xp̄i. Hec ꝟitas qm̄ fidei vnū ē fundamētū ꝓuinitate tm̄ ītelligi debere ī pſal. 95. O n̄dit hͦēt ẜm hūanitatē debē ītelligi dicēs. Dicite inente: ſꝫ hͦ nō ē niſi ẜm hūanitatē ẜm quā regͣī figura hꝰ. i. Macha. 3. dr̄ ꝙ ciple̓t ẜmonē ſcūs ē rex iſrꝭrūt in vet̓i teſtō ꝗbꝰ īꝑꝗ ex ꝟtutibꝰ eoꝝ fīgunaue fortꝭ ī p̄lio. Ecnaue. 2ꝰ fuit Ieſuꝫcratiſſimꝰ: d̓ qͦ Ageidoctor ſapientiſſimꝰfuerūt. Fuit enī ih̓s.forti ⁊ manu īermi debvt dic̄ Aug. fuit ſacerdos ſaes ſacerdos inet̓nū ⁊c̄. fuit vir ſqꝛ aſtutia ſua debellauit ſuꝑbū .i. diabolū: ꝗ ꝑāthonomaſiā dr̄ caput ſuꝑbie. Iob. 26. Prudētia eiꝰ ꝑcuſſit ſuꝑbū: gͦ dn̄s nr̄ rex ē: ⁊ dn̄sdn̄antiū. Gen̄. 49. Nō auferet̉ ſeptrū de Iuda: ⁊ dux d̓ femorc eiꝰ: dōec veniat ꝗ mittēdꝰ ēNūc ꝟo ꝓbemꝰ ꝑ auc̄tates noui teſtī. Et paudi. Apoc̄. xi. Scm̄ inꝗt ē regnū mūdi huidn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. ⁊ regnabit ī ſcl̓a .ſ. Sꝫ quō hecſtant ſil̓ ꝙ regnū hꝰ mūdi ſit dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: etalio ī loco Pilato tꝑe paſſiōis dicēte: gͦ rex eses tu. Rn̄dit ih̓s: regnū meū nō ē d̓ hͦ mūdo:ſi regnū meū eēt d̓ hͦ mūdo: mīſtri mei vtiqꝫ d̓certarēt: vt nō traderer iudeis. Dico aīa meaꝙ dn̄i nr̄i ih̓u ſuit ē: ⁊ ſꝑ erit regnū totiꝰ mūdiqꝛ dn̄i ē t̓ra ⁊ plenitudo eiꝰ: ſꝫ hͦ ī mūdo expͥſſe nō on̄dit ꝑ plenariā poſſeſſione: ſꝫ ꝑ ſuorūoꝑationū clarā on̄ſionē. An nō on̄dit ſe dn̄mmarꝭ ⁊ aq̄: qn̄ ſuꝑ aqͣs ābulauit: ⁊ illas ꝯuerrit ī vinū. An nō aerꝭ. qn̄ vētꝭ īꝑabat. An nōt̓re qn̄ maledixit ficulnee: ⁊ ſtatī aruit. An nōoīum hoīum: qn̄ ſola voce hoīes pꝰ ſe vēir̄ faciebat. An nō oīum iſ irmitatū qn̄ oēs lāguoſuo īꝑio d̓ hoīum corꝑibꝰ exibāt. An̄ nō inferni: qn̄ filiū vidue ⁊ Lazaꝝ ſuſcitauit. An̄ n̄ oībat̉ rōne aucͣte ⁊ exº. Aucͣte ꝗdē vet̓is ⁊ nouiteſtī. Oct̄is ꝗdem pͦ ſic. Audi ꝓph̓am. p̄s. 9.Dn̄s inꝗt regnabit īet̓nū. Et ne dicas hͦ d̓ digētibꝰ: qꝛ dn̄s regnabit: hͦ āt ītelligi n̄ p̄t ẜꝫ diuinā naͣm: qꝛ ẜm illā ſꝑ regnat: gͦ ſi regnabit īfuturū: dꝫ ītelligi d̓ aliqͦ nouo reſpectu aduenire incepit: gͦ ⁊c̄. Et idē. pͣsͣ. 92. Dn̄s regnauit⁊ decorē īduit ꝓ īduet. decor iſte hūanitas eſtq̄ ē decor ⁊ ſublimitas totiꝰ regni celeſtis. In̄s nauc iꝫ fueTu i.tiſſimuſres curabat. An noͣ oīum ſpirituū maloꝝ qn̄
riā ei.regnū xp̄i eiꝰ: qꝛ ꝓiectꝰ ē draco accuſator fr̄umnroꝝ. Quare ꝯcludamꝰ ꝙ regnū dn̄i nr̄i ih̓uxp̄i eſt regnū oīum ſcl̓oꝝ: vt dicit. pͣs. 144. Etqͣꝫuis oīuꝫ ſit rex ⁊ dn̄s: ꝑ āthonomaſiā ē dn̄s⁊ rex xp̄i: qn̄ ei ī de ẜto mīſtrabantāt. An nō oīum plane.orte ſua lucꝭ ſue claritatēulguraqꝫ īnumera cmiqn̄ latroni et̄nū regnūIh̓s xp̄us rex ⁊ īꝑatorſi orbis: ſꝫ n̄ ſꝑ iſto dn̄iorat ad celeſtia regna vopoſſide̓. Impoſſibile eſtnō ſuꝑbire. In̄ idē Ioimat. Regnauit dn̄s deuamꝰ ⁊ exultemꝰ: ⁊ demꝰ gleait. Nūc āt ſcā ē ſalꝰ ⁊ ꝟtuſ: ⁊enī natio tā grādis: q̄ haītes ſibi ſicut adeſt nob̓ux fuiſti ī mīa tua ppl̓o⁊cͣ. Et nō ſolū ē dux ni3. Rabbi ſcimꝰ: qꝛ a d̓o. 24. Onꝰ ē enī mgr̄ viuli rabbi vocabant: qd̓Rabbi ꝗs peccauit hic4. Rogabāt eū diſcipuliāduca. ⁊. c. x. Rabbi nc̄re. Et xp̄s dicebat. Uoſ⁊ bn̄ dicitis: ſū etenī: qͣatibꝰ. Item ad Ephe. i.oēm eccl̓iā. Et. i. Pe.īceps paſtoꝝ ꝑcipictis īiā. Et Apoc. i. Ego ſūinis. Et Io. x. Ego ſuꝫpierit ſaluabit̉: ⁊ paſ. inſolū caput ē hoīum ſedEt ecce angeli acceſſcrūto iſta ve. ꝓbat̉ rōne ⁊c̄.t̉ rōne. Triplici enī rōccapitaneꝰ ē: p̄ẜtī xp̄iaſil̓ honeſtas. 2ª dr̄ vl̓isilaris pͥncipalitas. poneſtas. Et arguit̉ ſiōnabilior res ē elige̓ cainimicꝭ ſuꝑatꝰ: ſꝫ ſꝑ abꝫ elige̓ ꝗ ſꝑ ꝑ̄dit: aut aliatꝰ: ſꝫ nūqͣꝫ fuit nec ī veſpiā: ꝗ nō fuerit aut a mūī diabolo ſuꝑatꝰ: ⁊ xp̄s ieiſtoꝝ fuit ꝯtaminatꝰ: gͦ rōna
ſus ni