datū optimū⁊ oē donū ꝑfectū deſurſū ē deſcēdens a pr̄e luminū .i. a xp̄o ꝗ ē origo oīuꝫ gr̄aꝝ. Io. j. qͣre⁊cͣ. ¶ 1º audi ſufficiētē īpletionē: quia a gnationibus meis adimplemini. Et dicit ī pluralia gnationibꝰ meis: qm̄ tot ſunt ꝑfectiōes gente ꝟginis ꝙ ab vno ītellectu ꝯcipi nō pn̄t: necvno gnatiōis mō impͥmi. iō ſcī ꝟginē diuerfimode ī ſpū appellarūt. Balaaꝫ ſub metaphora ſtelle. Numeri. 14. Orict̉ ſtella ex Iacob:Salomon ſub metaphora aurore: ſol̓. ⁊ lune.Canticoꝝ. 6. Que ē iſta q̄ ꝓgredit̉ qͣſi auroraꝯſurgēs: pulchra vt luna: clecta vt ſol: ⁊ ſic d̓alijs: vt deo duce ī ſequēti on̄demꝰ. qͣre ꝯcl̓o
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten