nbōi tribulāt̉ ī hac vita. Et ſic pꝫ ꝯcl̓o ſcd̓a.¶ Qd̓ gratia gratum facīēs in mūdo nō niſihonis ⁊ dei ſeruis cōicatur. Cōcluſio terria.Ccipe tertiā ꝯcl̓onē vꝫ. Licet iſta tꝑalia velit deꝰ tā bonis qͣꝫ malis eē cōiaradiū tn̄ diuine gr̄e gratū faciētis nulIo pacto ipſis malis patit̉ deꝰ cōicari. Pro cͦꝰdeclaratiōe volo tria noͣbilia declarare. Prionorādū ꝙ charitas ē ꝗdā hītꝰ fiue qͥdā diſpoſitio aīaꝫ habituās ⁊ diſponēs ad vitā eternamq̄ ſine oēs. ꝟtutes dicūt̉ īformes. Uide sͣ. ſermōe 3º ⁊ ẜmōe ſeq̄nti. Scd̓o notādū ut colligit̉ a Cōmēdatore ẜo de aīa cōmēto. lij. ꝙ triplexē diſpoſitio .ſ. ꝓpinqͣ: remota. ⁊ remotiſſima. Et declaro ꝑ exēplū. Si ꝗs ſeribēdi artēhꝫ ⁊ modū nec tn̄ ſcribit. h̓ dr̄ ī ꝓpinqͣ potētia.qꝛ ad libitū ſcribe̓ pōt. Si ꝟo nec actu ſcribit:nec artē hꝫ: lr̄as tn̄ ⁊ ceta reꝗſita cogͦſcit hic inpotētia remota ē. Si ꝟo neutrū illoꝝ hꝫ bōitn̄ ē īgenij ad diſcēdū: h̓ ī potētia remotiſſimaē. Hoc idē pōit Auicēna. vi. naͣliū. Tertionotādū ex his ꝙ tripl̓r aīa diſpōi pōt ad vitaꝫet̓nā .ſ. ꝓpinq̄. remote. ⁊ remotiſfime. Remotiſſime diſpōit̉ ꝑ qd̓cūqꝫ ſuꝑadditū naͣlibꝰ boiſadiuuās ⁊ p̄parās volūtate ad hītū ſiue vſumgr̄e. ſiue hītꝰ ſit ẜuilis timor: ſiue ſit ſic̄ pietasaliquorū viſceribꝰ inſerta abīfantia: ſiue ēt ſitaliꝗs actꝰ. ſicut aliqͣ locutio vel vocatio qͣ dn̄saīaꝫ excitat: ut ſe p̄paret ad gr̄aꝫ gratū facientēRemote ꝟo diſpōit̉ aīa ꝑ aliqͥs gr̄as gͣtis datas ſuꝑinfuſas: ut ē ſcīe ⁊ ꝓphetie donū. ptāsꝯfitēdi ligādi atqꝫ ſoluēdi. i. Cor. xij. Alij datur ꝑ ſpm̄ ẜmo ſapiētie: alij gnā līguarū: alij īItā iacabaſiterp̄tatio ẜmonū ⁊cͣ. Hec āt oꝑat̉ vnꝰ atqꝫ idēſpūs: diuidēs ſingulis ꝓut vult. Propinqͣ ātdiſponi ad vitā eternā ē qn̄ hō ꝗcꝗd boni oꝑatur ad honorē dei: deo ſꝑ ē gratū. ⁊ aſſcribit̉ſibi ad meritū vite eterne. Et hͦ non facit niſiꝟtꝰ ſcē charitatis: q̄ bonū reddit meritorie qͥnqꝫ hn̄tē. i. Cor xiij. Si līguis hoīuꝫ loqͣr ⁊cͣ.Quibꝰ ſic noͣtis pꝫ ꝙ lꝫ pͥmis duobⁱ moīs advitā eternā pccōres diſponāt̉. nō tn̄ aliqͦ mō ꝑcharitatē. qꝛ cā ſic ſtātes ī mortali pccō hr̄e nōpn̄t ad Ro. vi. Stipēdia pccī mors: glo. i. digna retributio ꝓ pccīs mortalibꝰ ē mors einagr̄a āt dei vita etna. glo. i. vita et̓na hn̄tibuscharitatē dat̉. Io. xiiij. Si ꝗs diliget me: diliget̉ a pr̄e meo: ⁊ māifeſtabo ei meipſuꝫ. In qͣmāifeſtatōe ꝯſiſtit vita et̓na. Io. xvij. hec̄ ē vita etna ut ꝯgͦſcāt te veꝝ deū: ⁊ quē miſiſti. Ie9º Fmioſū xp̄m. Si gͦ diligēti deū vita et̓na ꝓmittit̉: ſejt̉ a ꝯͣrio ſēſu ꝙ nō diligēti deū mors ꝓmittit̉ctna. Nō diligētes āt ſt̓ oēs ī mortali peccō exiſtēteſ. Io. xiiij. ſi ꝗs diligit me ẜmonē meū ſuabit. qꝛ̄ ⁊cͣ. d̓ hac maͣ ad plenū dicet̉ ẜmōe ſeq̄nti. qr̄ ⁊cͣ. Et hec ſufficiāt ꝓ pͥª hꝰ ẜmōis ꝑteDe ſine ⁊ moͣte bonoꝝ ⁊ maloꝝ ꝯſideratō rEcundo bolorū cōleꝫnorū ⁊ maī hac vita t̓mimationē vidcamvbi tres ponamꝰ concl̓ones vꝫ.Pª ꝯcl̓o ē iſta. Licet deꝰ de gr̄aſpāli poſſit cuilibet diē extremū ſue vite notificare: de cōi tn̄ lege pūctū ⁊ hora mortis voluitab oībꝰ ignorari. 2º ꝯº ē iſta. Licet de potētiaabſoluta poſſit deꝰ ad libitū cuilibet vitā ꝓlongare: de cōi tn̄ lege ſtatuit: ut cū venerit moͣtiſhora vita n̄ poſſit āpliari. 3ª ꝯº ē iſta. Licꝫ vitetminꝰ cuilibet ſit aſſignatꝰ: tn̄ bonorū ⁊ malorū longe diuerſus ⁊ alienus eſt vite exitus.¶ Qd̓ de cōmuni lege tā boni qͣꝫ mali ſue vite terminū ignorāt. Concluſio prima.Tcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. ut. sͣ. Pª ꝑspꝫ d̓ btō Martino ep̄o ⁊ ꝯfeſſore⁊ ī legēda ſua: ſil̓r ⁊ de alijs ſcīſ. ꝗbꝰ ex ſpāli p̄uilegio horā mortiſ dn̄s reuelauit. 2ª aūſꝑs hꝰ ꝯcl̓onis tripl̓r ꝓbat̉. vꝫ aucͣte rōe: ⁊ exemplo. Aucͣte ꝗdē ſic. Audi dn̄m ieſū. Eſtoteparati. qꝛ qͣ hora nō putatis filiꝰ hoīs veniet.Et lꝫ de aduētu ad iudiciū ītelligat̉: tn̄ de aduētu mortis ēt ītelligi hꝫ. Hoc ſufficiat qm̄ inrōibꝰ pulcherrīas noͣbimꝰ aucͣtes. 2ª hic ꝯº ꝓbat̉ rōe: ⁊ hͦ triplicit̓. Prīo rōe maioris puritatis. 2º rōe cōioris vtilitatis. 3º rōe hūaniorisꝯuerſabilitatis. Prīo rōe maioris puritatisIgnorātis .n. diē ⁊ mortis nr̄c horā puriꝰ viuimꝰ. Ponit .n. btūs Cyprianꝰ hāc regulamgnalē. q̄ ēt ponit̉ ī decretꝭ de pe. di. i. c. nūꝗd.Qualē te īuenerit dn̄s talē te iudicabit. Et di.xxv. c. qͣlis. dic̄ btūs. Greg. Qual̓ hic quiſqꝫegredit̉: tal̓ ī iudicio pn̄tat̉. hec ille. Sꝫ cū demomēto ī momētū mori poſſimꝰ exꝑientia teſte: rō ꝯuīcit ut hō viuat puriꝰ ut puriꝰ iudicetur. Audi Bre: ī li. moꝝ. Ad hͦ īꝗt ꝯditor nr̄latere noſ voluit finē nr̄m: diēqꝫ nr̄e mortꝭ cēiceriū. ut dū ſꝑ igͦrat̉: ſꝑ ꝓximꝰ eē credat̉. Ettātoꝗſqꝫ ſit ſeruētior ī oꝑatiōe quāto ⁊ incertꝰē de vocatiōe: ut dū incerti ſumus qn̄ moriamur: ſꝑ ad mortē ꝑati venire debeamus. h̓ ille. 2º rōe cōioris vtilitatis. Utiliꝰ .n. omniuꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten