veritatē dico ꝙ etſi plures ſint vere ſapīe virtutes: iſtas tn̄ accipe qͣs Salomō ſapͥ. 8. c. ponit. Haheo inquit ipſe ꝓpter ſapīam claritatē ⁊ honorē apud ſeniores ⁊ turbas: iuuenis⁊ acutus inueniar in iudicio: ⁊ in cōſpectu potentiū amabilis ero ⁊ faciēs pͥncipū mirabuntur me tacēte ſubticebūt: et loquente me reſpicient et ſermocinante me plura ori ſuo manusimponēt ⁊cͣ. Inde paralipomenon. 9. diciturMagnificatus ē Salomo ſuper omnes reges terre: in iudicijs: ſapientia ⁊ gloria ⁊ vniuerſa terra deſiderabat videre ſapientiam ſalomonis. Inde de eo dicitur. Timuerūt regeꝫ audientes ſapientiam dei eſſe in eo ad faciendū iudiciū ⁊c̄. Et ſic pꝫ pͥª ꝯcl̓o: qͣre ⁊cͣ.¶ De ſapientia magis in ſpāli: ⁊ de duobusoculis anime. ¶ Concluſio ẜa.Ccipe ẜam ꝯcluſionē vꝫ. Sicut monoculus in pugna cū timore ſemꝑ certat: ⁊ de ſacili vincit̉: ſic ꝗ oculos mētis vera ſapīa non habuerit illuminatos: pauidꝰ ſꝑ ē. ⁊ a diabolo de ſacili ſuperat̉. Ad cuius declarationē tres inquiramus veritates.vꝫ. Prima qui ſunt hi oculi qͥs vt vere ſapiat pauꝑcula aīa dꝫ hr̄e illuminatos. Scd̓a ꝗbus luminibꝰ dꝫ oculos aīa hr̄e illuminatos.Tertia ꝗd debet homo conſiderare: cum fuerit diuina ſapientia irradiatꝰ. ¶ Ad primamigit dico ꝙ duplex ē aīe oculus .ſ. intellectus⁊ appetitus. Intellectus āt eſt duplex .ſ. practicus ⁊ ſpeculatiuus. Oculꝰ dext ē intellectſpeculatiuꝰ. oculꝰ finiſter ē intellectꝰ practicꝰ¶ Unde accipe regulā ꝙ ſicut oculus dexterfiniſtro perfectior eſt: ita ſpeculatio perfectioractione: que eſt ī intellectu practico. Ubi notaꝙ duplex eſt ſpeculatio ẜm Tho. ſuꝑ cantica.vna intuitiua tm̄ tres ꝯſiderans: ⁊ p̄cipue diuinas ⁊ ſpūales tm̄. Et hͦ mō ph̓i deū cognouerūt: ſꝫ cognitū nō amarūt. Ad Ro. pͥ. Quicū cognouiſſent deū: nō ſicut deū glorificauerūt: aut gratias egerūt: ſꝫ euanuerūt ī cogitationibus ſuis. Quedā vero ē ſpeculatio guſtatiua .ſ. cū hō diligit quē intelligit: dulcedinē diuinoꝝ ⁊ ſapore ſpūaliū guſtādo. Et hecſpeculatio tm̄ bonoꝝ fideliū ē. Inde. i. Corī.2. c. ait Paulꝰ. Nihil iudicaui me ſcire intervos niſi Ieſū xp̄m: ⁊ hūc crucifixū. Oculusꝟo ſiniſter ē intellectꝰ practicꝰ. Intellectꝰ enīpracticꝰ nō ſolū vt ſciat. ſed ēt vt operet̉ inquirit. pͣsͣ. Intellectꝰ bonus oībus facientibꝰ euꝫHuis qpi. bonꝰ ē in illis: ꝗ nō ſolū vt ſciāt intelligereqͥrūt: ſꝫ ēt vt faciāt qd̓ ſciūt. ¶ Scd̓s aīc oculꝰpͥncipalis ē affectuſ. Mathei. 5. Btī mundocorde .i. affectu: qm̄ ipſi deū videbūt. Et ibidēSi oculus tuꝰ .i. intētio tua ſimplex fuerit. totū corpus lucidū erit: qͣre ⁊cͣ. Et ſic pꝫ pª veritas. ¶ Quantū ad ẜam ve. dico ꝙ intellectꝰilluminat̉ ſapīa ⁊ ſcientia: ⁊ appetitus dilectione ⁊ amore. Primo inqͣꝫ intellectus illumīat̉ſapīa ⁊ ſcientia. Pro qͥ notanduꝫ ꝙ ſapīa ẜmdn̄m Bona. in. 3. ſil̓iarū di. 35. pōt conſiderari tribus modis: ponit tn̄ ipſe. 4. modos.ſed hi tres ad ꝓpoſitū ſufficiūt. Quedā enimſapīa dr̄ generalis ⁊ cōis: quedā ſpālis: ⁊ quedā ſpecialiſſima. ¶ Sapia generalis eſt rerūq̄dā generalis cognitio. Et ſic dicit ph̓s ꝙ ſapiens ē ꝗ oīa nouit. Et Augꝰ. Sapīa inꝗt ēhumanorū diuinarūqꝫ rerū cognitio. Et ẜmhunc mādū ſcientia ⁊ ſapīa nō differūt. ¶ Sapientia ſpālis ē rerū eternarū tm̄ quedam cogntio. Et ſic ait ph̓s. Sapīa ē cauſarū altiſſimarum cognitio: de qua apl̓us. i. Corint. 13.dicit. Alij āt dat̉ ꝑ ſpūm ẜmo ſapīe .i. cognitōrerū eternarū: qͦ ꝗdem modo tam boni qͣꝫ mali ſapientes effici ⁊ appellari poſſūt: cum talisſapīa ſit gr̄a gratis data qͥ cū peccato mortaliēt ſtare pōt. ¶ Sapīa ſpāliſſima ē diuinorum⁊ eternoꝝ cognitio qͣdam cum quadam ſpūsdulcedine ſpeciali: ⁊ ſic eſt vnū de ſeptem donis. Iſa. xi. Requieſcet ſuꝑ eū ſpūs ſapientieSapia enī ſic ſumpta idē ſonat qd̓ ſapida ſcīaqꝛ cognitis rebus eternis aīa delectatur in illis. pͣs. Buſtate ⁊ videte: qm̄ ſuauis eſt dn̄sEt dicit prefatus doctor ꝙ ſapīa ſic ſumpta eſtꝗdā actus mixtus: ꝑtim ꝑtinens ad intellectū⁊ ꝑtim ad affectum. Inchoatiue ſupple ē ex ꝑte intellectꝰ: ⁊ cōpletiūē ex ꝑte affectꝰ. Eo moquo dicere ſolemꝰ ꝙ actus fruitiōis inchoatīeē in intellectu: vt dicit ph̓s. 4. ethicorū: ꝙ felicitas in ſpeculatione conſiſtit: ſed completiueeſt in voluntate. Similit notandū ẜm eundēꝙ ſcia eſt quadruplex. Quedam enī ſcīa eſt qͥin intellectu pure ſpeculatiuo ꝯſiſtit: ⁊ fundatur ſuper pͥncipia rōnis .ſ. de quolibet ē vel n̄ē: ⁊ d̓ nullo ambo ſimul: ⁊ h̓ ſcīa ē hītus hūanꝰ acꝗſitusᵐ: vt ſcīa ph̓ie: logice ⁊c̄. Inde aitph̓us pͥ. poſterio. O is doctrina ⁊ oīs diſciplina ex preexiſtenti ſit cognitione. Quedā ſcīa ēq̄ conſiſtit in intellectu inclinato ab affectu: eſhec fundat̉ ſuꝑ pͥncipīa fidei: q̄ eſt diuine ſcri
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten