habes bona repoſita ī ānos plurimos ⁊c̄. In̄bonꝰ ille Pau. ad phil̓. pͦ. clamabat. Cupiodiſſolui: ⁊ eſſe cū xp̄o. Quis me liberabit docorpore mortis huiꝰ: qͣre ⁊c̄. Et hec ſufficiantꝓ prima cōſideratione huiꝰ ẜmonis.¶ De neceſſitate dīne gr̄e. Cōſideratio ſcd̓aDiEcundo locv. ninegr̄e opportunā reꝗſitionē videamus. Ubi tres ꝯcl̓ones moreſolito ſubiūgamꝰ vꝫ. Prīa ꝯcl̓oē iſta. Qn̄ hūana naͣ a volūtate dīna rebellauit: qͣꝫuis ī vita pnīam feciſſet: nūqͣꝫ tn̄ ſine deſpāli gr̄a ſaluari potuiſſet. Scd̓a ꝯcl̓o eſt iſtaꝫqͣꝫuis ꝑ xp̄i mortē hūana naͣ fuerit reꝑata: nūqꝫ tn̄ ſi dīna gr̄a cū bonis oꝑbꝰ n̄ ꝯcurreretpoſſet aīa ad einā gloriā ſcandeͣ. Tertia ꝯcl̓oē iſta. Etſi deus cūcta q̄ ſue nō derogāt dignitati ꝑ ſeip̄m facere poſſit: tn̄ ſine gr̄a ſpāli nihil regit eorum que creauit.¶ Ꝙ ſine gr̄a ſpāli humana natura ſaluari n̄potuit. Concluſio pͥma.Ccipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊c̄. ¶ Ad cuiꝰ declarationē tres inꝗramꝰ ꝟitates vꝫ.Prima ꝓpter q̄ pctā xp̄s pati voluitScd̓a qͣre hūana naͣ ꝑ ſeip̄am ſaluari non potuit. Tertia ꝙ fuerit mirabilius opus qd̓ fecerit xp̄s in vita iſta. ¶ Ꝙtū ad pͥmā dico breuiter ꝙ xp̄s pati voluit ꝓ pctīs totiꝰ hūane naͣe.que in pͦ ꝑente fuit anihilata. Nec ītelligas ꝙꝓ ꝓpͥis pctīs mortalibus: in ꝗbus aliꝗs mortuus ē: ſatiſfecerit xp̄s: ſed ſolū ꝓ pctīs mortalibus pͥmoꝝ parentū: ꝗbꝰ tota hūana natura erat ꝯtaminata. Nō enī liberauit deꝰ morte xp̄i mortuos in pctō mortali: qꝛ in īferno nūqͣꝫ vlla fuit redēptio eoꝝ ꝗ ī inferno dedicatiſunt. Inde Iſa. 53. ait. Uere langores nr̄osip̄e tulit: ⁊ dolores nr̄os ipe portauit: ⁊ noſ reputauimus cū qͣſi leproſū ꝑcuſſū ⁊ hūiliatuma deo. Iſpe āt vulneratus ē ꝓpter iniꝗtatesnr̄as: attritꝰ eſt ꝓpter ſcelera nr̄a: diſciplīa pacis ſuꝑ eū ⁊ liuore eiꝰ ſanati ſumꝰ ⁊c̄. i. Pe. 2.Qui peccata nr̄a inꝗt ꝑtulit in corpore ſuo ſuꝑlignū: vt pctīs mortui iuſticie viuamꝰ. Et adTitū. 2. Apparuit benignitas ⁊ hūanitas ſalnatoris nr̄i dei: nō ex oꝑibꝰ iuſticie qͥ fecimusnos: ſed ẜm ſuam mīam ſaluos nos fecit ⁊c̄.¶ Quantū ad ẜam dico ꝙ triplici rōne pͥncipali hūana naͣ ꝑ ſeip̄aꝫ ſaluari nō potuit. Primo rōne incōgruītatis. Scd̓o rōne ordinabiQuolitatis. Tertio ratione incompoſſibilitatis.¶ Primo rōe īcōgruitatis. Nā ſi hūana naꝑ ſeip̄am ſaluari potuiſſet: ſequeret̉ ꝙ xp̄s gratis .i. fruſtra mortuꝰ eēt: ꝯn̄s ē ſalſu ⁊ abſurdū: gͦ ⁊ illd̓ ex qͦ ſequit̉. Sequela ꝓbat̉. Quidenī qͥſo medicus ad nos venire voluit: vl̓ curad ſaluandū ⁊ querendū qd̓ ꝑierat veniſſe ſedixit xp̄us: ſi nihil perditū: nihilqꝫ qd̓ ſanaretinuenit. Interroga nōdū Paulū: cur filiusdei ī hūc mūdū venit: audi ꝗd dicat. Fidcl̓ eſtẜmo ⁊ oī acceptatione dignꝰ: qꝛ xp̄s venit inhunc mundū pctōres ſaluos facere: quorū pͥmꝰ ego ſū. Maluit enī glorioſus deꝰ in ſeipſaſceuꝰ putari qͣꝫ ī nos parū clemēs eē. O magnū charitatis iudiciū: ⁊ oī ſuauitate repletuꝫO ingens et̓ni pr̄is ardor amoris: ꝗ vt nobiſꝑceret ꝓprio filio nō pepercit: ꝗ nō aurū deditnō argentū apprehēdit: nō pecuniā numerauit: ſed ſemetip̄m tradidit: ſanguinē ſuū fudit⁊ ꝓ nobis oībus aīam ſuam poſuit: qͣre ⁊cͣ.¶ Scd̓o rōne ordīabilitatis: ſic enī ſanxeratdeꝰ vt hō ꝑ ſeip̄m cade̓ poſſet: ſꝫ nō ꝑ ſeip̄ꝫ ꝑcaſū reuelare: qd̓ ⁊ ꝑ pulchre dn̄s on̄dit in figura illius hoīs ab hieruſalē in ierico deſcēdētis: dic textū totū. Que ꝟba Aug. ꝯͣ pelagiū ſic exponit: hō iſte genꝰ humanū ē ab hieruſalē deſcēdens ī ierico .i. de ꝑadiſo in huncmundū. Hieruſaleꝫ enī viſio pacis int̓pretatur. Anteqͣꝫ enī hō peccaret ī viſiōe pacis erati. ī ꝑadiſo: vbi ꝗcꝗd intuebat̉ pax erat atqꝫ leticia. Inde āt deſcēdēs humiliatꝰ .i. miẜ factꝰꝑ pctm̄ venit ī hierico .i. ī hūc mundū. Hicrico enī luna int̓pretat̉: qꝛ mūdus velut lunamutat̉ hic incidit in latroes .i. diabolū ⁊ angelos eiꝰ .i. ꝑ inobedientiā miſerrimū genꝰ hūanū demonibus ſe mācipauit: ꝗ diſpoliauerūteū .i. diuinā gr̄am liberiqꝫ arbitrij ī bonū poſſibilitatē ꝑdidit: ⁊ plagis cū totū affecerūt: qꝛoēs poſteri hac ſūt plaga ꝑcuſſi ſicqꝫ oēs ī iniꝗtatibꝰ ꝯcepti. Et eo ſemiuiuo relicto abierūtSemi nanqꝫ viuus lꝫ vitalē habeat motū: exſe tn̄ ambulare nec ſurge̓ pōt: ſic ⁊ genꝰ hūanū ꝑ ꝓprias vires reſurgē̓ nō pot̓at. Deſcēdēs āt ſacerdos eadē via: eo viſo ꝑtranſit: ſimilit̓ ⁊ leuita. In his ſane duobꝰ duo tꝑa ītelligūt̉ .ſ. legis ⁊ ꝓph̓aꝝ. In ſacerdote legē ꝑquā ſacerdotiā ⁊ ſacrificia ſt̓ īſtituta. Et in leuita vaticiniū ꝓph̓aꝝ ītellige: quoꝝ tꝑibꝰ totūgenus humanū ſanari non potuit: qm̄ oēs exAdaꝫ ⁊ matre prima naſcētes tāqͣꝫ chirogre
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten