Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Smo 39Ps pͥoiuſto ſuā gr̄am gratis datā p̄parare diſponit ſic ſolē ſuum oriri ſacit ſuꝑ bonos malos:vt dr̄ hic. Scd̓m dr̄ cōfirmatiōis: qm̄ cōicata vtriſqꝫ gr̄a dei: tūc illa bn̄ recte ſancteqꝫ vtētibus auget atqꝫ cōfirmat. bene vtentibꝰautem minuit eneruat. Ro. s. Scimus qm̄diligētibꝰ deū oīa cooperāt̉ ī bonū ⁊cͣ. et econtra argumentum eſt in malis. Teriium diapprobationis: quoniaꝫ videns deꝰ ip̄e huncbn̄: hūc ꝟo male: ſua gr̄a vtentibꝰ: cernēsillos ꝑſeuerare velle: huic gr̄am approbat advite et̓ne premiū: ip̄m amat. Impiū ꝟo reprobat odit ſuppliciūqꝫ ꝑat. Sap̄. 12. Odioſūt deo impiꝰ īpietas eiꝰ ⁊cͣ. Quartū vltimū ſignū dr̄ ꝯſumationis: qm̄ cernēs huncbn̄ in gr̄a ꝑſeuerantē ſententiāt ad vitā et̓nā:abutentē ꝟo gr̄a ad mortē. Et tūc īpoſſibilisē reuocatio: qꝛ hūc in bono ꝑſeueranteꝫ neceſſe eſt ſaluari: illum vero in malo neceſſe ēnari. Intelligēdo ſemper proponens in ſenſu compoſito. pͣs. Deleant̉ de libro viuentiuꝫ iuſtis ſcribant̉: quare ⁊c̄. Quomodo diuinā gr̄am diſtinguanturboni a malis. Concluſio tertia.Ccipe tertiā ꝯcl̓onē vꝫ. Br̄a diuīaexcellentiſſimū ſignū donūqꝫ dei eſt:quo filij dei afilijs diaboli poptime diſcernūt̉. Ad cuiꝰ declarationē tres īꝗramveritates videlꝫ. Prima eſt iſta. In ꝗbꝰ boni mali in hac vita ꝯueniūt. Scd̓a veritas ēin ꝗbus boni mali oīo differūt. Tertiaⁱ veritas ē qd̓ ē maius deſideriū qd̓ poſſint hoīesēt liberās emali hēre ī hac vita. Ad primā ve. dicotam boni qͣꝫ mali oībus gratijs dei gratis datis ī hac vita cōicant. Eccle. 9. Sunt iuſti atqꝫſapientes: oꝑa eorū in manu dei: tn̄ neſcit vtrū amore vel odio dignus ſit: ſꝫ oīa ī fut nos antē inturū ſeruant̉ īcerta. Eo vniuerſa eque eueCūnōdū irniāt bono malo: iuſto īpio: īmolanti victini vel mali: dicmas ſacrificia ꝯtēnenti. Sic̄ bonꝰ ita pecohabui. Sedcator ꝑiurꝰ ita ille veꝝ dicat. Hoc ē peſimū int oīa ſub celo ſiūt: qꝛ ea cūctꝭ eueniātbec ille. Inde Iob ille vir ſctūs de ſumoꝑeaſpicit omirabant̉. 21. c. dicens. Quare impij viuūtſubleuati ſūt: ꝯfortatiqꝫ diuitijs: ſemen eoruꝫꝑmanet corā eis: ꝓpinquorū turbe nepotuꝫn ꝯſpectu eoꝝ: domus eoꝝ ſecure ſūt. ēvirga ſuꝑ illos. Bos eorū ꝯcepit abortiuit: vacca peperit: ē pͥuata fetu ſuo. Egrediunt̉ quaſi greges ꝑuuli eorū: infantes eorūCodluſ9 Pexultant luſibus. Tenēt timpanū citharam gaudent ad ſonitū organi: ducunt in bonosdies ſuos: in pūcto ad inferna deſcendunt.O malus īmo peſſimus finis: o īfelix leticia:o mūdi cecitas momētanco: vt ita dicā iocoet̓nū tibi paras cruciatū: qͣre ⁊cͣ. Quantuꝫad ẜam ve. dico boni lꝫ in pluribꝰ a malisdifferāt: ecōuerſo. tria tn̄ ſunt principalis.Primo in malo modo viuendi. Secundo inmalo t̓minādi. Tertio ī malo fine cruciādi. Prīo inqͣꝫ differūt in malo viuendi. Et ī viuēdo ſine timore. Eccle. 9. Filijhoīuꝫ abſqꝫ vllo timore ꝑpetrāt mala. Secūdo ī gl̓iādo ſine ꝯſideratiōe. p̄s. Letant̉malefecerīt: exultant ī rebꝰ peſſimis. Certio ī amādo t̓rena īordinatiōe. pͥs. O cl̓osſuos ſtatuūt declinari ī terrā: ꝓpterea dilectꝰille a xp̄o diſcipulꝰ .i. epl̓a. c. 2. ad dei ſeruosvociſerabat. Nolite diligere mundū: neqꝫ ca ſūt ī mūdo: qm̄ mūdus ꝑtranſibit: cōcupiſcentia eiꝰ. Et Ieſus dulciſſimus Math̓. x.c. ait. Qui amat pr̄eꝫ aūt mr̄cꝫ pluſqͣꝫ me ēme dignus. Scd̓o differunt ī malo minādi: qm̄ regula gnālis eſt. Qui male viuit:male finit. pͣs. Mors pctōꝝ peſſima. Undemali male viuētes vicio ī viciū ruūt: bōi deꝟtute in virtutē deducūt̉. Audi ꝓph̓am dicentē de malis. Tu ꝟo deus deduces eos inputeū interitꝰ. Et Apoc̄. vl̓. Qui in ſordibꝰ ēſordeſcat adhuc. Et Brego. Pctm̄i qd̓ perpnīam delet̉ mox ſuo ponde̓ ī aliud trahiEt de bonis idē ꝓph̓a ait. Ibūt ꝟtute ītutē videbit̉ deus deoꝝ ī ſyon. Differunttertio ī malo ſine cruciādi. Math̓. 25. Ibunthi ī ſuppliciū eternū. Iuſti ꝟo ī vitā eternaꝫAudi pulcherrimā auctoritatē Augu. de ciuitate dei. In his inꝗt diſtribuēdis agit ꝗdē deus oꝑatiōe ſua. ſi nūc pctm̄ manifeſtaplecteret pena: nil ī vltīo iudicio ẜuar putaretur. Sicut etſi nullū pctm̄ puniret aꝑta vindicta: nulla dīna ꝓuidētia putaret̉. Et idē placuit inꝗt dīne ꝓuidentie p̄parare ꝗdē iuſtisbona ī poſteꝝ: ꝗbꝰ fruerēt̉ īiuſti. Mala ātipijs ꝗbus excruciabūt̉ boni. Iſta āt tꝑalia vtriſqꝫ voluit cōia: vt ne bona auidiusappetant: mali qͦꝫ hr̄e cernunt̉. Et ne malaturpiter euitent̉: ꝗbus boni plerūqꝫ afficiūhec ille. Ꝙtū ad tertiā dico ſicut bonis fvita nauſeā gna̓t: ita mali hanc vitā durare ſoptant: exemplū illiꝰ diuitꝭ. Luc̄. 12. Aīa meca