Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Smo 9lºPs Ada̓Tcipe ẜam ꝯcl̓ocꝫ vꝫ. Ꝙuis cūctis ſiderū ſplēdoribꝰ ꝟgo glorioſa cōparatur: ſingularit̓ tn̄ aurora fulgēs appellat̉. Ad cuiꝰ declarationē tres more ſolitoꝟitates inꝗramꝰ vꝫ. Prīa ſi aliud pret virgi ſtella pōt appellari. Scd̓a quē ſplendorema ꝟgine acceperūt ceteri ſancti. Tertia quareſuper omnes ſtellas virgo aurora dicatur. Qtū ad pͥmā dico aīa mea ſola ꝟgoglorioſa ſtella pōt appellari. oēs angelici ſpūs ſtelle dicūt̉. Apoc̄. 12. Et draco cauda ſua trahebat tertiā ꝑtē ſtellarū. Itē oēsſci. Ben̄. 22. Exo. 32. Multiplicabo ſemētuū ſicut ſtellas celi. Et .i. corinth. 15. Stella aſtella differt in charitatē .i. ſctī. Itē ſtella dīeccleſia ſcā. Apoc̄. 2. Hec dicit tꝫ ſeptē ſtellas ī dextera ſua .i. ſanctā eccleſiā ſeptiformisgr̄e dei p̄lucētē. Itē ſtella dr̄ antixp̄s. apoc̄.8. Et cecidit de celo ſtella magna ardēs tanqͣꝫ facula ⁊cͣ. Itē oēs ſcelerati ſtelle appellari poſſunt. Math̓. 24. Stelie cadēt de celo. i.ipij tollent̉: ne videāt gloriā dei. Math̓. 25Ibūt hi in ſuppliciū eternū: Sꝫ ꝟgo glorioſa ſingulari quodā ſtella dr̄. Numeri. 3.Oriet̉ ſtella ex iacob: qꝛ ſicut ſtelle maͣles facteſunt in ornamentū celi. Ben̄.. Fecit deusdicct̉ ꝯcl̓eneduo luminaria magna: maiꝰ vt peē̄t diei: ludireciōe.minarie minus vt preēt nocti: ſtellas lucerne quodā adrent in firmamento celi. Sic glorioſa ꝟgo facta ē: vt luce ſua decoraret totū empircū celuꝫp̄s. Aſtitit regina a dextris tuis in veſtitu deaurato circūdata varietate: qͣre ⁊c̄. Et ſic patꝫpͥma ꝟitas. Ad ẜam ve. dico oēs ſctōꝫꝟtutes noui qͣꝫ veterꝭ teſtī a ꝟgine plenitudinē ſuſccꝑūt: veteris ꝗdem in ꝟgine futuiat oēm hnra. Noue ꝟo legis ſcī ī ꝟgine facta. Et vtclariꝰ iſta videāt̉ qͥdā ſanctoꝝ noui veteristeſtī cōnumerari ꝟtutes pn̄t. Claruit nanꝗAbel ī veteri teſtō ꝟtute innocētie. vn̄ dn̄sreſpexit ad munera eiꝰ. Ben̄. 4. Claruit Enoch v̓tute mūditie: vn̄ tulit illū deus videBen̄. 6. Claruit Noe ꝟtute ſpei: vn̄ ſꝑāsarcha a diluuio liberari: ex dei ſpāli mandatoilla miro modo fabricauit. Ben̄. 5. Claruitaeſt. IIAbraā ꝟtute fidei. Bcn̄. 22. Credidit abraam reputatū ē ei ad iuſticiā: vn̄ filiū īmolare volūt: vt ibidē dr̄. Claruit Iſaac ꝟtutebedientie. vn̄ pr̄i ī ſui imolatiōe non ꝯͣdixit.gen̄. 22. Ubi ſūt victima holocauſtū pr̄ mi: rn̄dēs pr̄ ait: dn̄s ꝓuidebit ſili mi ⁊c̄. ClaruCocluº ſtd̓oit Iacob ꝟtute amicitie: vn̄ dn̄s ei multa focreta reuelauit: vt ſcala ⁊cͣ. gen̄. 22. ClaruitIob ꝟtute paciētie vn̄ nec dn̄m locuiꝰ ē. Iobp. Claruit Moyſes ꝟtute māſuetudīs: vn̄dn̄o ſꝑ māſucte rn̄dit. māſuctiſſimꝰ dictꝰ ē.Numeri. 12. c. Claruit Dauid ꝟtute hūilitatis. vn̄ iumentū ſe dixit. p̄s. Ut iumētuꝫfactꝰ ſū apud te. Claruit Salomō ꝟtute ſapīevn̄ ſapient̓ duabꝰ meretricibꝰ iudiciū d̓ditz. Reg. 3. Claruit Ezechias ꝟtute pnīe: vn̄ ꝟſa facie ad ꝑietem fleuit amore. Iſa. 38.4 Rn̄. 20. Claruit Daniel ꝟtute ītellligētie: vn̄ ſomniū Nabuchodonoſor expoſuitDani. 4. c. Claruit Suſāna tute caſtimonie: vn̄ potiꝰ mori elegit qͣꝫ ſenibꝰ ꝯſentire.Dani 13. Et iſti ſuſſitiat ex vct̄i lege. Nūc etſctōs quoſdā noue legis cōnumeremꝰ. Claruit nāqꝫ Ioh̓es baptiſta ꝟtute pnīe: vn̄ ateneris annis hēmū petijt. An̄ deẜti tenerisſb̓ ānis ⁊c̄. ipſo canit eccl̓ia. Claruit Petrꝰꝟtute ꝯſtātie pꝰ ſpūs ſctī miſſionē. vn̄ letāt̉ibat ad crucē. Claruit Paulꝰ ꝟtute fortitudis: vn̄ dicebat: infirmor tūc fortior ſū. 2.Cori. 12. Claruit Andrcas tute aīoſitatis:vn̄ crucē aīoſe ſalutauit: dicēs. Salue cruxp̄cioſa ⁊c̄. Claruit Ioh̓es euangeliſta ꝟtutodoctrine: vn̄ cct̄is altiꝰ itonuit dicēs. In pͥncipio erat ꝟbū ⁊c̄. Io.. Claruit Iacobꝰ ſiioānis euan. ꝟtute credulitatꝭ. vn̄ ipſe Iones relictꝭ oībꝰ ſecuti ſt̓ xp̄m. Mathei. 4. Alter Iacobꝰ ꝟtute claruit ſcītatꝭ: vn̄ ab oībꝰiuſtꝰ ē appellatꝰ. Claruit Philippꝰ ꝟtute ſolicitudīs: vn̄ fr̄i ſuo natanahel dixit. Inuenimꝰ meſſiā veni vide Io.. Claruit Bartholomeꝰ ꝟtute p̄dicatiōis: vn̄ ml̓tas ꝑagrauit regiōes dei ſeminādo: vt pꝫ ī legēdaClaruit matheꝰ ꝟtute fidei: vn̄ pͥmꝰ ſcripſiteuāgeliū. Claruit ſimō ꝟtute obediētie: vn̄Simo obediēs int̓pretat̉. Claruit Thomasꝟtute hūilitatꝭ: vn̄ dn̄o hūilit̓ rn̄dit: dicensdn̄s meꝰ deꝰ meꝰ. Io. 20. Claruit iudaſ thadcꝰ ꝟtute aīoſitatꝭ vn̄ ꝯͣ hē̓ticos epl̓aꝫ ſcripſitdicēs. hi ſt̓ nubes ſine aqͣ. Iudas āt ſcariothſuā tutē ꝑdidit: vn̄ laqͥo ſe ſuſpēdit: ꝗd dealijs dicū. O ſcī ſcē dei: qt qͣꝫtiſqꝫ ꝟtutibꝰgea nobis diſtantibꝰ claruiſtis. Heu qͥſo aīamea audi Iſidoꝝ de ſūmo bono. li. 2. c. xi. Sꝫad boni inꝗt incitamētū: dīna ꝗbꝰ monemurp̄cepta deeſſēt: lege nobis ſctōꝝ vita ſufficeret. At ꝯͣ deus p̄ceptis ſuis admoneatd 4