cerdotes l̓ ꝑſonatꝰ hn̄tes niſi cā tīoris iuxͣ fibulas l̓ corrigias auri l̓ argēti ornatū hn̄tes n̄ ferāt nec ānulos niſi ꝗbꝰ ex dignitate ꝯpetit. xp̄iī publico ⁊ ī eccl̓a lineis vtāt̉ īdum̄tꝭ niſi monaci ſint qͥs oꝫ ferr hītū mōacalē pallijs vtāt̉ ī pl̓lico fibulatꝭ pꝰ collū l̓ an̄ dectꝰ hīcin̄ ꝯnexis. hͨibi ad lr̄aꝫ. Et h̓ tibi ſufficiāt ꝓ pͥma pn̄ti ꝯº:De honore ſacerdotū. ¶ Cōcl̓o ſecūda.Ccipe ẜam ꝯcl̓oꝫ vꝫ. Sūma cū reuerētia ſcl̓ares oēs: ⁊ ꝗ ad dīna nō ſuntclecti clericos religioſos oēſqꝫ ad diuina officia deditoſẜm ꝑſonaꝝ diuerſos gͣdꝰ venerent̉ ⁊ defēdāt. Septē aūt rōibꝰ aīa nota q̄ſcl̓ares oēs clericos ⁊ p̄ſertim ſacros ſacerdotes ſūme venerari debēt vꝫ. Rōne īſtitutiōisRōne mediatōis. Rōne filiatōis. Rōne fructificatōis. Ronę ſignignificatōis. Rōc exēplificatōis. Rōe vigoratōis. ¶ Prīo inqͣꝫ ſacerdotes oēs ſūt honorādi rōe īſtitutōis. O īſn. ptās ⁊ dignitas a dn̄o deo ē: ſiuc ſit ī boīs ſiue ī mal̓: gͦ oēs ſiue boni ſiue mali ſint ſt̓ honorādi. j. Pe. 2. Serui iꝗt ſubditi eſtote ī timoͣodn̄is n̄ tm̄ bonis ⁊ modeſtis: ſꝫ ēt diſcol̓. xj. q3. Qui reſiſtit ptāti dīne ordīatiōi reſiſtit. Sꝫde qͦ minꝰ vr̄ incē ⁊ in eſt. gͦ de qͥ magis. Et jꝯn̄s cū p̄ſbyteri ⁊ clerici ſint ipſis dn̄is ſcl̓aribꝰ digniores: qm̄ dn̄i ſcl̓ares corꝑibꝰ ſubditoꝝp̄ſbyteri ⁊ ꝗtūqꝫ claues eccl̓e hn̄t: aīalibꝰ ⁊ nocorꝑibꝰ tm̄ dn̄ant̉. ad Ro. 13. Dei miniſter ēIn̄ Remigiꝰ ſupͣdc̄a ꝟba ꝯfirmās ait. Itaqꝫꝗ r̄ſiſtit ptāti: dei ordīatōi reſiſtir: ſiue bona ſitilla ptās ſiue mala: ꝗcūqꝫ ei reſiſtit: ſubtrahendo ab ea ẜuitiū: denegādo tributū: ⁊ honoreꝫn̄ p̄bēdo quē dꝫ ei p̄be dei ordīatōi reſiſtit ⁊ diſpoſitōi. Cuiꝰ diſpoſitōe ille pͥncipat̉ .i. ē ī ptāte ꝯſtitutꝰ. h̓ ille. Per me .n. īꝗt dn̄s reges regnāt ⁊ pͥncipes decernūt iuſticiā. qͣre igit̉ relīꝗtur cuꝫ ſacerdotes oēs dei miniſtri ſint: ⁊ eilocū tenētes ī terris: vt dictū ē in pͥª ꝯcl̓o pͥme ꝑtis ſiue ſint boni ſiue mali ſūme ſūt honorādi. ¶ Scd̓o ſūme honorādi ſūt rōe mediationis. Sūt .n. mediū int̓ nos ⁊ d̓cū: vt etiā dic̄btūs Tho. in. 4. di. 13. ⁊. 25. Et orāt ꝓ nobisvt deꝰ nr̄i miſereat̉: ⁊ nobiſcū pacifieet̉. de cele. miſ. c. p̄ſbyter. ⁊. xxj. di. c. j. ⁊. 2. Et vt practice loqͣr. Sūt .n. ſacerdotēs totiꝰ ppl̓i qͣſi osqͦddā: ⁊ iō ſemꝑ in or̄onibꝰ ſuis publicis di­ accūt qͥſumꝰ: ⁊ nunqͣꝫ qͥſo. Inde magiſter ī .4.di. 19. c. 3. adducit Aug. vbi ſic inꝗt. Dictū ē ẜuaſſēa dn̄o in numerꝭ ad Moyſen ⁊ Aaron ſacer de ⁊ mōſtra te ſac̄doti: ⁊ offer donū. Hūilitanomē meū ſuꝑſilios iſrl̓ergo ſumeſt̓ honorādi.jefiliatōis; Ponora inerdotes ſūt oīuꝫ fideliūi. ꝯn̄a noͣ. ⁊ maioͣ. qꝛ d̓ixcvj. di. c. ꝗs dubitet.ſacerdotes xp̄i: reguꝫ ⁊ſi pr̄es ⁊ mgr̄os ceſeri.cogͦſcit̉ ſi filiꝰ pr̄eꝫ ſi dit̉ ſb̓iugare ⁊ iniꝗs obliēptāti a qͥ credii n̄ ſolū īoſſe ⁊ ſolui. Et ſt̓ v̓ba btīnorādi rōe fructifcatōis.ane līgue qͥ die noctuqꝫ nilquō poſſitꝭ dilacerare pauuis .n. qͥſo vr̄m ī ſua ncceſādelā bn̄dictā accenſā cruīeuchariſtiā extremā vnn̄ oīa ⁊ ſil̓ia nō niſi ꝑ man̄t. Deſpicitis eos: ſine.audi tex. 6. q. j. c. ſacerꝓpͥo ore ſupple lꝫ nō ꝓficiūt ab oībꝰ ſunt obeſcerādi aūt detrahēdi qꝛcti ſaluari ⁊ inſtrui cugue̓ nec vulgꝰ ī eoꝝ aclus .n. ab eis docēdꝰ ē: n̄uſꝰ ſuꝑ mgr̄ꝫ. Dei gͦ orꝗ ab eo ꝯſtituūt̉ ſacerdoupit. h̓ ibi. Et ī. c. ouesſuū nō rep̄hēdāt: plebsꝰeū arguat: qꝛ n̄ ē diſci. a d̓o ſt̓ iudicādi: qꝛ eoſā a ſubditis aut pͥue vitearguēdi l̓ lacerādi. Neibo aūt fcō necē vulti. Oīs ſuſpitio potiꝰ eſtida l̓ recipiēda. h̓ ibi. 15ºificatōis. Nā ſi ī veteriſūma veneratōe erāt ꝓquā māibus tractabāt.n̄ ſūme venerēt̉ ꝑꝑꝰ ꝟitaīſtrāt. Propt̓ęa dn̄s ieproſos dixit. Ite on̄dite6. audi tex. xciij. di. c. dn̄ſs rex iudex ⁊ deꝰ nr̄ vſqꝫiit honorē pōtificibꝰ ⁊ ſac̄ctimorē dei nec agnitōꝫ xp̄ileproſū mūdaſſꝫ: dixit illi. va