ad ẜaꝫ ꝟi. dico ꝙ cōis ſignificatio ſacr̄oꝝ ē oſint viſibiles forme iuiſibil̓ gr̄e: vt pōit magiī. iiij. ⁊ ſi ꝟba aug ¶ Pōuurꝭ āt viſꝰ ꝓ ẜſibiliī cōi: qn̄ ſicut res ſūt viſibiles: ita ⁊ verba ſūtaudibilia. Cū āt tā res qͣꝫ ꝟba ſint d̓ eſſentiaſacr̄i vt dcm̄ ē sͣ: videt̉ ꝙ ſacr̄a nō ſolū ſint viſibileſfore: ſꝫ ēt audibileſ. Et iō dic̄ brūſ tho.ꝙ viſꝰ poit̉ ꝓ ſenſibili in cōi. Sꝫ potiꝰ dr̄ for̄aviſibil̓: qͣꝫ audibilis: qꝛ viſus ē ꝑfectior cūctisalijs ẜſib: vt dr̄ pͥº methaphi. ⁊ pº poſterio.qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙtū ad tertiā ꝟi. dico ꝙ ſacr̄a āt̓iqͣlegis ſūt ſacr̄a ẜm ꝗd. ſacr̄a āt noue legis ſimplicit̓ ⁊ ꝓpͥe. De rōne enī ꝓpͥc ſacr̄i ē quod figurat ⁊ ſignificat etiā face̓ ⁊ cāre: qd̓ ꝓpͥum ēſacr̄oꝝ noue legis. Et ꝑꝑ hͦ dicit btūs Tho.ꝙ diuiſio ſacri ī ſacr̄a noue ⁊ ātique legis nō ēſicut diuiſio generis in ſpēs: ſꝫ ſicut anologi īſnas ꝑtes: vt ē diuiſio ſani in ſignificās ſāitatem ⁊ hn̄s cā. Magr̄ āt in. iiij. diſ. 14. dr̄iaspōit īter ſacr̄a noue ⁊ ātique legis ¶ Pª dr̄aē qꝛ noua ſignificāt ⁊ ſcīficāt. veta at̄ ſignificāt tm̄. Et ꝑꝑ hͦ dicimꝰ ꝙ noua efficiūt quodſignificāt: vct̄a āt n̄. noua aīaꝫ iuſtificāt: vct̄aāt carnē mūdāt. ¶ Fª dr̄a eſt: qꝛ noua ſpūaliaſūt: vetera carnalia tm̄: qꝛ ẜm aliqͦs ſoluꝫ carni cōferūt: vl̓ qꝛ carnal̓r ẜm nudā carnē ītelligunt̉. ¶ 3ª dr̄a ē: qꝛ noua poſita ⁊ inſtituiaſt̓in libertatē vetera in onꝰ ⁊ ẜuitutē ¶ 4ª dr̄aē: qꝛ noua ſūt ꝓpͥe ſacr̄a: vetera āt ẜm ꝗd. hecoīa pōit magiſter in littera: qͣre ⁊c̄. Et clariuſpatebunt in cōcluſione ſequenti.¶ De effectibꝰ ſacr̄oꝝ ātiq̇ legis ꝯcl̓o tertia.Tcipe t̓tiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Ꝙuis ſacr̄a ātiqͥ ⁊ noue legꝭ dr̄ant: cōgruū tn̄ ē: vtvnūqd̓qꝫ ſuū ꝓpͥuꝫ eſſcm̄ habeat: vbitreſ inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. ē iſta. An vſſacr̄oꝝ veteris legis eēt meritoriꝰ. ¶ 2ªꝟi. ēAn ſacr̄a veteris legis aīaꝫ aliqͣl̓r purgarēt:an corpꝰ tm̄. ¶ 3ª ē an̄ talia ſacr̄a gr̄am cōferipoſſent. ¶ Qm ꝗd pͥmā ꝟi. dico ꝙ de hͦ fuitduplex opīo. Prīa dicit ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ in charitate fierēt: tn̄ nulloº erāt meritoria. ⁊ hͦ ꝑꝑ aliqͣs rōnes. Pº: qꝛ nihil ē meritoriuꝫ: niſi ſitdeo gratū .i. corī. 13. Si linguis hoīum loqͣi.⁊c̄. ſed ſacr̄a ātique legis nō erāt deo accepta.gͦ nō erāt meritoria. ꝯn̄a noͣ cū maiori: ⁊ minor pꝫ Iſa. i. ſāguinē hircoꝝ nolui: vbi glo.ſic ait. Preterito vtēs tꝑe on̄dit ſe nūqͣꝫ ſacrificia iudeoꝝ amaſſe. 1º ſic. nullū opꝰ ī vtile ēmeritoriū. ſed ſacr̄a ātiqͥ legis erāt inutilia. gͦnō erāt me̓itoria. ꝯn̄a noͣ cum maiori: minorpꝫ ꝑ dcā ī alia cōcluſiōe. nō eniꝫ efficiebāt qd̓figurabāt: vt dicit ēt magr̄ in lr̄a. ¶ 1º ſic: auenī Orige. ꝙ ea rōne qͣ libellū repudij ꝑmiſitdeꝰ: ēt ſacrificia fieri ꝑmiſit. Sꝫ notuꝫ ē ꝙ libellꝰ repudij fuit ſemꝑ malꝰ: ⁊ nūqͣꝫ meritorius: gͦ ſil̓r talia ſacr̄a. Iſte rōnes ſufficiāt adpn̄s. Et certe aīa cara iſtiꝰ opīonis videt̉ ſuiſſe magr̄ ſn̄ aꝝ ī. iiij. di. i. Alia opīo dicit: ꝙ ſifiebāta ꝑſōis ī charitate cōſtitutis ꝙ vſuſ eoꝝcrat meritoriꝰ. Abſurdū enī ē: dicit̉ btūſ thoī hͦ paſſu ꝙ labores ſcōrū patrū ī hmōi ſacr̄isdeo accepti nō cēnt. Quidaꝫ tn̄ magr̄m excuſant dicētes ꝙ ipſe intellexit ipſa oꝑa operatanō iuſtificar̄: qͣꝫtūcūqꝫ ī charitate ⁊ ex charitate fierēt: qͣꝫuis ipſa oꝑatio ex charitate ſcā poſit eē meritoria ī eo ꝗ ē ī ſtatu merēdi. Et certe iſtud pōt ſuſtētari. ¶ Ad pͥmuꝫ gͦ alteriusopīonis: qm̄ ẜa a doctoribꝰ ſuſtētat̉: rn̄deamꝰEt dico ꝙ gr̄a pōt dupl̓r conſiderari: aut ꝑ reſpectū ad opꝰ oꝑatū .i. ad ſacr̄m: aut ad oꝑantē. pͥmo mō nō erat meritoria: qꝛ gr̄am nō cōferebāt: vt videbit̉ ī t̓tia ꝟitate. Sꝫ ẜo mō: ethͦ ꝓpter charitatē. qͥ erat ī oꝑantibꝰ. Sic gꝰtelligamꝰ illud dcm̄. ſacr̄a ātiq̇ nūqͣꝫ fuer̄t deoīgrata: ideſt nūqͣꝫ gr̄am habuerūt: nec cōſerebāt: ꝑ quā aliꝗd ē deo gratū. Erāt autē grata⁊ accepta ꝑ accn̄s .ſ. ꝑꝑ charitatē ⁊ deuotionēofferētiū. ¶ Ad ẜꝫ dico ꝙ cū deꝰ ſit ꝑfectiſſiagens: neceſſe ē vt res qͣs ordīat ad ꝑfectū finē ī ſuo gn̄e ordīet De naͣ āt bōi agētis ē: vtagat ꝑꝑ finē. Deꝰ aūt ꝑ pr̄es veteris teſtī illaſacr̄a īſtituit: gͦ neceſſe fuit vt ꝑꝑ aliquē debitū finē illa inſtitue̓t. Ordīauit gͦ illa pº ſuꝑb̓⁊ duris in flagellū ⁊ onꝰ vt .ſ. diuīs ſacrificijonerati n̄ placeret eis ad idola declinar̄. ldata ſūt boīs ⁊ ꝑfectis ī ſigᵐ myſlerioꝝ ſuturoꝝ. ¶ Et 3º data ſūt ꝑuul̓ in pedagogū. ⁊ qꝛfinis iſte bonꝰ ē: ſacr̄a illa fueri vtilia. Inutilia āt dcā ſt̓ ꝑꝑ defectū gr̄e quā n̄ cōferebāt.Ad 3ᵐ dico ꝙ O rige. loꝗt̉ de ſacrificijs illīsq̄ hēbāt aliquā rōcꝫ diſplicētie: ex hoc .ſ. ꝙ idol̓ īmolabant̉: ⁊ qͣꝫtū ad hͦ nō hēbāt rōnemmeriti. ¶ Ꝙᵐ ad ẜam ꝟita. dico ꝙ intentiodei ī vet̓i lege erat hoīeꝫ adtiorē ⁊ reuentiamdīnoꝝ īducē: ⁊ a carnalibꝰ ad ſpūalia traherepaulatiꝫ. ⁊ vt hͦ cōgruēter facē poſſet: ſacraīſtituit: ⁊ ad illa mīſtrāda ml̓ta imperim̄ta appoſuit: q̄ īmūditie carnis dicebant̉: vt ꝗ illashr̄et ad illa mīſtrāda nō eēt idoneꝰ. vnde iſte