⁊ vita ſctōꝝ boni oꝑis exēpla ꝓponat nulla ēiā d̓ reatū excuſatio: qꝛ ⁊ lex dei aures nr̄as qͣtidie ꝓpulſat: ⁊ ſctoꝝ documēta nr̄i cordis intima ꝓuocāt. Et ſi prauoꝝ ſepe ſecuti ſumusexēpla. cur nō imitamur ſctoꝝ digna ⁊ laudabilia facta. Etſi apti ſumus imitari inimicosī malū: cur pigri ſumꝰ imitari inſtos ī bonuꝫExēplo igit̉ ſctōꝝ varias ſectare ꝟtutes: hūilitatis ex xp̄o: deuotiōis ex Petro: charitatꝭex Iohāne: obediētie d̓ Abraam: paciētie d̓Iſaac: tollerātie d̓ Iacob: caſtimonie de Ioſeph: māſuetudīs d̓ Moyſe: ꝯſtantie de Ioſue: benignitatis d̓ Samuele: mīe de Dauidabſtinentie d̓ Daniele. Sic ⁊ cct̄a facta pͥoreq̄ labore qͦ moderamine: qͣue ītētiōe vel compunctiōe gerant̉: vir ſctūs imitando ꝯſiderethec ille. Quid igit̉ hic d̓ ꝟgine dices: niſi ꝙcet̓is ꝑ ꝑtes: ī Maria āt tota ſe īfudit gr̄e plenitudo: qͣre ⁊cͣ. Et iō antiꝗ ī ꝟgīe ſcā futuraſuaꝝ ꝟtutū: ⁊ moderni ab ea iā dei mr̄e factaſūpſerūt originē: qͣre ⁊c̄ ¶ Ꝙtū ad tertiā ve.dico ꝙ triplici rōne ꝟgo ſpāl̓r aurore cōparatur: videlicꝫ rōne in cōtaminate naſcibilitatisScd̓o rōne an̄tis claritatꝭ. Et ttio rōne ſūmeꝓpinꝗtatis. Dr̄ enī Cant̉. 6. Que ē iſta q̄ ꝓgredit̉ tanqͣꝫ aurora ꝯſurgēs: dr̄ gͦ pͥmo aurora rōne īcōtaminate naſcibilitatis. Reſpiceqͥſo aurore ortū: nō enī noctis tꝑe: ſꝫ an̄ crepuſculū ſue claritatꝭ comas emittit. Sic o tuaīa cara ꝟgīs gl̓oſe ortū attēde nō ꝓfecto innocte: ſꝫ ī crepuſculo fulgētiſſima claruit: pernoctē original̓ culpe fuſcedinē ītellige. Cant̉̓.4. Tota pulchra es amica mea: ⁊ macula noē ī te. Et ſap. 7. Cādor lucis et̄ne ⁊ ſpeculū ſine macula. Scd̓o rōne an̄tis claritatꝭ: p̄cedit enī aurora ſolis ortum: ſic ⁊ h̓ gl̓oſa ſtellaxp̄m audi deuotiſſimū Bernardū. Recte īꝗto maria aurore offm̄ īpleſti: ip̄c enī ſol iuſticied̓ te ꝓceſſurus: ortū ſuū qͣdā matudinali irradiatione pͥueniēs ī te lucis ſue radios copioſe trāſfudit: h̓ ille. ¶ Tertio rōne ſūme ꝓpinꝗtatis vicinior enī aurora cet̓is ē ſol fideribꝰ⁊ ꝟgo gl̓oſa oībꝰ ſctīs deo ꝓpinꝗor. Propīquāt̉ enī ꝗdā deo ꝑ excelletiā cognitiōe tantūvt ꝓph̓e: ꝗdā cognitōe ⁊ demoſtratiōe vt xp̄ip̄curſor: ꝗdā ꝯgnitiōe on̄ſiōe ⁊ portatione. vtita loqͣr: ⁊ h̓ ē ꝟgo ſola. Audi Bern̄. Nō inꝗt d̓cebat deū aliā mr̄eꝫ qͣꝫ ꝟginē: nec ꝟginēaliū filiū qͣꝫ deum: qꝛ nec maior int̓ mr̄es: necmaior int̓ filios naſci potuit. audi Anſcl. dn̄a51 2mr̄ ꝑ quam talē hēmus fr̄em: ꝗd gr̄aꝝ: ꝗd laudiſ tibi r̄tribuemꝰ h̓ ille qͣre ⁊cͣ. ⁊ ſic pꝫ pn̄s cōꝘ meritis ꝟgīs deus tā in nouo qͣꝫ ī vet̓iteſtō pl̓ima bn̄ficia ꝯtulit. ¶ Cōcluſio tertia.Tcipe ttiā ꝯcl̓onē vꝫ. Niſi fuiſſet hicEportꝰ ꝟꝟgīs alme: vbi n̄ niſi ſalꝰ ſꝑaripōt: diuerſis tꝑibꝰ plures naues naufragaſſent. Ad cꝰ declaratōeꝫ tres inꝗramusve. vꝫ. Prīa vn̄ hͦ accidit ꝙ mox vt naͣ āgelica peccauit pūita ē: ⁊ tn̄ naͣ hūana qͥ lōge īferior ē: fuit a deo ſupportata. Scd̓a ſi tāta potuit eē gr̄a ꝟgī collocata: vt ꝑ eā naͣ hūana fuiſſet iuſtificata. Tertia ꝗ ſūt illi ꝗ meritis ꝟgīsſūt ſcripti ī lib. vite ¶ Ꝙtū ad pͥmā ve. dicoꝙ nulli dubiū ꝙ pͥmi ꝑētes ex ꝓpͥa trāſgreſſion: nō ſolū mortꝭ ſꝫ ēt anihilatiōis ext̉miniūmeruer̄t. Et dīna vltio q̄ ꝑſonaꝝ acceptiōe:ꝫigͦrat ꝓfecto fic̄ nec culpā āgelicā: ſic nec hūcnā dimiſiſſet īpunē. Sꝫ ꝑꝑ precipuā reuerētiam ⁊ ſingulare dilectōꝫ quā hēbat ad ꝟginē:ipſoꝝ nauē preẜuauit: nec ī etuū ꝑiturā ꝑmiſit. Et rō ē: qꝛ h̓ bn̄dcā puella ī lūbis ade eratẜm corpulētā ſb̓am: ⁊ ſic̄ nos ſcimꝰ: potētia ꝓducēde puelle ī pͥmis ꝑentibꝰ erat īpreſſa: denec reduceret̉ i actū. Et d̓ ipſa poſtea dei filixp̄s ih̓s ī adā ẜm corpulētā ſb̓am exn̄s crateducēdꝰ. Et ob hāc ēt aīa nica eādē cām aꝗsdiluuij oēm carnē n̄ ext̓mīauit: ſꝫ ī naui ſāctiNōe in columen preẜuauit. Sil̓r ⁊ ſucceſſiuoppl̓m hebreū qͣꝫuis rebellē ⁊ ꝯtūacē ꝓtexit: etgubernauit: qꝛ d̓ ipſo h̓ bn̄dcā puella erat naſcit̉a: ⁊ d̓ ea filiꝰ dei. pͣs. teſtāte. De fructu vētris tui ponā ſuꝑ ſedē meā. Cūqꝫ tp̄s appropīqͣſſet: vt h̓ bn̄dcā nauis ī qͣ generꝭ hūani ſauator trāſfretari debe̓t. mūdo largiret̉. Ioachī ille vir deo gratꝰ: ⁊ āna ml̓r illa ſctīſſimadn̄o diſponēte ⁊ cooꝑāte inſil̓ cōcuntes: hancbn̄dictā nauē ꝯſtruxerūt: dieqꝫ ſtatuto qͥ dei filiꝰ hāc ipſā nauē ītrare dēbat: vt genꝰ hūanūnaufragantē ſaluaret. angelico ē celis nūciodeſtinato: gubernatrice huiꝰ nauis humilit̓ ſautata: mox vt ꝯſenſit ſalubrit̓ ītrauit. Io. pͥ.Uerbūcaro factū ē: ⁊ hītauit ī nobis. Sicqꝫhūani generꝭ obtēta ſalute: ⁊ a demonis ẜuitute liberato. Luc̄. 12. Nūc pͥnceps hꝰ mundieijciet̉ ſoras: tāto h̓ bn̄dicta nauis fuit vigoroac potētia firmata: vt ꝗſꝗs naufragari exitāshāc ipſā nauē aſcēderit: ad portū ꝑuciet optatū: qꝛ nulla gr̄a deſcēdit d̓ cel̓ ad tras niſi trāſeat ꝑ manꝰ marie. Bn̄ o italia miſcra tot ſce