ſequit̉ ꝙ quicūqꝫ ꝓximo ſuo contra ſalutē anime ſue bona tēporalia ꝓcurat: vel optat: aut tēporalia in detrementū anime querit: nō diligiteum amore iuſto ſicut ipſum. Audi textū notabilē. xxij. q. ij. c. ſaciat: vbi dr̄. Faciat homoꝓ tēporali ſalute hoīum qd̓ poteſt. Cū āt ad l̓vētū fuerit: ut tali ſalute niſi peccādo cōſulerenō poſſit. iā ſe exiſtimet hō nō haberet ꝗd faciat hec ibi. Tertius fructus dicit̉ charitas oꝑoſa. Io. iij. Filioli nō diligamꝰ līgua ⁊ verbotm̄ ſꝫ oꝑe ⁊ ꝟitaie. ideſt veraci oꝑatiōe. Ex oſequit̉ ꝙ ꝗ parētibꝰ cognaris ⁊ amicif ī neceſſitatibꝰ ꝯſtitutis denegat opera pietatis: n̄ illosamore recto diligūt. Et ſi eos amore recto nōdiligūt: quō ſicut ſeipſos diligēt inimicos. vn̄oībꝰ hāc regulā pono ꝙ in quolibet caſu neceſfitatis ꝗlibet iuxta poſſe tenet̉ amico ⁊ īnimico ꝓprio n̄ tm̄ corde: ſꝫ ēt oꝑe ſubuenire. Quienī habet vn̄ ſubueniat ſub peccato mortali tenet̉ ſubuenire oꝑe. Io. iij. Qui habuerit ſubſtātiā huius mūdi: ⁊ viderit fratrē ſuū neceſſitateꝫ hr̄e: ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo: quomōcharitas dei manet ī illo. Et ī decretiſ. lxxxvi.di. c. paſce. Paſce inꝗt ſamē moriētē. ſi n̄ paueris occidiſti. Et ſunt ꝟba Ambro. i liº deofficijs. Et. c. ſe. dr̄: Qui clemētia nō hꝫ. ncc īdutus eſt viſcera miſericordie ⁊ lachrimarumqͣꝫuis ſpūalis ſit n̄ īpleuit legē chriſti .ſ. Marci. xi. Qui ꝟo nō hꝫ vn̄ opere poſſit ſubuēiremēte ſaltē ſubueniat. In̄ btūs Tho. ẜa ẜe. q.xxxi. ar. ij. au. Cū .n. ſimplicit̓ loquēdo oībuſbn̄facere nō poſſimus: hec exꝗrit charitas. utanimū ſubueniēdi ſi vn̄ eēt hēamus. Sꝫ heuauaritie nr̄e: nō oꝑe cū poſſumus egenis: necmēte cū nō poſſumꝰ ſubuenimus Audi tex.xlvii. di. c. ſic̄ hi. vbi dr̄ paꝝ pꝰ pͥncipiū. Mēſanari ſeniel .i. ꝑfecte vīcul̓ cupiditatis aſtrictaſemꝑ aurū: ſemꝑ argētū videt .ſ. in aīo ſꝑ reditꝰ cōputat. gratius autū qͣꝫ ſolū iniuet̉. id eſtdeū. Ipſa .n. eiꝰ or̄o ⁊ ſupplicatio ad deū dn̄mſ. directa. q̄rit aurū. Et poſt pauca. Interduꝫ⁊ vſure arte neoſſima ex ipſo auꝝ naſcit̉ .i. acquirit. Sꝫ nec ſacietas nec finis vnqͣꝫ adcricupiditati: qꝛ .ſ. auarus ſemꝑ eget. Et īfra qͣſiin fine capl̓i. Neqꝫ .n. minus ē criminis hn̄titolle̓: qͣꝫ cū poſſiſ. ſdare: ⁊ habūdas in diligēbꝰ denegare. Eſurientiū .n. panis quē tu dētines nudoꝝ veſtimētū qd̓ tu recludis. miſerorū ē redēptio ⁊ abſolutio: pecunia quā tu ī terra de fodis. Tātoꝝ gͦ te ſcias īuadē̓ bona: quātis .i. qͦt poſſis preſtare qd̓ velis .i. velle debereſ. hec ibi. Et ſūt ꝟba bti Ambroſij. Et. xij.q. ij. c. ⁊ illi. vbi dr̄. Et ſi illi ꝗ nulla ex rebusſuis pauperibꝰ xp̄i diſtribuūt .ſ. neceſſitatꝭ ppeeterna iudicis voce ꝯdemnabūt̉ in futuro .ſ.Math. xxv. Eſuriui ⁊cͣ. Quanto magis hiauferūt pauperibꝰ qd̓ n̄ deder̄t. hec ibi. Et ſūꝟba ex cōcilio Toletano qͣrto. qr̄ ⁊c̄. Quartfructꝰ dr̄ charitaſ gaudioſa: vbi noͣ ꝙ ſicut ꝑſcta charitas ex reſpectu dei ⁊ ꝓximi eſt: ita ꝑfecta charitas duplex gaudiū gnā̓t: vnū reſpectedei. alterū reſpectu ꝓximi. Reſpectu dei: ⁊ hͦduobꝰ modis. vꝫ in ſe ⁊ in ſuis creaturis. Inſe qn̄ eiꝰ īf nitā bonitatē. clemētiā. ⁊ alia eiꝰ atnot alia qͥtributa: ⁊ ꝑfectiſſimā entitatē mediātes gaudeꝑſecuriōesmꝰ ⁊ int̓ noſipſos iubilamus. ad Phil̓. iiij.Baudetēte ī dn̄o ſꝑ: iteꝝ dico gaudete. Bisdicit gaudēte ut gaudiū interiꝰ ⁊ exteriꝰ on̄datipſudꝫ mnēinteriꝰ ī corde: ⁊ exteriꝰ ī facie. p̄s. Letamini ībat̉ ad in̄dn̄o ⁊ exultate iuſti. ⁊ ſic exponit Nicolaꝰ de linerſarijra. In ſuis autē creaturis: ut cū dei bonitateꝫtam diuerſimode a creaturis ꝑticipari gaudomuris. hec ilmꝰ. pͣs. Delectaſti me ī facturā manuū tuarū⁊cͣ. Scd̓m gaudiū eſt reſpectu ꝓximi: ut cū defelicitate ꝓximi ac d̓ nr̄a ꝯtētamur ⁊ leti ſum⁊ de malotriſtamur. vn̄ btūs Tho. ẜa ẜe. q.28. ar. pͥ. dicit ꝙ triſtitia de malo ꝓximi etiā excharitare ſic̄ ⁊ leticia de bono gnat̉. Inde resamici Iob vener̄t ꝯſolari cū. Iob. ij. c. AudiCaſſianū ī qͣdā cpl̓a. Iuſtū ꝗppe ē ut ꝗ amicꝰerat ī ꝓſperis: amicitias ꝓfiteat̉ ī aduerſis: ⁊Gre. ī moꝝ. Qui inꝗt ex aduerſitate ꝓximūdeſpicit aꝑte ꝯuincit̉ ꝙ hūc in ꝓſperiſ nō amain inierius ⁊ cīuit. Et idē ī regiſtro ut aliꝗd inꝗt ſecularis auctoritatis loquar. Cū amicis oīa tractāda ſt ſꝫiut hoc eppͥus de ipſis. qr̄ ⁊cͣ. Et hec volo tibi aīa meaſufficiat ꝓ pͥma ꝯcluſione hꝰ tertie partis.¶ De qͣttuor alijs fructibꝰ ſcē c haitatꝭ ꝯº 2ªTcipe ẜam ꝯcl̓onem. vꝫ. Patiēs benigna ꝑſeuerās ē ſcā charitas atqꝫ regulas cūcta. In hac cōcl̓one alij quattuor ponūt̉ ſcē charitatis fructus: vꝫ. Primꝰdr̄ charitas patiētifica. 2ꝰ dr̄ charitas benigniſſima. 3ꝰ dr̄ charitas ꝑſeuerātiſſima. 4ꝰ dr̄ charitas ordinatiſſima. ¶ Primus inqͣꝫ fructꝰ dr̄charitas patiētifica. i. ad Cor. xiij. Charitaspatiēs ē. Audi btm̄ Tho. ẜa ẜe. q. xxxviij. ar.pͦ. Cū bella īꝗt nos vndiqꝫ pͥmāt: ne rō triſtitie ſuccūbat: neceſſe ē ꝟtute aliquā hr̄e ꝑ quaꝫbonū rōnis ꝯͣ triſtitiā ꝯſeruet̉. hec āt ē patien
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten