bilior res ē: ⁊ ꝯgruētior honeſtas ꝙ ip̄e eligatur ⁊ ſit xp̄ianoꝝ: turchoꝝ: ſarracenoꝝ: iudeoꝝ: ⁊ oīum viuentiū: ⁊ nō viuētiū dux dn̄s ⁊capitancꝰ: qͣꝫ aliquē d̓ ſectā iudeoꝝ: ſarracenorū: ⁊ ſic d̓ alijs ſectꝭ: ꝯn̄a nota cū maiori. Minor āt ꝑ ſingl̓os tā noui qͣꝫ vet̄is teſtī ſcōs diſcurrat̉: nullꝰ vnqꝫ pot̓it reꝑiri ꝗ totalit̓ īmuniſfuerit a culpa. O ſcē Iob an̄ fuiſtitu ſine cl̓paSū pr̄ Amb. vbi hͦ dicꝭ. Dico. 43. c. mei dicti. Mundꝰ inꝗt ſū: ⁊ ſine pcō: ⁊ nō ē ī me inꝗtaſ. De qͦ pcō ītelligꝭ te eē mūdū. Dico d̓ pcc̄mortali ⁊ nō d̓ veniali: qꝛ d̓ his plenꝰ ſū. Iob14. Ꝙ tās hēo īiꝗtates ⁊ pcā ⁊ ſcelera on̄de mihi. Et tu Dauid ſuiſtitu mūdꝰ a pcōͣ. Nō prAmbro. Audi ꝗd ipſe dicat. pͣs. 33. Propternomē tuū ꝓpitiaberꝭ pcō meo: ml̓tū ē enī. Etidē. pͣs. 50. Ampliꝰ laua me ab iniꝗtate mea⁊c̄. Et ibidē. Ecce enī iniꝗtatibꝰ ꝯceptus ſum⁊c̄: Et tu Salomō fuiſti ſine pcō. Audi ꝗd rn̄dear. Ecc̄. 5. Nō ē enī hō iuſtꝰ in t̓ra ꝗ faciatbonū: ⁊ nō peccet. Et tu Iſa. ꝗd aiſ. Audi ꝗddicat ad dn̄m. c. 38. Tu aūt eruiſti aīam meaꝫvt nō ꝑiret: ꝓieciſti pꝰ tergū tuū oīa pcā meaEt breuit̓ nullū īuenies aliqͥ mō noͣ fuiſſe ſinepcō in vet̓i teſtō. Quid dicā d̓ ſcīs noui teſtī.audi Aug. Si oēs inꝗt ſcos ⁊ ſcāſ ꝯgregamꝰī vnū: ⁊ int̓rogare poſſemꝰ: an eēt ſine pctō:vtiqꝫ rn̄derēt illud Io. Si dixerimꝰ qm̄ pcm̄nō hēmꝰ noſipſos ſeducimꝰ: ⁊ ꝟitas ī nob̓ nōē. Quis gͦ aliꝰ hō a cl̓pa īmunis reꝑiet̉: ꝗs alqͦ mo aūt mūdo aut carni aut diabolo nō ſuccubuit: ꝗs ī pugna ſꝑ illeſus exiuit: ⁊ nūqͣꝫ ꝑdidit niſi ih̓s gl̓oſus. Io. 8. Quis arguet me d̓pcō: qͣſi dicat nullꝰ. i. Pe. i. Qui pcm̄ nō fcc̄:nec īuentꝰ ē dolꝰ ī ore eiꝰ. ⁊ ad Bal. 6. Nūꝗdxp̄s pcī mīſter ē: qͣſi dicat nō. Quare meritooīum tā vct̄is qͣꝫ noui teſtī xp̄s Icſus dux: capitancꝰ: ⁊ dn̄s ē. Sꝫ tn̄ non oēs illū ſequūt̉: etpeccādo faciē ſuā auertūt. audi dn̄ꝫ Hiere. 2.c. Uerterūt inꝗt ad me terguꝫ ⁊ nō faciē. Intꝑe tribulatiōis ſue dicēt: Surge libera nos:Ubi ſt̓ dij tui qͦs feciſti tibi: ſurgāt ⁊ liberēt tein tꝑe afflictiōis tue ⁊c̄. Et ſic pꝫ pª rō. 2ª rōqͣre xp̄s oīum ꝑmaxīe xp̄ianoꝝ dꝫ merito eſſedux: capitaneus: ⁊ dn̄s: dr̄ vl̓is charitas. Illeenī merito dꝫ coronari ⁊ pͥnceps vniꝰ ppl̓i eēꝗ ſe ſpōte ꝓ ppl̓iliberatiōe ad mortē poneret:Sꝫ xp̄s ſpōte ſe ad mortē obtulit ꝓ liberatiōetotiꝰ ppl̓i: gͦ ip̄e dꝫ potiꝰ coronari ⁊ʳ pͥnceps populi eē: ꝯn̄a pꝫ cū maiori. nā ⁊ Romani maximis extollebāt triūphis: qͦs ꝓ pr̄ic liberationepugnaſſe cernebāt: vt pꝫ Rome ī edificijs adhuc ī eoꝝ memoria erectꝭ. vide Ual̓. d̓ amorpr̄ie. mīor āt pꝫ Ila. 53. Nō ē ei ſpēs neqꝫ d̓cor. ⁊ vidimꝰ cū: ⁊ nō erat aſpectꝰ. Et deſiderauimꝰ eū deſpectū ⁊ nouiſſimū viroꝝ viꝝ doloꝝ: ⁊ ſciētē īfirmitatē: ⁊ qͣſi abſcōditꝰ vultuseiꝰ ⁊ deſpectꝰ: vn̄ nec reputauimꝰ cū e languores nr̄os ipſe tulit: ⁊ dolores nr̄os ip̄e portauit. Et nos putauimꝰ eū qͣſi leproſū: ⁊ ꝑcuſſū a deo: ⁊ hūiliatū. Ipſe vulneratꝰ ē ꝑꝑ iniꝗtates nr̄as: attritꝰ ē ꝑꝑ ſcelera nr̄a diſciplīa pacꝭ ſuꝑ cū: ⁊ liuore eiꝰ ſanati ſumꝰ. O ēs nos qſi oues errātes errauimꝰ ⁊ vnuſꝗſqꝫ ī viā ſuādeclinauit. Et dn̄s appoſuii ī eo iniꝗtates oīum nr̄m oblatꝰ ē: qꝛ ip̄o voluit: ⁊ nō apꝑuit oſſuū. Sic̄ ouis ad occiſionē ducet̉ ⁊ qͣſi agnꝰ corā todēte ſe obmuteſcet: ⁊ nō aꝑiet os ſuū: deanguſtia ⁊ d̓ iudicio ſublatꝰ ē: gnationē eiꝰ ꝗsenarrabit: qꝛ abſciſꝰ ē d̓ t̓ra viuētiū: ꝑꝑ ſcelusppl̓i mei ꝑcuſſi eū. ⁊. d. i. ꝓ. ſ. ⁊. d. ꝓ. m. ſ. e.ꝙ. i. n. ſ. n. d. f. ī. o. e. h̓ ille. Et qͣꝫtū huic nr̄oppoſito h̓ ꝟba faciāt tuip̄e pēſa. Sꝫ ⁊ hͦ etiaꝫGratianꝰ oūdit d̓ ꝯſe. di. 2. c. ſcl̓. vbi ſic diciSemel imolatꝰ ē ī ſemetip̄o .i. ī ꝓpͥa ꝑª xp̄us.Et tn̄ qͦtidie imo (at̉ ī ſacrꝰ. Qd̓ ita ītelligēⁿqꝛ ī manifeſtatiōe ſuoꝝ oīum ꝟus d̓s ⁊ verꝰhō ſel̓ tm̄ ī cruce pepēdit: offerēs pr̄i ſeip̄m hoſtiā viuā ⁊ paſſibilē mortalē viuoꝝ ac mortuorū redēptiōis efficacē. Eoꝝ .ſ. qͦs altitudo diuini ꝯſilij redimēdos iudicauit: p̄ſciuit: p̄deſtinauit vocauit modis atqꝫ tꝑibꝰ ꝗbꝰ id fieri cōgruebat: h̓ ibi. Ubi gl̓. ſuꝑ illo ꝟbo altitudodic̄ ſic ꝙ xp̄s ꝓ oībꝰ mortuꝰ ē: qͦ ad ſufficiētia:nō qͦ ad effectū .i. xp̄i mors ſufficiēs erat ꝓ oībꝰ: ſꝫ nō oēs illiꝰ effectū ſuſciꝑe apti nati fuer̄tſic̄ pꝫ d̓ dānatꝭ. Idē dr̄. 8. q. i. ī ſcripturis iur̄pͥnᵐ ¶ ꝫª rō qͣre xp̄s dꝫ eē oīuꝫ: ⁊ ꝑmaxīe xp̄ianoꝝ caput: dux: ⁊ dn̄s dr̄ pͥncipalitas. vn̄arguat̉ ſic. Ille merito dꝫ eē oīum caput: ⁊ ꝑmaxīc xp̄ianoꝝ ꝗ ē pͥncipalis oīum. Sꝫ Ih̓sbn̄dictꝰ ē oīum pͥncipal̓: gͦ dꝫ eē merito oīumcaput: ꝯn̄a pꝫ cū maiori. Nā ſꝑ maior ⁊ pͥncipal̓ ī domo ſi ſenſatꝰ ⁊ bn̄ moratꝰ ſit: rector domꝰ ē ⁊ caput. Minor āt ꝓbat̉. audi apl̓m adCol. .i. O īa inꝗt ꝑ ip̄m ⁊ ī ip̄o creata ſt: ⁊ ipſoē an̄ oēs: ⁊ oīa ī ip̄o ꝯſiſtūt: ⁊ ip̄e ē capui corꝑiſeccl̓e: ꝗ ē pͥnᵐ p̓genitꝰ ex mortuis: vt ſit ip̄e inoībꝰ pͥmatū tenēs: qꝛ ī ip̄o cōplacuit oēm pleītudinē dīnitatꝭ hītare corꝑal̓r: ⁊ ꝑ cū recōcilia