Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

tua incontīnentia ꝯͣ naͣꝫ eſt: ꝓpt̓ quā ira deivenit ī filios diffidētie: ꝗn̄qꝫ ciuitates igneꝯſumpſit: deprehenſifuerint laborare: ſi clerici fuerit deijciant̉ a clero: vel ad agēdā pnīaꝫin monaſterio detrudant̉. Si laici excōmunicationi ſubdant̉: a cetu fideliū fiāt penitꝰ alieni: ibi ex cōſilio lateranenſi. Et glo. adduc̄ad ſui ꝓpoſitum. 2i. q. 7. flagitia. Et glo. vtclericoꝝ glo. pͥma idē adducit. Et addit autenticā: vi̓ non luxuriēt ꝯͣ naͣm. Col̓. 6. dn̄t vltimo ſupplicio puniri .i. capite: vt dicit ēt gl̓. ẜaſuꝑ. c. clerici allegans eandē autenticā vtluxurient ꝯͣ naͣm: circa finē coll̓. 6. in qua collatione in fine dr̄ de ciuitatibus igne crematꝭvt.. in. c. clerici. Et hoc intelligit̉ ẜm legeſ ciuiles. C. de adulterijs. l. cum vir. vt allegantdicte glo. Ex ꝗbus oībus colligat̉ regl̓a gnaͣlvt ſuꝑdiximus: timor pene ml̓tos retrahita pctīs patrarent̉ ſi īpune relinq̄ rent̉. Facilitas enī venie incendiū tribuit delinq̄ndi: vtdicto. c. vt clericoꝝ. Et idē. 23. q. 4. ē iniuſtarFine. Et ſic via alijs aperit̉ vt malefaciāt. 23q. 8. c. loci.. 83. di. c. ꝑuenit. qͣre ſatis patꝫtimor ēt ẜuilis retrahit a pcō: expellit qd̓ ineſſet ſi īpunitas ſperaret̉: qͣre ⁊c̄. Scd̓o expellit dīnus timor pcm̄ qd̓ actū ē: ne in aīaamplius inſit. Prouer. 13. Timor dn̄i diſciplina ſapīe. Et ꝓuer. i. Timor dn̄i inciū ſapīo Tertio expellit pcm̄ qd̓ induratū in aīa ēne .ſ. aīa in ipſo moriat̉. Ecc̄. i. Timēti deumbn̄ erit: in diebꝰ ꝯſūationis illius bn̄diceturqm̄ vt ait aug. li. de doctrina xp̄iana. pōtmale mori bn̄ vixerit. Et intell̓r morte et̓nali: qꝛ illa ꝓpͥe mala mors ē. pͣs. Mors p̄co peſſima: q̄re ⁊c̄. Quantū ad t̓tiā ve. dico ſꝑ in tiore dei videndū ē: ſꝫ magꝭ diebuſſeſtiuis: diebꝰ pnīe: ſed ſatis inferiꝰ colliget̉ ꝟi. clarior: volo ſufficiāt pn̄ti ꝯclu Quō verus timor dei in patientia probat̉. Concluſio ſecunda.Accipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē vꝫ. Nihil ſic ī ꝟitate ꝓbat̉: ſicut timet deuꝫ qn̄ diuerſimode flagellat̉. Ad cuiꝰ dec laratio tres inꝗramus ve. vꝫ. Prima ve. eſt iſtaQuare Ieſus ſe qͣꝫ ſuis elegit viā aduerſitatis. Scd̓a ve. Que arma nec̄ia ſūt pͥncipalit̓ tꝑe aduerſitatis. Tertia ve. ē. Que ſiꝯſideranda tꝑe ꝓſꝑitatis. Ꝙtū ad pͥmā veri. dico ſi multe ad ſint rōnes: qͣre ſe ſuis viā aduerſitatis elegit ad pn̄s tn̄ ſt̄ treſ Prima ē rōne ꝓſꝑitatis. Scd̓a rōe ꝟecharitatꝭ. Et rōne maioris felicitatis.Prīo inqͣꝫ elegit xp̄s ſe ſuis magꝭ viāaduerſitatis qͣꝫ ꝓſꝑitas rōne ipſius ꝓſperitatis. ſtatus ꝓſꝑitatis ē occaſio multorumpctōꝝ. Scd̓o ē occaſio mali finis. Et tertio ēoccaſio ſalſe dilectiōis. Prīo inqͣꝫ ꝓſperitas ē occaſio multoꝝ pctōꝝ. O ſe. 2. Ego dedi eis frumentū vinum oleū: multiplicauieis argentū: ipſi fecerūt baal. Iccirco ꝯuertat ſūmū fructū meū in tꝑe ſuo: librabo la meā: linuꝫ meū oꝑiebant igͦminiā eius nūc reuelabo ſtultitiā eiꝰ ī oculis amatoruꝫeius: vir eruet manu mea: ceſſarefaciā gaudiū eius: ſolennitatē: eiꝰ. memoriā eius: ſabbarū eius: oīa feſta tꝑa eius corrūpā vineā eiꝰ: ficū eiꝰ ⁊c̄. Saul enimanteqͣꝫ ī re gia eēt dignitate ꝯſtitutꝰ: ſūme bonus erat: ſꝫ accepto regno cūcta qͣſi dei mādata cōtēpſit. i. rn̄. 15. Hieroboā an̄ regiā dignitatē bone indolis puer fuiſſe legit̉: ſꝫ acceptor̄gno vituloſ adorauit. 3. rn̄. 12. Manaſſeſ reiiuda peſſimꝰ fuit accepto r̄gno ſꝫ flageliatꝰ ī babylone pnīam egit: bonꝰ effectꝰ ē. 2. ꝑal̓. 32.Dauid ſctūs adeptꝭ victorijs multis adulteriū hoīcidiū ꝯmiſit. 2. rn̄. xi. ſic alijs: ſedēt ſuperiꝰ dcm̄ ē. Scd̓o ꝓſꝑitas ē occaſio mali fini. Iob. 21. Baudēt ad ſonitū organi: ducūt in bonis dies ſuos: ī pūcto ad īfena deſcendūt. Et Nemie. i. Mādauerūt īꝗt ſaturatiſt̉: habūdauer̄t delitijs te ad irā ꝓuocātes. Exēplū de diuite epulone. Luc. 16. Etde alio diuite. Luc̄. 12. dicebat. Aīa mea habes multa bona repoſita ī annos pl̓imos gaude: epulare: bibe. Et nocte ſeq̄nti dcm̄ ē ei.Stulte hac nocte morieris. p̄s. Dormierūt ſo ſuū: nihil inuenerūt oēs viri diuitiarū īmanibus ſuis. Nihil .i. pcm̄ qd̓ eos in oēꝫ nihilitatem: vt ita loqͣr .i. in oēm penuriā miẜiam finalit̓ ꝯduxit. Tertio ꝓſperitas ē occeſio falſe dilectiōis. Nihil enī ſic falſos amicoon̄dit: ſicut ꝓſperitas. deſcendēte ea: oīabona tꝑalia coꝑalia caꝑit̉ ꝑgūt: vt ait bocuiꝰ de cōſo. Famule dn̄amqꝫ ſequūt̉. Iob naqꝫ in ꝓſꝑitate eēt: ab oībus venerabat̉: ſedtactus a manu dīne ꝓbatiōis: oēs amiciſanguinei receſſerūt ab eo: vxor deridebat: poſtqͣꝫ dedit dn̄s ei duplicia: oēs ad eumvenerūt: munera diuerſa portātes. Iob. 42.Sed nihil ad pn̄s. ſtatis enim exꝑiētia