So ꝓuꝫipſe ꝗbui prudēter: fortiter: tēperāter: iuſteqꝫviuit: oēs ad eādē reſerātur fidē. nō eniꝫ alitpoter̄t eē ꝟtutes. ⁊ ſic p̄t ꝯcludi ꝙ n̄ ſi ꝟe ꝟtutes: ſꝫ ꝟtutū imagīes. nā ſic̄ imago os n̄ hꝫſꝫ oris ſil̓itudinē hꝫ: ſil̓itudinē ocl̓oꝝ. nec tamoculos hꝫ: ⁊ ſic de alijs mēbris: ſic infideliumvirtutes. virtutes nō ſūt: ſꝫ imagīes virtutuꝫvn̄ ſicut ſequitur: iſte ē hō mortu gͦ non ē hoſic iſta: eſt virtꝰ infidelis: gͦ nō ē virtus: quiainfidelitas mors iuſti ē: qm̄ iuſtus ex fide viuit. Tunc vltra: ꝟtus īfidel̓ non eſt virtꝰ:ē pccm̄. Un̄ glo. ſuꝑ Math̓. c. viij. ait. Quicꝗd facis: aut dei amore aut diaboli ẜuir̓ facisdiabolo ē pccm̄: gͦ ⁊cͣ. Et aug. d̓ ꝟa īnocēⁿpoſitiōe. cvj. O īs ꝟtꝰ īfideliū ē pccm̄: ⁊ nihilē bonū ſine ſūmo bono: vbi deeſt cognitio incōmutabil̓ veritatis: falſa virtꝰ ē: etiaꝫ in optimis moribꝰ. Et Pa. ad Ro. xiiij. ait. O ēqd̓ nō ē ex fide pccm̄ eſt. Intelligunt̉ tn̄ oīa h̓qͣꝫtū ad meritū vite et̓ne: vt ſic. O īs vita infideliū ē pccm̄ .i. nō ē ſine pccō. vt exponit dn̄sBōa. ſr̄ ẜo ſn̄iaꝝ di. xlj. vn̄ ſic ait. Nō ē ſic ītelligēdū ꝙ oīs oꝑatio quā agūt inſidieles intota vita ſua ſit culpabilis ⁊ demeritoria: ſꝫ iōdr̄ oēꝫ vitā. eoꝝ eē pccm̄: qꝛ ꝑ nullā oꝑationēquā agūt liberant̉ a culpa: q̄diu in infidelitatedem minꝑſiſtūt. ¶ Et ſic ex his cōcludit̉: ꝙ qͣꝫuis īfideliū oꝑa ſint ſine fide ⁊ charitate: tn̄ eoꝝ opera fidei nec bōis. moribꝰ repugnātia ſecū portāt remūeratiōis cā: nō qͣꝫtū ad vitā eternam:ſed qͣꝫtū ad aliud: ſicut de exn̄tibꝰ in pccō mortali dicetur cōcluſiōe ſequēti. Et hec ſufficiātpro preſenti concluſione.¶ Ꝙ exn̄tes in pccō mortali bn̄faciētes tn̄ alꝗd apud deū merentur ¶ Concluſio tertia.Tcipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Etſi exn̄tesin pccō mortali ſemper vt ſic a deo reprobent̉: tn̄ bn̄ agētes de ſuo bn̄ ageialiꝗd reportāt. Ubi aīa noͣ ẜm btm̄ Tho. pͥẜe. q. vl. argu. vl. ⁊ ꝑte tertia. q. penul. Et.ſn̄iarū di iiij. multiſqꝫ alijs in locis: ⁊ oēs fideles tractatores in hͦ vnanimes ſūt: ꝙ gl̓o.ſus deꝰ ꝗ nihil irremūeratū relinꝗt: bn̄factumbonū in pccō mortali copioſiſſime remūeratſed qm̄ ſic ī culpa iacēs mortuꝰ ē quo ad deu⁊ ſpūalia bōa: pͥmiat̉ tm̄ in bois tꝑalibꝰ: ⁊ nōeternis. ⁊ declaro ꝑ exᵐ. Ioānes ē ī pccō mōtali: ⁊ amore d̓i vnā elyna tribuit pauperi: ieiunat in .xl. ⁊cͣ. ꝗd hec ſibi bona ꝓſunt. Dicoaīa mea ꝙ ill̓ tribuit d̓s ml̓ta tꝑalia bōa. reddit nāqꝫ illi deꝰ ꝓ clyna diuitiaꝝ augmentationē: ꝯẜuationē ⁊ hꝰ i: ꝓ ieiunio corꝑis ſantatē: ꝑiculoꝝ cuitationē ⁊cͣ. O ciuitas opulēta. A. ꝗd te ab ira dei tāto tꝑe p̄ẜuauit. certe.lemoſyne: eccl̓iaꝝ edifiª ⁊cͣ. Dicit .n. barbaHiero. ꝙ Sibyllis: ēt paganis mēito ꝟginitatis d̓s ſpm̄ ꝓph̓ic ꝯtulit. Itē crebº ꝯtīgitꝙ ꝑꝑ boa ī pccō mortali fcā ꝗs ad tp̄s d̓i gr̄a illūinat̉: ⁊ de pccō exit: ſic̄ legit̉ d̓ Corne. Act̉.x. Uir āt ꝗdā erat in Ceſarea noīe Cornelireligioſus ac timēs deū cū oī domo ſua: faciens el̓ynas ml̓tas plebi. ⁊ dep̄cās deū ſempervidit in uiſu māiſeſte qͣſi vna hora diei āgelūdei introeūtē ad ſe: ⁊ dicētem ſibi. Corncli.At ille intuēs eū tiore correptꝰ dixit. Quiſ esdn̄e. Dixit āt illi. O r̄ones tue ⁊ el̓ync tue aſcēderūt in mēoriā in ꝯſpcū dei. ⁊ nunc mitteviros ī Iopē: ⁊ accerſe Simonē: ꝗ cognoīat̉Petrꝰ: ⁊ ille dicet tibi quid te oporteat ſacereCūqꝫ diſcēdiſſet āgelꝰ vocauit duos domeſticos ſibi: ⁊ militē metuēteꝫ deū ex his: ꝗ illi parebāt .i. obediebāt. Quibꝰ cū narraſſꝫ oīa miſit illos in Iopē. Poſtera āt die iter ill̓ faciētibꝰ ⁊ appropīquātibꝰ ciuitati: aſcēdit Petruſin ſuꝑiora: vt oraret circa horā ſextā ⁊c̄. Et infra in ſnīa dr̄: ꝙ accedētibꝰ illiſad domū Detri īterrogātes vbi petrꝰ moraret̉. ⁊ cōꝑto ip̄eē quē q̄rebāt: narrāt ſcm̄: hoſpitant̉ illa die ſimul. altera die veniūt ī Iopē. occurrit corne.cū aīcis ſuis ⁊ ſalutāt ſe īuicē. cām accerſioniſq̄rit periꝰ. narrat ſeriatī corneliꝰ qd̓ accideratTūc Petrꝰ ait. In veritate cōperi qm̄ nō eſtꝑſonaꝝ acceptator deꝰ: ſꝫ in oī gēte ꝗ tīet euꝫ⁊ oꝑat̉ iuſtitiā acceptꝰ ē illi. Et ſic petrꝰ de fidexp̄i cornelio īformato: baptizauit cū cū copioſa multitudīe. lege textū ſi placet. Ecce ex hisverbis aꝑꝑet corneliū cēturionē ſuis bōis operibꝰ ſanitatē aīe ſuſcepiſſe: qd̓ nō fuiſſet aſſecutꝰ ſi ſemꝑ male egiſſet. Quid de Traianoimꝑatore dicā ꝗ ꝑꝑ iuſtitiā ⁊ pietatē quā ergamulierē viduā exercuit or̄onibꝰ Bregorij apēis īferni in ꝗbꝰ erat liberatꝰ ē: vt hētur ī legēda btī grego. vid̓ ibi: qꝛ pulchra ē. Quid d̓Cōſtātino imꝑatore: ꝗ ītuitu pietatis infantibꝰ occidēdis peꝑcit: gr̄aꝫ viſiōis vt ad beatuꝫSilueſtrū ꝑge̓t: ꝗ ei piſcinā in qͣ mūdādꝰ eraton̄dēt hr̄e meruit ⁊cͣ. O igr̄ felices iuſti beneoꝑantes: ꝗ nō ſolū pͥmia tꝑalia: ſꝫ ēt et̓na deigr̄a mēnt̉. de hͦ ꝓlixius nō dicā. Habes .n.de hac maͣ ad plenū in dn̄icali nr̄o ẜmōe. 7. arp 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten