Smo 9lºPs Ada̓Tcipe ẜam ꝯcl̓ocꝫ vꝫ. Ꝙuis cūctis ſiderū ſplēdoribꝰ ꝟgo glorioſa cōparatur: ſingularit̓ tn̄ aurora fulgēs appellat̉. Ad cuiꝰ declarationē tres more ſolitoꝟitates inꝗramꝰ vꝫ. Prīa ſi aliud pret virginē ſtella pōt appellari. Scd̓a quē ſplendorema ꝟgine acceperūt ceteri ſancti. Tertia quareſuper omnes ſtellas virgo aurora dicatur.¶ Qtū ad pͥmā dico aīa mea ꝙ nō ſola ꝟgoglorioſa ſtella pōt appellari. Nā ⁊ oēs angelici ſpūs ſtelle dicūt̉. Apoc̄. 12. Et draco cauda ſua trahebat tertiā ꝑtē ſtellarū. Itē ⁊ oēsſci. Ben̄. 22. ⁊ Exo. 32. Multiplicabo ſemētuū ſicut ſtellas celi. Et .i. corinth. 15. Stella aſtella differt in charitatē .i. ſctī. Itē ⁊ ſtella dīeccleſia ſcā. Apoc̄. 2. Hec dicit ꝗ tꝫ ſeptē ſtellas ī dextera ſua .i. ſanctā eccleſiā ſeptiformisgr̄e dei p̄lucētē. Itē ⁊ ſtella dr̄ antixp̄s. apoc̄.8. Et cecidit de celo ſtella magna ardēs tanqͣꝫ facula ⁊cͣ. Itē ⁊ oēs ſcelerati ſtelle appellari poſſunt. Math̓. 24. Stelie cadēt de celo. i.ipij tollent̉: ne videāt gloriā dei. Math̓. 25Ibūt hi in ſuppliciū eternū: Sꝫ ꝟgo glorioſa ſingulari quodā mō ſtella dr̄. Numeri. 3.Oriet̉ ſtella ex iacob: qꝛ ſicut ſtelle maͣles facteſunt in ornamentū celi. Ben̄. pͦ. Fecit deusdicct̉ ꝯcl̓eneduo luminaria magna: maiꝰ vt peē̄t diei: ⁊ ludireciōe.minarie minus vt preēt nocti: ⁊ ſtellas qͥ lucerne quodā adrent in firmamento celi. Sic glorioſa ꝟgo facta ē: vt luce ſua decoraret totū empircū celuꝫp̄s. Aſtitit regina a dextris tuis in veſtitu deaurato circūdata varietate: qͣre ⁊c̄. Et ſic patꝫpͥma ꝟitas. ¶ Ad ẜam ve. dico ꝙ oēs ſctōꝫꝟtutes tā noui qͣꝫ veterꝭ teſtī a ꝟgine plenitudinē ſuſccꝑūt: veteris ꝗdem in ꝟgine futuiat oēm hnra. Noue ꝟo legis ſcī ī ꝟgine iā facta. Et vtclariꝰ iſta videāt̉ qͥdā ſanctoꝝ noui ⁊ veteristeſtī cōnumerari ꝟtutes pn̄t. Claruit nanꝗAbel ī veteri teſtō ꝟtute innocētie. vn̄ ⁊ dn̄sreſpexit ad munera eiꝰ. Ben̄. 4. Claruit Enoch v̓tute mūditie: vn̄ ⁊ tulit illū deus videBen̄. 6. Claruit Noe ꝟtute ſpei: vn̄ ⁊ ſꝑāsarcha a diluuio liberari: ex dei ſpāli mandatoilla miro modo fabricauit. Ben̄. 5. Claruitaeſt. IIAbraā ꝟtute fidei. Bcn̄. 22. Credidit abraam ⁊ reputatū ē ei ad iuſticiā: vn̄ ⁊ filiū īmolare volūt: vt ibidē dr̄. Claruit Iſaac ꝟtute q̄bedientie. vn̄ ⁊ pr̄i ī ſui imolatiōe non ꝯͣdixit.gen̄. 22. Ubi ſūt victima ⁊ holocauſtū pr̄ mi:⁊ rn̄dēs pr̄ ait: dn̄s ꝓuidebit ſili mi ⁊c̄. ClaruCocluº ſtd̓oit Iacob ꝟtute amicitie: vn̄ ⁊ dn̄s ei multa focreta reuelauit: vt d̓ ſcala ⁊cͣ. gen̄. 22. ClaruitIob ꝟtute paciētie vn̄ nec dn̄m locuiꝰ ē. Iobp. Claruit Moyſes ꝟtute māſuetudīs: vn̄ ⁊dn̄o ſꝑ māſucte rn̄dit. iō māſuctiſſimꝰ dictꝰ ē.Numeri. 12. c. Claruit Dauid ꝟtute hūilitatis. vn̄ ⁊ iumentū ſe eē dixit. p̄s. Ut iumētuꝫfactꝰ ſū apud te. Claruit Salomō ꝟtute ſapīevn̄ ⁊ ſapient̓ d̓ duabꝰ meretricibꝰ iudiciū d̓ditz. Reg. 3. Claruit Ezechias ꝟtute pnīe: vn̄⁊ ꝟſa facie ad ꝑietem fleuit amore. Iſa. 38. ⁊4 Rn̄. 20. Claruit ⁊ Daniel ꝟtute ītellligētie: vn̄ ⁊ ſomniū Nabuchodonoſor expoſuitDani. 4. c. Claruit Suſāna tute caſtimonie: vn̄ ⁊ potiꝰ mori elegit qͣꝫ ſenibꝰ ꝯſentire.Dani 13. Et iſti ſuſſitiat ex vct̄i lege. Nūc etſctōs quoſdā noue legis cōnumeremꝰ. Claruit nāqꝫ Ioh̓es baptiſta ꝟtute pnīe: vn̄ ⁊ ateneris annis hēmū petijt. An̄ deẜti tenerisſb̓ ānis ⁊c̄. d̓ ipſo canit eccl̓ia. Claruit Petrꝰꝟtute ꝯſtātie pꝰ ſpūs ſctī miſſionē. vn̄ ⁊ letāt̉ibat ad crucē. Claruit ⁊ Paulꝰ ꝟtute fortitudis: vn̄ ⁊ dicebat: cū infirmor tūc fortior ſū. 2.Cori. 12. Claruit Andrcas tute aīoſitatis:vn̄ ⁊ crucē aīoſe ſalutauit: dicēs. Salue cruxp̄cioſa ⁊c̄. Claruit Ioh̓es euangeliſta ꝟtutodoctrine: vn̄ ⁊ cct̄is altiꝰ itonuit dicēs. In pͥncipio erat ꝟbū ⁊c̄. Io. pͦ. Claruit Iacobꝰ ſiioānis euan. ꝟtute credulitatꝭ. vn̄ ipſe ⁊ Iones relictꝭ oībꝰ ſecuti ſt̓ xp̄m. Mathei. 4. Alter Iacobꝰ ꝟtute claruit ſcītatꝭ: vn̄ ⁊ ab oībꝰiuſtꝰ ē appellatꝰ. Claruit Philippꝰ ꝟtute ſolicitudīs: vn̄ ⁊ fr̄i ſuo natanahel dixit. Inuenimꝰ meſſiā veni ⁊ vide Io. pͦ. Claruit Bartholomeꝰ ꝟtute p̄dicatiōis: vn̄ ⁊ ml̓tas ꝑagrauit regiōes dei bū ſeminādo: vt pꝫ ī legēdaClaruit matheꝰ ꝟtute fidei: vn̄ ⁊ pͥmꝰ ſcripſiteuāgeliū. Claruit ſimō ꝟtute obediētie: vn̄ ⁊Simo obediēs int̓pretat̉. Claruit Thomasꝟtute hūilitatꝭ: vn̄ ⁊ dn̄o hūilit̓ rn̄dit: dicensdn̄s meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ. Io. 20. Claruit iudaſ thadcꝰ ꝟtute aīoſitatꝭ vn̄ ꝯͣ hē̓ticos epl̓aꝫ ſcripſitdicēs. hi ſt̓ nubes ſine aqͣ. Iudas āt ſcariothſuā tutē ꝑdidit: vn̄ ⁊ laqͥo ſe ſuſpēdit: ꝗd dealijs dicū. O ſcī ⁊ ſcē dei: qt qͣꝫtiſqꝫ ꝟtutibꝰ lōgea nobis diſtantibꝰ claruiſtis. Heu qͥſo aīamea audi Iſidoꝝ de ſūmo bono. li. 2. c. xi. Sꝫad boni inꝗt incitamētū: dīna ꝗbꝰ monemurp̄cepta deeſſēt: ꝓ lege nobis ſctōꝝ vita ſufficeret. At ꝯͣ dū ⁊ deus p̄ceptis ſuis admoneatd 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten