ꝑ ꝯn̄s pͥus debuerūt ī feriores libertatē ſuā appetē qͣꝫ luciferi. Quid āt dicūt ꝙ ē: inferioresāgcli ꝓpͥā excellētiā ⁊ libertatē ſuꝑbiēdo cōcupierūt ſꝫ intuētes ad illā ꝑuenitē nō poſſe ſine ſuꝑbia luciferi ꝗ erat eoꝝ oībꝰ excellēti 2.Iſa. 14. Tu ſignaculū ſil̓itudinis plenꝰ ſapīaꝑfecte pulchritudīs ī ꝑadiſi delitijs fuiſti. luciſero adheſcr̄t ⁊ ſic ꝓpͥa ſuꝑbia peccauer̄t. qꝛ exꝓpͥa volūtate aliene ſuꝑbie adheſerūt. Et hͦplacet dn̄o Bona. Iō noͣ ꝙ pͥnceps ſpirituūreproboꝝ ſuoꝝ naͣliū attēdes ſtrenuitatē ⁊ excellētiā: ſine meritis alijs voluit ſpiritibꝰ dn̄ari: nec cuipiā ſubiectꝰ eē. Inferiores ꝟo ſpūstm̄ appete mīme auſi ſūt: ſꝫ ēt ipſi ſuoꝝ naͣliūſtrenuitatē ꝯſiderātes ꝯtētati ſūt ſuꝑbie luciſeri ꝯſentire: ita ꝙ ſub vmbra illiꝰ nō cuipiā miniſtrarēt: ſꝫ qͦdāmo ſub illo potirent̉ volūtaria libertate q̄ ſub dīno dn̄io ſe ꝯſeꝗ nō poſſevidebāt. Et ſic ꝓpͥa volūtate ſuꝑbier̄t: qꝛ ſinemeritis voluerūt btīficari. Et qͣꝫuis nō appeterēt peſſe ſic̄ lucifer tn̄ indebito mō appetier̄tſubeſſe q̄ ſit vt nō tm̄ appeterēt deo parificariſic̄ lucifer ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō tm̄ peccauerūt ſic̄ ⁊ luciſer. qͣre ⁊cͣ. ¶ Scd̓m iudiciū ſcm̄ ē. Ben̄. vj.vbi dr̄. Vidēs āt ꝙ ml̓ta malitia hoīuꝫ eēt intra: ⁊ cūcta cogitatio hoīs ītēta eēt ad malū oītꝑe penituit eū feciſſe hoīeꝫ: ⁊ ait. Delebo hominē quē creaui a facie tre ⁊cͣ. ⁊ ītroduxit diluuiū ad delēdā oēꝫ carnē. Sꝫ quō penituit deūcū ſine triſtitia ꝗs penitere nō poſſit: dico ꝙiō dr̄ deū penituiſſe: qꝛ oꝑ ī penitudīs on̄dit:ſic̄ ⁊ hoīeſ penite̓ ſolēt. qn̄ vidēt oꝑa eoꝝ finieoꝝ ⁊ intētiōi agētis oīno ꝯͣriari: ⁊ aliqͣ ſignailliꝰ penitudīs on̄dūt. Sic ⁊ ſil̓r d̓eꝰ hūanū genus ꝯͣ debitū eiꝰ finē ⁊ intētiōi ipſiꝰ agētis qd̓ē ipſenet: cernēs oppugnari: ſigna penitudinis on̄dit. qꝛ irati morē gerēs Noc iudiciumfutuꝝ p̄dices diluuiū ſuꝑ vniuerſā trā miſit.⁊ oīa viuētia d̓leuit qͥ extra archā erant. Sꝫ qͥculpa dices pr̄ Ambr. paupcꝝ aīaliū vt ſil̓ diluuio ꝑderēt̉. Ne mireris aīa mea. Fecit .n.deꝰ hoc ipſū in maiorē pctōꝝ mūdi deteſtationē. Nā cū aīalia nō ꝑꝑ ſe: ſꝫ ꝑꝑ hoīeꝫ ſcā ſininō ſolū hoīes: ſꝫ ⁊ cūcta illi d̓ẜuientia voluit īꝑpetuū terrorē ⁊ deteſtationē ſempit̓nā diluuio ꝯſume̓: ⁊ ꝑiter ſumē. Et hoc ipſū iudiciūaīa mea factū ē ꝯͣ pctm̄ luxurie. O maledictaluxuria: nō tm̄ ꝓpter te mūdꝰ diluuio perijt ſꝫ tie vtalia quodāmō īfinita ſt̓ ſul ſecuta mala. Propter te Sanſon fortiſſimꝰ a Dalida meretri-iniuit. Iudicū. 6. Proꝰ in Berſabē ſe lauātēhomicidiū cōmiſit. 2.omō ſapiētiſſimꝰ inſan̄. Propt̓ te ſtrenunſa Iudith capite ē trūt te duo ꝓbiſſimi iudiſo calūniantes: gladioDropt̓ te Thamiar regīaigni eſt iudicata. Ben̄.oma ⁊ Bomorra igneQuid multis moror.nagͣ. Iā ſegēs vbi troiaꝑ pctm luxurie. O itapeſte teſtīoniū tuaꝝ lulia ⁊ īfamatiōes ⁊ ꝑicu⁊ ſeculariū qͣre nō claūdꝰ vndiqꝫ luxuria ſeitā feditatē ſufferre pone deꝰ cogͦuiſti .n. figqm̄ puluis ſumꝰ. IndCarnal̓ d̓lectatio mentēvide veri luīs claritateꝫꝰdelectat̉ inde caligincꝫdē ī libro moꝝ. Hodierā negligūt curā āt cario. Neqꝫ .n. peccare metuti cordis dat̉ oꝑa: ſedio ⁊ voluptati. h̓ ille. Inatc ꝯditōis hūane ſic inxtrema libidinis turpitueffeminat ſꝫ ⁊ corpꝰ enerlīam: ſꝫ fedat perſonamꝫ fecerit hō: extra corpꝰī corpꝰ ſuū peccat: ſemꝑetulātia: ſemꝑ cōcomitāt̉ꝑ ſequūt̉ dolor ⁊ penitengenerale mudū ſcm̄ eſt.imo cuꝫ timore apud deiitiā ſiet. Math̓. 25. Itērnū. pͣs. Tunc loquet̉ adrore ſuo cōturbabit ē os.ptātē irc tue: aut p̄timoIō Apoc̄. 6. Dicēt reſuꝑ nos ⁊ rupibus oꝑitonūc diuiteſ plorate vlulāq̄ adueniēt vobis. Diuic ſūt. auꝝ vr̄m eruginauit: ⁊erugo eoꝝ erit vobis in teſtimōiū: ⁊ māducabit carnes vr̄as fic̄ ignis ⁊c̄. Et de hoc iudi