Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

veritatē dico etſi plures ſint vere ſapīe virtutes: iſtas tn̄ accipe qͣs Salomō ſapͥ. 8. c. ponit. Haheo inquit ipſe ꝓpter ſapīam clarita honorē apud ſeniores turbas: iuuenis acutus inueniar in iudicio: in cōſpectu potentiū amabilis ero faciēs pͥncipū mirabuntur me tacēte ſubticebūt: et loquente me reſpicient et ſermocinante me plura ori ſuo manusimponēt ⁊cͣ. Inde paralipomenon. 9. diciturMagnificatus ē Salomo ſuper omnes reges terre: in iudicijs: ſapientia gloria vniuerſa terra deſiderabat videre ſapientiam ſalomonis. Inde de eo dicitur. Timuerūt regeꝫ audientes ſapientiam dei eſſe in eo ad faciendū iudiciū ⁊c̄. Et ſic pꝫ pͥª ꝯcl̓o: qͣre ⁊cͣ. De ſapientia magis in ſpāli: de duobusoculis anime. Concluſio ẜa.Ccipe ẜam ꝯcluſionē vꝫ. Sicut monoculus in pugna timore ſemꝑ certat: de ſacili vincit̉: ſic oculostis vera ſapīa non habuerit illuminatos: pauidꝰ ſꝑ ē. a diabolo de ſacili ſuperat̉. Ad cuius declarationē tres inquiramus veritates.vꝫ. Prima qui ſunt hi oculi qͥs vt vere ſapiat pauꝑcula aīa dꝫ hr̄e illuminatos. Scd̓abus luminibꝰ dꝫ oculos aīa hr̄e illuminatos.Tertia ꝗd debet homo conſiderare: cum fuerit diuina ſapientia irradiatꝰ. Ad primamigit dico duplex ē aīe oculus .ſ. intellectus appetitus. Intellectus āt eſt duplex .ſ. practicus ſpeculatiuus. Oculꝰ dext ē intellectſpeculatiuꝰ. oculꝰ finiſter ē intellectꝰ practicꝰ Unde accipe regulā ſicut oculus dexterfiniſtro perfectior eſt: ita ſpeculatio perfectioractione: que eſt ī intellectu practico. Ubi nota duplex eſt ſpeculatio ẜm Tho. ſuꝑ cantica.vna intuitiua tm̄ tres ꝯſiderans: p̄cipue diuinas ſpūales tm̄. Et ph̓i deū cognouerūt: ſꝫ cognitū amarūt. Ad Ro.. Qui cognouiſſent deū: ſicut deū glorificauerūt: aut gratias egerūt: ſꝫ euanuerūt ī cogitationibus ſuis. Quedā vero ē ſpeculatio guſtatiua .ſ. diligit quē intelligit: dulcedi diuinoꝝ ſapore ſpūaliū guſtādo. Et hecſpeculatio tm̄ bonoꝝ fideliū ē. Inde. i. Corī.2. c. ait Paulꝰ. Nihil iudicaui me ſcire intervos niſi Ieſū xp̄m: hūc crucifixū. Oculusꝟo ſiniſter ē intellectꝰ practicꝰ. Intellectꝰ enīpracticꝰ ſolū vt ſciat. ſed ēt vt operet̉ inquirit. pͣsͣ. Intellectꝰ bonus oībus facientibꝰ euꝫHuis qpi. bonꝰ ē in illis: ſolū vt ſciāt intelligereqͥrūt: ſꝫ ēt vt faciāt qd̓ ſciūt. Scd̓s aīc oculꝰpͥncipalis ē affectuſ. Mathei. 5. Btī mundocorde .i. affectu: qm̄ ipſi deū videbūt. Et ibidēSi oculus tuꝰ .i. intētio tua ſimplex fuerit. to corpus lucidū erit: qͣre ⁊cͣ. Et ſic pꝫ veritas. Quantū ad ẜam ve. dico intellectꝰilluminat̉ ſapīa ſcientia: appetitus dilectione amore. Primo inqͣꝫ intellectus illumīat̉ſapīa ſcientia. Pro notanduꝫ ſapīa ẜmdn̄m Bona. in. 3. ſil̓iarū di. 35. pōt conſiderari tribus modis: ponit tn̄ ipſe. 4. modos.ſed hi tres ad ꝓpoſitū ſufficiūt. Quedā enimſapīa dr̄ generalis cōis: quedā ſpālis: que ſpecialiſſima. Sapia generalis eſt rerūq̄dā generalis cognitio. Et ſic dicit ph̓s ſapiens ē oīa nouit. Et Augꝰ. Sapīa inꝗt ēhumanorū diuinarūqꝫ rerū cognitio. Et ẜmhunc mādū ſcientia ſapīa differūt. Sapientia ſpālis ē rerū eternarū tm̄ quedam cogntio. Et ſic ait ph̓s. Sapīa ē cauſarū altiſſimarum cognitio: de qua apl̓us. i. Corint. 13.dicit. Alij āt dat̉ ſpūm ẜmo ſapīe .i. cognitōrerū eternarū: ꝗdem modo tam boni qͣꝫ mali ſapientes effici appellari poſſūt: cum talisſapīa ſit gr̄a gratis data peccato mortaliēt ſtare pōt. Sapīa ſpāliſſima ē diuinorum eternoꝝ cognitio qͣdam cum quadam ſpūsdulcedine ſpeciali: ſic eſt vnū de ſeptem donis. Iſa. xi. Requieſcet ſuꝑ ſpūs ſapientieSapia enī ſic ſumpta idē ſonat qd̓ ſapida ſcīaqꝛ cognitis rebus eternis aīa delectatur in illis. pͣs. Buſtate videte: qm̄ ſuauis eſt dn̄sEt dicit prefatus doctor ſapīa ſic ſumpta eſtꝗdā actus mixtus: ꝑtim ꝑtinens ad intellectū ꝑtim ad affectum. Inchoatiue ſupple ē exte intellectꝰ: cōpletiūē ex ꝑte affectꝰ. Eo moquo dicere ſolemꝰ actus fruitiōis inchoatīeē in intellectu: vt dicit ph̓s. 4. ethicorū: felicitas in ſpeculatione conſiſtit: ſed completiueeſt in voluntate. Similit notandū ẜm eundē ſcia eſt quadruplex. Quedam enī ſcīa eſtin intellectu pure ſpeculatiuo ꝯſiſtit: fundatur ſuper pͥncipia rōnis .ſ. de quolibet ē velē: nullo ambo ſimul: ſcīa ē hītus hūanꝰ acꝗſitusᵐ: vt ſcīa ph̓ie: logice ⁊c̄. Inde aitph̓us. poſterio. O is doctrina oīs diſciplina ex preexiſtenti ſit cognitione. Quedā ſcīa ē conſiſtit in intellectu inclinato ab affectu: eſhec fundat̉ ſuꝑ pͥncipīa fidei: eſt diuine ſcri