Smo 39Ps pͥoiuſto ſuā gr̄am gratis datā p̄parare diſponit⁊ ſic ſolē ſuum oriri ſacit ſuꝑ bonos ⁊ malos:vt dr̄ hic. ¶ Scd̓m dr̄ cōfirmatiōis: qm̄ cōicata vtriſqꝫ gr̄a dei: tūc illa bn̄ recte ſancteqꝫ vtētibus auget atqꝫ cōfirmat. Nō bene vtentibꝰautem minuit ⁊ eneruat. Ro. s. Scimus qm̄diligētibꝰ deū oīa cooperāt̉ ī bonū ⁊cͣ. et econtra argumentum eſt in malis. ¶ Teriium diapprobationis: quoniaꝫ videns deꝰ ip̄e huncbn̄: hūc ꝟo male: ſua gr̄a vtentibꝰ: ⁊ cernēsillos ꝑſeuerare velle: huic gr̄am approbat advite et̓ne premiū: ⁊ ip̄m amat. Impiū ꝟo reprobat ⁊ odit ſuppliciūqꝫ ꝑat. Sap̄. 12. Odioſūt deo impiꝰ ⁊ īpietas eiꝰ ⁊cͣ. ¶ Quartū ⁊ vltimū ſignū dr̄ ꝯſumationis: qm̄ cernēs huncbn̄ in gr̄a ꝑſeuerantē ſententiāt ad vitā et̓nā:abutentē ꝟo gr̄a ad mortē. Et tūc īpoſſibilisē reuocatio: qꝛ hūc in bono ꝑſeueranteꝫ neceſſe eſt ſaluari: illum vero in malo neceſſe ē dānari. Intelligēdo ſemper proponens in ſenſu compoſito. pͣs. Deleant̉ de libro viuentiuꝫ⁊ cū iuſtis nō ſcribant̉: quare ⁊c̄.¶ Quomodo ꝑ diuinā gr̄am diſtinguanturboni a malis. Concluſio tertia.Ccipe tertiā ꝯcl̓onē vꝫ. Br̄a diuīaexcellentiſſimū ſignū donūqꝫ dei eſt:quo filij dei afilijs diaboli poptime diſcernūt̉. ¶ Ad cuiꝰ declarationē tres īꝗramveritates videlꝫ. Prima eſt iſta. In ꝗbꝰ boni ⁊ mali in hac vita ꝯueniūt. Scd̓a veritas ēin ꝗbus boni ⁊ mali oīo differūt. Tertiaⁱ veritas ē qd̓ ē maius deſideriū qd̓ poſſint hoīesēt liberās emali hēre ī hac vita. ¶ Ad primā ve. dico ꝙtam boni qͣꝫ mali oībus gratijs dei gratis datis ī hac vita cōicant. Eccle. 9. Sunt iuſti atqꝫſapientes: ⁊ oꝑa eorū in manu dei: ⁊ tn̄ neſcithō vtrū amore vel odio dignus ſit: ſꝫ oīa ī fut nos antē inturū ſeruant̉ īcerta. Eo ꝙ vniuerſa eque eueCūnōdū irniāt bono ⁊ malo: iuſto ⁊ īpio: īmolanti victini vel mali: dicmas ⁊ ſacrificia ꝯtēnenti. Sic̄ bonꝰ ita ⁊ pecohabui. Sedcator ⁊ ꝑiurꝰ ita ⁊ ille ꝗ veꝝ dicat. Hoc ē peſimū int oīa q̄ ſub celo ſiūt: qꝛ ea cūctꝭ eueniātbec ille. Inde Iob ille vir ſctūs de hͦ ſumoꝑeaſpicit omirabant̉. 21. c. dicens. Quare gͦ impij viuūtſubleuati ſūt: ꝯfortatiqꝫ diuitijs: ſemen eoruꝫꝑmanet corā eis: ꝓpinquorū turbe ⁊ nepotuꝫn ꝯſpectu eoꝝ: domus eoꝝ ſecure ſūt. Nō ēvirga ſuꝑ illos. Bos eorū ꝯcepit ⁊ nō abortiuit: vacca peperit: n̄ ē pͥuata fetu ſuo. Egrediunt̉ quaſi greges ꝑuuli eorū: ⁊ infantes eorūCodluſ9 Pexultant luſibus. Tenēt timpanū ⁊ citharam⁊ gaudent ad ſonitū organi: ducunt in bonosdies ſuos: ⁊ in pūcto ad inferna deſcendunt.O malus īmo peſſimus finis: o īfelix leticia:o mūdi cecitas q̄ momētanco: vt ita dicā iocoet̓nū tibi paras cruciatū: qͣre ⁊cͣ. ¶ Quantuꝫad ẜam ve. dico ꝙ boni lꝫ in pluribꝰ a malisdifferāt: ⁊ ecōuerſo. tria tn̄ ſunt principalis.Primo in malo modo viuendi. Secundo inmalo mō t̓minādi. Tertio ī malo fine cruciādi. ¶ Prīo inqͣꝫ differūt in malo mō viuendi. Et pͦ ī viuēdo ſine timore. Eccle. 9. Filijhoīuꝫ abſqꝫ vllo timore ꝑpetrāt mala. ¶ Secūdo ī gl̓iādo ſine ꝯſideratiōe. p̄s. Letant̉ cūmalefecerīt: ⁊ exultant ī rebꝰ peſſimis. ¶ Certio ī amādo t̓rena cū īordinatiōe. pͥs. O cl̓osſuos ſtatuūt declinari ī terrā: ꝓpterea dilectꝰille a xp̄o diſcipulꝰ .i. epl̓a. c. 2. ad dei ſeruosvociſerabat. Nolite diligere mundū: neqꝫ caqͥ ſūt ī mūdo: qm̄ mūdus ꝑtranſibit: ⁊ cōcupiſcentia eiꝰ. Et Ieſus dulciſſimus Math̓. x.c. ait. Qui amat pr̄eꝫ aūt mr̄cꝫ pluſqͣꝫ me nō ēme dignus. ¶ Scd̓o differunt ī malo mō t̉ minādi: qm̄ regula gnālis eſt. Qui male viuit:male finit. pͣs. Mors pctōꝝ peſſima. Undemali male viuētes d̓ vicio ī viciū ruūt: bōi deꝟtute in virtutē deducūt̉. Audi ꝓph̓am dicentē de malis. Tu ꝟo deus deduces eos inputeū interitꝰ. Et Apoc̄. vl̓. Qui in ſordibꝰ ēſordeſcat adhuc. Et Brego. Pctm̄i qd̓ perpnīam nō delet̉ mox ſuo ponde̓ ī aliud trahiEt de bonis idē ꝓph̓a ait. Ibūt d̓ ꝟtute ī ꝟtutē videbit̉ deus deoꝝ ī ſyon. ¶ Differunttertio ī malo ſine cruciādi. Math̓. 25. Ibunthi ī ſuppliciū eternū. Iuſti ꝟo ī vitā eternaꝫAudi pulcherrimā auctoritatē Augu. de ciuitate dei. In his inꝗt diſtribuēdis agit ꝗdē deus oꝑatiōe ſua. Nā ſi nūc oē pctm̄ manifeſtaplecteret pena: nil ī vltīo iudicio ẜuar putaretur. Sicut etſi nullū pctm̄ puniret aꝑta vindicta: nulla dīna ꝓuidētia putaret̉. Et idē placuit inꝗt dīne ꝓuidentie p̄parare ꝗdē iuſtisbona ī poſteꝝ: ꝗbꝰ nō fruerēt̉ īiuſti. Mala ātipijs ꝗbus nō excruciabūt̉ boni. Iſta āt tꝑalia vtriſqꝫ voluit eē cōia: vt ne bona auidiusappetant: qͥ mali qͦꝫ hr̄e cernunt̉. Et ne malaturpiter euitent̉: ꝗbus ⁊ boni plerūqꝫ afficiūhec ille. ¶ Ꝙtū ad tertiā dico ꝙ ſicut bonis fvita nauſeā gna̓t: ita mali hanc vitā durare ſoptant: exemplū illiꝰ diuitꝭ. Luc̄. 12. Aīa meca
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten