tius vellet eternal̓r dānari qͣꝫ deū offende̓. vtdei ſe dolē de cōmiſſo erga ꝓxiᵐ ſe hr̄e charitatē. ⁊ ſic de alijs cōiecturis ⁊ bōis opeꝝ fructibꝰ poterit ꝓbabilit̓ arguē̓ de ſe nūero eē illoꝝ ꝗ ſunt in libº vite. ¶ Septimū ⁊ vltimuꝫſignū dr̄ oīuꝫ ẜſuū in xp̄o dulcis ſenſatio. Sēſus .n. auditꝰ ſcribēdoꝝ in lib. vite dꝫ ſpūaliimeditari xp̄i gl̓oſū clamorē. Io. penl̓. ieſꝰ qꝛmās voce magna emiſit ſpm̄. Hier̄ 3. Sēſcordis mei turbati ſūt ī me: qm̄ vocē tube. i.xp̄i audiuit aīa mea. Sēſua viſꝰ cōtēpletur liuidū xp̄i colorē. Iſa. liij Nō ē ei ſpēs neqꝫ d̓cor: ⁊ vidimꝰ eū: ⁊ nō erat ei aſpectꝰ ⁊ deſiderauimꝰ cū deſpectū. Sēſus olfactꝰ ſuauitatempaſſiōis īmolati xp̄i odoret. Eph̓. v. c. Tradidit ſemetipſū ꝓ nobis hoſtiā deo in odoreꝫſuauitatis. Sēſus guſtꝰ ſuauē xp̄i guſtet amorē: qm̄ dilexit nos: ⁊ lauit nos a pccīs nr̄is īſāguine ſuo. Sēſus tactꝰ xp̄i dolorē ſētiat aſꝑrimū. Tre. i. O vos ꝗ trāſitis ꝑ viā attēdite⁊ vide ē ſi ē dolor ſimilis ſicut dolor meus.Fētiat gͦ auditꝰ credēdo ꝑ fidē. ſentiat viſusītuēdo ꝑ meditationē. ſentiat olfactus attrahēdo ꝑ deuotionē. ſentiat guſtꝰ cōdolēdo ꝑ amorē. ſentiat tactꝰ imitādo ꝑ ſufferentiā: ⁊ ſuppoͣtationē. His igr̄ ſignis aīa argue: ſi illa in teſentis: ꝙ de nūero eris exn̄tiū ī li. vite Apoca. xxj. ī fi. Nec ītrabit in eā. ſ ſcāꝫ hierl̓m aliꝗd cōꝗnatū: ⁊ faciēs abhominationē ⁊ mēdaciū: niſi ꝗ ſcripti ſūt in libro vite agni: qͣre ⁊cͣ.Et ſic pꝫ ẜa vi. huiꝰ tertie ꝯcl̓oniſ. 3ª ꝟi. ēſi hi ꝗ ſcripti ſūt ī liº vite poſſin deleri ⁊ radiſiuc cācellari. Et breuit̓ dico ꝙ n̄ ī rei ꝟitate.Io. x. Ego ꝯgnoſco oues meas: ⁊ nēo pōteas raꝑe de manibus meis. ij. Thi. ij. Nouitdn̄s ꝗ ſūt eiꝰ. ſed dicūt̉ deleri ſolū ẜm opi. hominū: v. dic̄ btūs Tho. ꝑte. i. q. xxiiij. vn̄ ſcribi ẜm opi. hoīum ī lib. vite ē: qn̄ pn̄tē iuſtitiāī aliquo vel aliꝗbꝰ vidēt. ⁊ deleri de libro vite ẜm opīonē hoīuꝫ ē: qn̄ ī eis ꝯͣriū iuſtiᵉ apparet. Nō tn̄ ꝙ inqͣꝫtū cōſcriptio in liº vite ꝓuēit ex ordine dīne p̄deſtīatiōis: ſic nunqͣꝫ iliꝗs deleri pōt de libro vite. Inqͣꝫtū o dicit̉ ꝓuēire ex gr̄a qͣ dignꝰ ē: vt ſcribat̉ in liº vite: ꝗaiſta ordīatio interdū deficit. ⁊ hͦ ꝑ pccm̄ mortale. iō ẜꝫ ordīationē dīne gr̄e a qͣ excider̄t aliꝗ ꝑ pccm̄ mortale: ſolū dr̄ deleri de liº vite: nōrecōꝙ deletio ad dīnā notitiā referat̉. qͣſ aliꝗd d̓sp̄ſciat: ⁊ poſtea neſciat: ſꝫ reſerat̉ ad rē ſcitamvt ꝙ deꝰ ad et̓nā vitā ſcit aliquē ordīari: ⁊ po iſil̓. Nūꝗd via mea nō ē eqͣ: ⁊ magꝭ n̄ vie vr̄oefic̄ a gr̄a. Et dicit idē doſcribūt̉ ī libꝰ vite dicūturibunt̉ ex ordīe p̄deſtīatōivite. Et ſic hēs aīa caras ꝟitates. Et hec ꝓ ẜa ꝑā ſufficiant ⁊cͣ.o p̄deſtīatiōis ꝯſiderō ꝫªErtio loco riōis poſſibiScē p̄deſtīalē ruīationē vidcamꝰ: vbi treſ ſubmꝰ ꝯcluſiōes. vꝫ. ¶ Pª ꝯcl̓oEt ſi hō aſcā p̄deſtiatiōe: ciidē poſſit: n̄ tn̄ de nccītatoeẜge̓ p̄t: ⁊ ſic ꝑ gr̄aꝫ ⁊ deꝯcl̓o ē iſta. Etſi īfideleſtn̄ ī ſuis bōis oꝑbꝰ apudiliꝗd merēt̉.ꝯcluºo mortali ſemꝑ vt ſic aagentes de eoꝝ beneportant.atus per pn̄iam fructuoncluſio prima.cl̓onē. vꝫ. ¶ Etſi hō atīatiōe ⁊ libri vite ſcriptioſit: n̄ tn̄ de nccītate dānabiē̓ pōt: ⁊ ſic ꝑ gr̄aꝫ ⁊ d̓i miEt ītellige hꝰ ꝯcl̓oniſ ſn̄iaꝫſu cōpoito: qm̄ p̄deſtīatuſẜſu cōpoſito nō pōt moͣtaa dei gr̄a cade̓: ſꝫ de nepōit Frāciſcus maronisſū ē sͣ ī ẜa ꝑte hꝰ ẜmōis.iuſſo. Audi ꝓph̓aꝫ. Dine īiuſtitiā meā dn̄o: ⁊ tuī mei. Exēplū magdalet̓ tibi pccā tua. Exᵐ peccōribꝰ reuerẜ diſcurreiij. Si īpiꝰ inꝗt egerit peuis qͥ oꝑatꝰ ē: ⁊ cuſtodieica: ⁊ fecerit iudiciū ⁊ iumoriet̉: oīum iniꝗtatuꝫlabor. In iuſtiª ſuā quāvolūtatis mee eſt morst cōuertat̉ a vijs ſuis: ⁊ſe iuſtꝰ a iuſtiª ſua: ⁊ feceabominatōes qͣs oꝑari ſot. O ēs iuſtiʳ eiꝰ qͣ fecerit n̄pccō ſuc ꝙ peccauit ī ip̄o moriet̉. ⁊ dixiſtis nō ē eqͣ via dn̄i. Audite domꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten