Smo quiiꝰSuſanna ne deū offēderei mortē elegit. Daniel̓. 13. Anguſtie ſūt mihi vndiqꝫ: ſꝫ meliꝰ ēme incidere in manꝰ hoīuꝫ qͣꝫ derelinq̄re legēdei mei. None ⁊ pauꝑcula illa mr̄ ſeptē fratꝝmachabeoꝝ filios ⁊ ſeipſam neci expoſuit nelegē iudeoꝝ de eſu carnium porcoꝝ trāſgrederet̉: quā Antiochus malꝰ ille tyrānus trāſgrediendā ꝑſuadebat ⁊ minabat̉. 2. machabeorū. 7. c. None Petrꝰ eccl̓ie pͥnceps ⁊ Paulus doctor gentiū pͥncipibꝰ ſacerdotū p̄cipientibꝰ: ne de ieſu loquerent̉: audacter rn̄derūt.Si iuſtū ē vos potiꝰ audire qͣꝫ deū iudicate.Act̉. 4. c. 5. Iterū dixerūt obedire oꝫ deo magis qͣꝫ hoībus: ſic de alijs gl̓ioſis ſcīs. AudiIoānē Criſo. in ẜmone. Quicꝗd inꝗt terroris hꝫ mūdus ꝯtēno: ꝗcꝗd delectabile irrideodiuitias nō cupio: paupertateꝫ nō horre ſco: ⁊mortē nō timeo ⁊cͣ. ⁊ Hiero. in epl̓a Utināinꝗt ob dei mei nomē atqꝫ iuſticiam vniuerſame fideliū turba ꝑſequat̉ ⁊ tribulet: vtinaꝫ inobprobriū meū ſolidꝰ exurgat hic mūdus tm̄vt a xp̄o merear laudari: ⁊ ſue policitatōiſ ſperare mercedē. Et idē ꝑ bonā ⁊ malā famam:a dextris ⁊ a ſiniſtris xp̄i mileſ gradit̉: nec laude extollit̉: nec vituꝑatiōe frāgit̉: nō diuitijstumet: nō cōtundit̉ pauꝑtate: ⁊ leta cōtemnit⁊ triſtia ⁊c̄. ¶ Quātū ad ẜaꝫ ꝟi. dico ad pn̄sꝙ pctm̄ duo includit. vꝫ. dcm̄ factū. vl̓ cōcupitū ꝯͣ legē dei: ⁊ ẜo loco ꝙ id ꝙ fit dr̄: vl̓ conmali deū olcupiſcit̉ ſiat dicat̉: vel ꝯcupiſcat̉ ad hͦ vt fiatvl̓ ſic ꝯͣ lege dei. Poſſet enī ꝗs age̓ aliꝗd velcogitare vl̓ dice̓ qd̓ eēt a deo ꝓhibitū: ⁊ tn̄ qꝛfaciens id ad hūc finē nō intēderet. nō eēt peccatū: vt pꝫ in pueris ꝗbꝰ defectu etatis nō imputat̉ pctm̄. dr̄ āt puer a ſcptēnio vſqꝫ ad. 14.ānū d̓ etate ⁊ qͣlitate. c. 2. glo. i. ⁊ ī ꝓemio ſextilibri ad finē magne glo. ī pͥncipio. ⁊. 22. q. i. c.5. ⁊. 22. q. 2. c. pue̓i. ⁊. i. q. i. c. pue̓i. ⁊. c. eſtoteProptea ſi religionē an̄ iſtd̓ tꝑ̄s ītraret ad libitū exire pōt: ⁊ vxorari. extra de regularibustrāſeūtibꝰ ad religionē. c. ad nr̄am: vbi dic̄ textus. Ad nr̄am noueris audientiā ꝑueniſſe:ꝙ heremite de mote fol̓. qͦſdā pueros ſeduxerūt: in tm̄ ꝙ quidā ſuaſionibꝰ eoꝝ aſſenſū prebētes: ſtatim religionis habitū in̄ ipſoꝝmōaſterijs ſuſceperūt: quoꝝ vnꝰ ſtatim penituitꝙ habitū induiſſet. Quo circa mādamꝰ qͣtenꝰſi ꝯſtiterit ꝙ p̄fatus puer an̄ ꝯſumationeꝫ. 14.āni habitū ſuſceptū depoſuerit: aut ſi pꝰ. 14ānū habitū ſine ꝓbatiōe ſuſceꝑit. ⁊ infra triPs ſtde̓Co duꝰ 33duū depoſuerit eū ad īpetitiōꝫ p̄dictoꝝ heremitarū denūcies abſolutū: ⁊ eā quā pͥuſqͦꝫ exiuit iurauit acciꝑe vxoreꝫ libe poſſe traduce̓ ſialia cā rōnabilis nō exiſtat. h̓ ibi. Et dic̄ ibidē gloſa int̓linearis ſuꝑ illo ꝟbo heremite ꝙiſti erāt religioſi ꝓfeſſi. Et glo. ſuꝑ illo ꝟbo īfra triduū: aſſignās rōꝫ illiꝰ abſolutiōis quāquidā dixerūt diſpenſationē: qd̓ nō ē veꝝ: dic̄ꝙ apud deū ꝗ ꝯſiderat cor ⁊ nō opꝰ. 14. q. 5.c. ſic ꝗd inueniſti. ⁊. 15. q. 6. c. i. talis puer nōſuit obligatꝰ:: ⁊ iō nec apud eccleſiā: cū habeatcerta iudicia de tali voto fcō īpetuoſe: ex eoꝙ ſine ꝓbatiōe habitū ſuſcepit. ⁊ qꝛ infra triduū penituit ⁊ qꝛ ꝓpe pueritiā fuit iure cōi eūeccl̓ia abſoluere debuit. ⁊ ita nō fuit obligatquātū ad deū ⁊ eiꝰ eccleſiā. ar. 22. q. 4. c. vnuſquiſqꝫ. ex. 15. q. i. ſanc arg. 17. q. 3. ſūt ꝗ opes⁊ extra eo. c. ſtatuimus. ⁊. c. ad apoſtolicā ſedem. h̓ oīa in glo. p̄dicta. Relinquit̉ ergo ꝙ īpctō ꝯſiderat̉ intentio peccātis. Et ꝑꝑ hͦ videt̉ quibuſdā dicendū ꝙ ſilie Loth qn̄ cū pr̄ecōcubuerūt excuſant̉ a pctō putarūt enim oēsciuitates deſtructas eſſe: ⁊ neminē niſi ipſas⁊ pr̄em remāſiſſe. ⁊ lꝫ lex naͣlis dictaret pr̄eꝫcū filia cōmiſceri nō debere. alia tn̄ ex ꝑte: lexipſa naͣlis dictabat ꝙ mūduſ ſine ſpē humanaremane̓ nō deberet: dū aliqͥ mō poſſet cōſeruari. Et hoc ipſum dictamē filias cū pr̄e cōmiſceri coegit: quo etiā dictamine legis: an̄qͣꝫ mundus multiplicatus eēt: frēs ꝓprias ſorores iuvxores legimuſ accepiſſe. Et re vera mihi itavidet̉ ꝙ poſito caſu ꝙ Eua poſt ſuaꝝ filiaruꝫgnationē mortua eēt: licuiſſet Ade propriasfilias accipere in vxorē. Infra in̄ ꝓpter aliquos textus alit̓ dicemꝰ: tu tn̄ tene qd̓ tibi placet. Ad ꝓpoſitū gͦ cū querit̉: que ē rō ꝙ pctm̄ita graue extimet̉: vt ꝓ ipſo hoeternaliter crucietur. dico ꝙ iō ē. qꝛ deꝰ hoīuꝫ peccātiū malā⁊ peſſimā cernit intentionē: ⁊ videt ꝙ ſi ſemper viuerēt. ſemꝑ offenderēt. ideo euaneſcūtin cogitationibꝰ ſuis: ⁊ moriētes in tali malo:īmo peſſimo ꝓpoſito: ẜm illā eoꝝ deprauatāintētionē iudicat illos deus: ⁊ in ſempiternūpuniendos tradit. Math̓. xxv. Ibunt hi inſupplicium eternū: iuſti aūt in vitā et̓nā. qͣre⁊c. ¶ Quantū ad tertiā ꝟitatē: ⁊ ſi curioſuꝫſit iſta diſcutere: qꝛ iudicia de abyſſus multa:tn̄ dico ꝙ deus ſuos ſcōs qn̄qꝫ errare ⁊ labi īmortale culpā ꝑmittit tribus rōnibꝰ. ¶ Prīovt alijs cōpatiāt̉. Scd̓o vi firment̉. ¶ Ter-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten