credit ī filiū hēat vitā et̓nā. Et. c. 4. Aqͣ quaꝫego dabo ei fiet ī eo fons aq̄ ſaliētꝭ ī vitā et̓nāEt pͥma Io. 5. Hec ſcribo vob̓ vt ſciatꝭ: qm̄vitā hētis eternā: ꝗ creditꝭ ī noīe filij dei. EtApoc̄. 2. c. Eſto fideliſ vſqꝫ ad mortē: ⁊ dabotibi coronā vite. Et h̓ ſufficiāt ꝓ aucͣtibꝰ nouiteſtī. Nūc p̄dcā itas rōe ꝓbet̉. Et hͦ triplicit̓Prīa rō ſūit̉ ex bonoꝝ et̓naliū pulchritudīe⁊ claritate. Scd̓a rō fūit̉ ex bonoꝝ et̓naliumml̓titudīe ⁊ copioſitate ¶ Tertia rō ſuit̉ ex benoꝝ glorie duratōe ⁊ einitate. Prīa inqͣꝫ roſumit̉ ex bonoꝝ et̓naliū pulchritudīe ⁊ claritate. Et arguat̉ ſic vbicūqꝫ reꝑit̉ ſūma pulchritudo ⁊ claritas ibi ſūma felicitas ⁊ btītudo. ſꝫ incelo ēpireo reꝑit̉ ſūma pulchritudo ⁊ claritasgͦ ⁊c̄. ꝯn̄a nō cū maiori. p̄s. Dn̄e dilexi decoredomꝰ tue ⁊ locū hītatōis gl̓ie tue. Mīor ꝓbat̉Tobie. 3. Btūs īꝗt ero ſi fuerīt reliꝗe ſemīsmeī ad vidēdā claritatē Hierl̓ꝫ. Et Sap. 3.Fulgebūt iuſti ⁊ tanqͣꝫ fintille ī arūdincto diſcurrēt. Mat. 13. Fulgebūt iuſti ſic̄ ſol in regno celoꝝ. In Aug. ī li. de li. arbi. Tāta īꝗtē pulchritudo iuſticie: tāta ē iocūditaſ lucꝭ eterne. vt ēt ſi nō liceret āpliꝰ ī ea d̓lectari qͣꝫ vniꝰdiei hora: ꝑꝑ hͦ ſolū īnūerabiles hꝰ vite diesplene delitijs ⁊ affliuētia bonoꝝ tꝑaliū recte ⁊merito deſpicerēt̉. Nō .n. falſo aut ꝑuo affectu dcm̄ ē. Qm̄ melior ē dieſ vna ī atrijs tuisſuꝑ milia. qͣre ⁊cͣ. h̓ ille. Scd̓a rō ſūit̉ ex bonoꝝ et̓naliū ml̓titudīe ⁊ copioſitate. No .n.aīa cara ſūma vniꝰ boni poſſeſſio btm̄ ſac̄: ſedoīuꝫ bonoꝝ poſſibiliū aggregatio. vn̄ arguit̉ſic vbicūqꝫ ē oīuꝫ bonoꝝ copioſitas: ibi ſūmaſelicitas: ſꝫ ī gl̓ia btōꝝ ē oīuꝫ bonoꝝ copioſitas. gͦ ibi ſūma felicitas ꝯn̄a noͣ cū maiori. eterna .n. btītudo ī duobꝰ ꝯſiſtit: vt ait Aug .ſ. innecͣia abn̄tia oīs mali. ⁊ ī nccīa pn̄tia oīs bōi.Si .n. q̄ris ꝗd ibi ē alit̓ rn̄deri n̄ pōt. ꝗcꝗd bōē ibi ē: ⁊ ꝗcꝗd mali ē ibi nuſqͣꝫ ē. mīor ꝓbat̉.Audi Io. Apoc̄. vl. On̄dit inꝗt mihi flumēa q̄ vite: ꝗ ſitit vēiat: ꝗ vult accipiat aquā vitegͣtis. p̄s. Replebimur ī bōis domꝰ tue. AudiAug. de ci. dei. Qd̓ deꝰ p̄ꝑauit diligētibꝰ ſe:ſpe nō attingrur charitate nō ꝯp̄hēdit̉: deſideria ⁊ vota trāſgredit̉. Acꝗri pōt .ſ. ꝑ gramnō ꝑnaͣꝫ extīari n̄ pōt. h̓ illc. Et Ber̄. Merces iꝗt ſcōꝝ tā magͣ ē ꝙ ꝑ mēſurari nō pōt: tāml̓ta ꝙ nūerari nō pōt. tā copioſa ꝙ finiri nōpōt. tā p̄cioſa ꝙ extimari nō pōt. h̓ ille. qͣre ⁊cͣ.Tertia rō fuit̉ ex bonoꝝ gl̓ie: duratōe ⁊ eternitate. vn̄ aīa cara regulam accipe gnaͣlē: ꝙ ſioīa bōa poſſideres: ⁊ illa ctna nō eēnt: ſꝫ finita certe nō eēs ꝑfecte btā illa .n. ē ꝑfecta btītudo: q̄ ē ſtatꝰ oīuꝫ bonoꝝ aggregatōe et̓na ꝑfectꝰ: vn̄ arguit̉ ſic vbicūqꝫ ē oīuꝫ bonoꝝ agggatio ſēpitna ibi ſūma felicitas. ſꝫ gl̓ia q̄ daturboīs ꝓ recōpēſatiōe ſuoꝝ meritoꝝ ē aggregatio oīuꝫ bonoꝝ ſēmpitna. gͦ ibi ſūma felicitasꝯn̄a nō cū maiori. Mīor ꝓbat̉. Iſa. lx. Tūcinꝗt videbis ⁊ afflues delitijs: ⁊ gaudijs ſempitnis ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor tuū. Et. c. 32.Securitas inꝗt erit ī ſēpit̓nū. Et ꝓph̓a. Btīinꝗt ꝗ ābulāt ī domo tua ī ſcl̓a ſcl̓oꝝ laudabūtte. Et Breg. ī ol̓ia matyꝝ. Que āt inꝗt lingua dice̓: vl̓ ꝗs ītellectꝰ caꝑe ſufficit illa ſuꝑncciuitatꝭ qͣnta ſint gaudia. Angeloꝝ choris int̓eē: cū btiſſimis ſpiritibꝰ gl̓ie ꝯditoris aſſiſte̓:pn̄tē dei vultū cerneͣ: ī circūſcriptū lumē vidēnll̓o mortꝭ metu affici īcorruptōis ꝑpetue munere letari. h̓ ille. Tertio hec ꝟitas ꝓbat̉ exemplo. legit̉ .n. de ꝗdā viro dei ꝗ cū grādi inſtātia ſupplicaret: vt dn̄s ei gl̓iā ꝑadiſi on̄deredignaret̉: venit ad euꝫ auicula q̄dā miro ꝗdāmō decātās: quā in extaſi mētis ſecutꝰ. ccc. annis pꝰ illā ꝑrexit: ꝗ ad abbatiū poſtmodū rediens vix vt īcognitꝰ receptꝰ ē. O miſer mūdꝗ iſta nō capis. o cece mūde: ꝗ iſta nō intelligo bone Ieſu oēs. tecū vellēt regnare: ſꝫ nullvellet tecū laborare. tu elegiſti pauꝑtates ⁊ mīſerias noſ voluptates ⁊ d̓litias. audi Ber. naſcit̉ dc̄i filiꝰ cꝰ arbitrio erat qd̓cūqꝫ vellꝫ elige̓Tēpꝰ elegit qd̓ moleſtiꝰ ē: p̄ſertī ꝑuulꝰ ⁊ pauꝑis mr̄is filiꝰ qͥ vix pānos hr̄et ad reuolēdū ⁊ī p̄ſepe reclinādū ⁊ cum tāta eēt ncc̄itas nullāaudeo face̓ pelliū mētionē ⁊c̄. O nos ſtulti ⁊tardi corde ad credēdū volumꝰ h̓ gaudē cū ſeculo. ⁊ pꝰ ea regnare cū xp̄o. Audi Piero. inepl̓a ad Iulianū difficile inꝗt īmo īpoſſibile ēvt qͣs ⁊ pn̄tibꝰ ⁊ futurꝭ fruat̉ bōis vt ⁊ hͦ vetreillic mētē īplcat vt de dilitijs ad delitias traſferat̉ ⁊ ī vtroqꝫ ſcl̓o pͥmꝰ ſit: vt in celo ⁊ in traapꝑeat gl̓ioſus. na .n. negat: vt ꝯͣria ꝯͣrijs miſceāt̉. Nō poſſumꝰ deo ẜuire ⁊ māmōe. Autego fallor aūt ipſi ī fine d̓cipiēt̉: ꝗ mihi nō credūt cū diuitie ſue trāſierīt ī egeſtatē. diueſepulabat̉ qͦtidie: h̓ ſplēdide īdutꝰ purpura ⁊ biſſoſꝫ mortuꝰ qd̓ Moyſi noluit crede̓. poſtmoduſenſit ī tormētꝭ. Abrahā .n. ait diuiti epuloni.tu recepiſti bōa ī vita tua: ⁊ Lazarꝰ ſil̓r malanc̄ āt h̓ ꝯſolat̉: tu ꝟo cruciarꝭ: quid dicemꝰ ad
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten