e nos hūilis docuit. Sacerdotē adhuc appellat quē ſciebat eē ſacrilegū. Itē ſubditꝰ paſſioni cū alaphaꝫ accepiſſet: ⁊ eī diceret̉ ſic rn̄despōtifici. Nihil ille ꝯtumelioſe locutꝰ ē in ꝑſonā pōtificis: ſꝫ ſic magis tutꝰ ē .i. defēſauit in/ arnocētiā ſuā. Si male locutꝰ ſū exproba me demalo: ſi āt bn̄: cur me cedis. Que oīa iō ab eoſcā ſūt hūilit̓ atqꝫ patient̉: vt nos hūilitatꝭ atqꝫpatiētie hēamꝰ exᵐ. Decuit .n. ſac̄dotes ꝟoslegittīe ⁊ plene honorari. dūcirca falſos ſacerdotes ip̄e tal̓ extitit. h̓ ibi. ¶ 1º ſūt ſūme honorādi rōe exēplificatōis. Sumāt obſecro mīoresexēpla maioꝝ: ſic̄ poeta canit. A boue maioridiſcat arare mīor. Legit̉ .n. de Alexādro macedone: ꝙ dū hierl̓m ꝑge̓t: ⁊ ſūmū ſacerdoteꝫpōtificalibꝰ īdutū ornatūqꝫ vidiſſet: mox de eqͣdeſcēdēs: illū ꝓtinꝰ adorauit. Qui cū ſuꝑ hͦ aſuis militibꝰ argueret̉ dixit. Hūc mihi vt dcūnocte hac ſūma pietas d̓mōſtrauit. Uis tu aīamea plura exª. audi tex. xcvj. di. c. duo ſt̓. vbiſic dr̄. ⁊ ſūt ꝟba Bclaſij pape Anaſtaſio īꝑaiori. Duo inꝗtſt̓ īꝑator Auguſte: ꝗbꝰ pͥncipalit̉ h̓ mūdꝰ regit̉. aucͣtas ſacͣ pōtificū. ⁊ regalisptās. In ꝗbꝰ tāto grauiꝰ ē pōdꝰ ſacerdotū quāto ꝓ ipſis regibꝰ hōiuꝫ ī dīno ſūt reddituri examine rōꝫ. Nos itaqꝫ int̓ h̓ ex illoꝝ .ſ. ſacerdotū pēdē iudicio .ſ. qͦ ad ſpūalia: nō illos ad tuāpoſſe redigi volūtatē. Talibꝰ igit̉ īſtitutis talibuſqꝫ ſulti aucͣtibꝰ: pleriqꝫ pōtificū: alij regesalij īꝑatores excōicauerūt. Nā ſi aliꝗd ſpāle d̓ꝑſonis pͥncipū exꝗrat̉: Exᵐ btūs Innocētiꝰpapa Archadiū īꝑatorē: qꝛ ꝯſēſit vt ſcūs Ioānes criſoſtomꝰ a ſua fede pelleret̉: excōicauit.Btūs ēt Ambroſiꝰ lꝫ ſcūs: nō tn̄ vl̓is ep̄s eccleſie ꝓ culpa qͥ alijs ſac̄dotibꝰ .i. ep̄is n̄ adcogͣuiſ videbat̉. Theodoſiū magᵐ īꝑatorē excōicās ab eccl̓a excludit: ꝗ ēt ī ſuis ſcriptꝭ on̄dit ꝙauꝝ n̄ tā p̄cioſiꝰ ſit plūbo qͣꝫ regia ptāte ſit altior ordo ſacerdotal̓: hͦ mō circa pͥnᵐ ſui paſtoralis ſcribēſ. Honor fr̄es ⁊ ſublimitas epal̓ nullis poterit ꝯꝑatiōibꝰ adeqͣri. Si regū fulgoriꝯꝑes ⁊ pͥnᵐ diademati .i. regie ptāti: lōgo eritīferiꝰ: qͣſi plūbi metallū ad auri fulgorē ꝯꝑes.Quippe cū videas regū colla ⁊ pͥncipū ſb̓mitti genibꝰ ſacerdotū: ⁊ oſcula eoꝝ dextra or̄onibꝰ eoꝝ credāt ſe excōicari. h̓ ibi. Sꝫ q̄rit glo. biquō potuit Ambr. īꝑatorē excōicare cū nō eētᵐ at mihi ẜm ꝟbū tuū. Sacerdos āt ēt mimꝰ dupapa. ꝗdā dicūt ꝙ aucͣte ꝯcilij hͦ fec̄. Nos ꝟoᵐ corpꝰ xp̄i ꝯfic̄. qn̄qꝫ tm̄ reuolutōibꝰ celos aꝑit.dicimꝰ ꝙ ꝗlibet ep̄s pōt excōicare regē vl̓ īꝑa ⁊ ſuis ī māibꝰ veꝝ deū deſcēdē facit. Et miratorē ſi eēt ꝑrochianꝰ eiꝰ rōe domicilij vl̓ rōe ⁊ d̓ biliori mō venit ī manibꝰ ſacerdotꝭ qͣꝫ fecerituit. h̓ gl. Et ſuꝑ oīa aīa mexcvi. c. in ſcripturꝭ. vbi fiſarrat̉ Cōſtātinū īꝑatoreꝫocul̓ vidiſſē ſacerdotē dei:ꝯnaſtico hītu circūamicti ſicā expoliarē: ⁊ cooꝑirē cūvbi glo. dic̄ ꝙ hͦ intelligit̉ī peccauerit ī te fr̄ tuꝰ. Decuſare .i. denūciare: pͥmiſ7. qͣpropt̓. qͣre ⁊cͣ. ¶ 5º ⁊evigoratōiſ. Si vnqꝫ aīad pn̄s aīaduerte. Tāta ēv̓tꝰ ꝙ oēs īfernales demoex eoꝝ mīmis maiorē hꝫmūdi ⁊ vnꝰ mīmꝰ ſacerdoſoībꝰ ill̓. Si .n. vnꝰ pctōr eēt atꝰ totꝰ īfernꝰ illi pctōri ꝑadiſū. qd̓ īnuit dn̄s petro. cū dixitregni celoꝝ: ⁊ porte īferi n̄ea. It̓ maior ē vniꝰ mīmiuꝫ ſpūuꝫ btōꝝ. ꝓbo. Nūiuꝫ xp̄m ī t̓ris deſcēde face̓iꝰ ſacerdos dū rite celebrats tractādo māibꝰ deſcēdēſen̄. di. xj. Et ſunt ꝟbabtQuis fideliū igͦraret valꝫ īcelos aꝑiri: ⁊ āgeloꝝ cheqꝫ ſociari. h̓ ille. Itē maſac̓dotꝭ qͣꝫ ſit ptās ꝟgīsgre aut moleſte nō feraſdic inꝗt fili mi. Scio tecerte qͣſi incōꝑabilit̓ eſtꝑculi ſacerdotꝭ qͣꝫ ptāshͦ eſt: ꝗd audio hodie.mo p̄dicatꝰ ē. Cerre aīacxº declaremꝰ. Ponona clauis ꝗnqꝫ illā reuoſeptē: ⁊ nō paucioribꝰqͣꝫ ſcd̓a. Sic ⁊ ī ꝓpoſiei celi porta clauſa erat.eniſſet: vt dic̄ Apl̓s adū mitte̓ debe̓t ī t̓ris. ⁊ ant̉ ꝗ de ea ꝟbū incarnādūilla bn̄dicta ācilla celi pora ſua. Quō q̄ſo. Septē ꝟſeptē vꝫ. Ecce ancilla dn̄i fi