Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

ꝟitatē dico ſacr̄a noue legis vſqꝫ ad finemmūdi duratura ſūt. audi xp̄m Math̓. 24. Ce ira trāſibūt ꝟba āt mea p̄teribūt. ꝟbaaūt xp̄i ſūt ī ſacr̄is: vt pꝫ: ⁊cͣ. Et ibidem aitAmē dico vobis non p̄ieribit gnātio donecoīa fiāt. Et hāc gnātionē Criſo. gnātōnē fideliū exponit. tn̄ biūs Tho. pͥª ẜe. q.cix. p̄dcā ꝟba. Celū .ſ. t̓ra trāſibūt. dupl̓r expōit. Uno moͣ qͣꝫtū ad variationē ſtatꝰ. Alio qͣꝫtū ad variationē ipſiꝰ modi viuēdi. Ꝙͣ ad variationē ſtatꝰ mūdꝰ ī fine ſcl̓i erit:qꝛ ī fine ſcl̓i nullꝰ aliꝰ ſtatꝰ ſuccedet ſtatui fid̓i ſiue legis nouē.: qm̄ nullꝰ ē ſtatus ꝑfectiorſtatu noue legis. nihil poſſit ꝓpinquiꝰvltimo fini qͣꝫ illud qd̓ ī finē vltimū īmediateītroducit. aūt lex xp̄i ē. ad Heb. x. Vn̄tesitaqꝫ fres fiduciā in introitu ſcōꝝ ī ſāguīe xp̄iquā initiauit nobis viā nouā: qꝛ .ſ. nullꝰ aſcēdit an̄. Michee. 2. Aſcēdit iter pādēs anteeos. ſcꝗt̉. Paulꝰ viā nouā viuēte .i.deficiētē: ſꝫ ꝑmanētē: qꝛ de cetero claudet̉.Apoc̄. 5. Aperit nemo claudit. Luc̄. 22. aidn̄s petro. Ego te rogaui Petre vt defitiat fides tua. Et ẜm hūc ſēſū ītelligit̉ lex xp̄iduratura ē ī ct̓nū. Alioº pōt ītelligi mūdū variari ẜm variatione modi viuendi: vt .ſ. hodie meliꝰ: cras ꝑfectiꝰ hoīes viuāt: qͥtidie mutat̉ hūanꝰ naͣe ſtatꝰ q̄tidie hoīes īꝑfectiꝰ ſe habeāt ad dei obẜuāda inādata ꝓuerx. c. Oia pctōꝝ tenebroſa. neſciunt miſeri vbicorruāt. qͣre ⁊cͣ. Tu clemētiſſime ieſu xp̄e fordinaſti ſacr̄a tua ſcīſſima paſſiōe corroboraſti illūina corda nr̄a vt tua valcamꝰ īplere īcepta. gr̄am: in futuro gl̓iaꝫ. Amē. Sabbato pͥme dn̄ice qͣdrageſime de ꝟginegl̓ioſa ẜmo in ordine vndecimus.Ic eſt filius meuſdilectꝰ ī mihi bn̄ ꝯplacui. Math̓. 17. Uerba aīa mea ī trāſfiguratōe clemētiſſimi filij altiſſimidei pr̄is dc̄a ſūt. Nec pr̄is et̓ni ꝟba ītelligēda ſūt de gnatōe tꝑali: ſꝫ et̓nali. de Io. pIn pͥrº inꝗt erat ꝟbū: ꝟbū erat apud dcū.Nōcū nih̓il ſit apud ſeip̄m ſubtili myſterio patris filij ꝑſonalē diſtīctionē on̄dit ait: erat apud deū. Sꝫ hūanādo filiꝰ ēt ſit factꝰ gl̓oſe ꝟgīs ẜm carnē Io. j. ꝟbū caro ſc̄mē. poterit eadē mr̄ gl̓oſa ꝟgo dice̓: aīa fidel̓gtēde: qm̄ ē filiꝰ meꝰ dilectꝰ ī mihi bn̄ ꝯplacui. In ꝗbꝰ ſecratiſſimis ꝟbis tres de gl̓ioſaꝟgine faciamꝰ ꝯſideratōeſ vꝫ. Bl̓ioſe ꝟgīsſingularē nobilē mr̄nitatē. Bl̓oſe mr̄nitatis ardētē amabilitatē. Gl̓oſe mr̄nitatis excellentem qualitatem.De ſingl̓ari mr̄nitate ꝟgīs gl̓oſe ꝯſideº pͥª.Lorioſe ꝟgīs ſingularē nobilemmir̄nitatē videamꝰ. vbi tres more ſolito ꝯcl̓oēs faciamꝰ vꝫ. Prīa ꝯº ē iſtavirgo maria p̄cioſiſſima ſolū fuit mr̄ hoīsxp̄i: ſꝫ etiā mr̄ gl̓oſiſſimi dei. Scd̓a ꝯº eſt iſtaꝘͣuis ꝟe real̓r ſiliꝰ dei natꝰ de ꝟgine fuerit tn̄ illa ſcā ꝟgītas ex tāta tali fecūditateſuit aliqͦ ꝯtamīata. Tertia ꝯcl̓o ē iſta.ſolū ꝟgo gl̓oſa fuit ex fecūditate in ſua puritate carnis ꝯtaminata: ſed nec ante: nec poſtfuit aliqͦ quātula macula polluta. ꝟgo gl̓oſa ꝟe fuit mr̄ dei ꝯcl̓o pͥma.Ccipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. vbi tres inꝗremꝰ ꝟitates vꝫ. Prīa ꝟitas eſt iſta.An poſſit aliqͦ ꝓbari ꝟginē gl̓oſāfuiſſe ꝟe mr̄eꝫ dei: denoīatiue tm̄. ꝟitas ē iſta. Qui ſūt illi he̓. ici negāt gl̓oſā ꝟgi mr̄eꝫ dei. ꝟitas ē quō ꝟgo gl̓oſa ſcāē mr̄dei. Ꝙtū ad pͥmaꝫ ꝟitatem dico dehac maͣ pulchra dicemꝰ ſabbato dn̄ice ſequētꝭtn̄ quantū ad pn̄s ſpectat: dico p̄dc̄a veritaspōt ꝓbari aucͣtibꝰ rōne. Auctibꝰ arguit̉ ſic:Audi Aug. ī vigilia eph̓ie. Qui natꝰ inꝗt ēſine mr̄e ī ccl̓: hodie natꝰ eſt ſine pr̄e in terris.O ꝓdigia o miracula pr̄es cariſſimi nac iuramutant̉. In hoīe deꝰ naſcit̉: ꝟgo mr̄ſca: ſꝫ īcorrupta. Uirgo hn̄s filiū: neſciēs viꝝ: ſemꝑclauſa: ſꝫ ſꝑ īfecūda. hec ille ⁊cͣ. audi origenē in omel̓. natītatꝭ dn̄i. Mai inꝗt. intactamr̄ īmaculata: mr̄ eiꝰ. Cuiꝰ eiꝰ. mr̄ dei vnigeniti dn̄i regni oīuꝫ plaſmatoris: crcatoriscūctoꝝ. Illiꝰ ī cel̓ eſt ſine mr̄e: ī t̓ris ē ſinepr̄e. Ipſiꝰ in cel̓ ẜm diuinitatē: ī ſinu ē pr̄is in tris ẜm corꝑis ſuſceptōem: ī ſinu ē mr̄isO magne admiratōis gr̄a: o īenarrabil̓ ſuauitas: o ineffabile magnūqꝫ ſacr̄m. Ipſa cadēqꝫ ꝟgo: ip̄a eadēqꝫ mr̄: ip̄a genitrix: ipſaeiꝰ ancilla: plaſmatio eiꝰ .i. creatura eiꝰ: ip̄aqꝫgenuit: ꝗs inqͣꝫ iſta audiuit: ꝗs vidit talia. ꝗs excogitar̄ potuit vt mr̄ ꝟgo eēt ītacta gnaret: ꝟgo ꝑmāſit genuit. ille. audiDanaſ. li. 3. c. 12. Theototon inꝗt .i. dei genitricē pͥncipal̓r ꝟe ſcāꝫ mariā p̄dicamꝰ. vgi. ſic̄ .n. verꝰ deꝰ ē ex ip̄a natꝰ ē: ita ꝟe theo