Prno ſidd̓Ps feōTcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊c̄. Vbi ad eiusdeclarationē tres inqͥramꝰ veritatesvidelꝫ. ¶ Prima ē iſta. Un̄ hͦ eſt ꝙor̄o dn̄ica oēs alias or̄ones excellit. ¶ Scd̓aē iſta qͣre dn̄s ieſus ſic eā breuē fecit. ¶ Tertia ē iſta qͥ ē iſtiꝰ or̄onis vtilitas: ſiue qua vtilitatē ꝯſequunt̉ ꝗ illā dicūt. ¶ Quātū ad pͥmūdico ꝙ or̄o dn̄ica oēs alias excellit: ꝓpt̓ hͦ maxime: qꝛ dn̄s icſus ore eā ꝓpͥo ſecit. Fecit aūteā dn̄s orc ꝓpͥo triplici rōne. pͥ vt illi maior reuerētia debeat̉. ẜo vt maior cū diligētia diceret̉. tertio vt illi maior ꝯſidētia adhibe̓t̉. Depͦ. Si nanqꝫ veſtimētū xp̄i: qd̓ corpꝰ exteriustetigit: qd̓ aliqn̄ mortuū fuit tata fuit reuerētiadignū: vt etiā mulier fluxū patiēs ſāguīs: illud tāge̓ nō auderet: ſꝫ tm̄ in fimbriā eiꝰ ſe ſanādā ſperaret dicēs. Si tetigero ſimbriā veſtim̄ti eiꝰ tm̄: ſalua cro. Math̓. s. Quāto magis h̓ ſcā or̄o q̄ ab eiꝰ bn̄dicta aīa q̄ viuit ī eternū exiuit: digna erit reuerētia maiore. Audipllr ⁊ ieiPaul̓. ad Heb. 9. Uiuꝰ ē ẜmo dei ⁊ efficax.¶ De ẜo. Audi Criſo. ſuꝑ Math̓. O inꝗaent ⁊c. ait euqͣꝫ fidel̓ ⁊ btā hec or̄o ē: cuiꝰ ordinē doctor vite ⁊ magr̄ celeſtꝭ īſtituit. Ergo maxīa cū diligētia dicēda ē: ne dicēti eā negligent̓ dicat̉ illud. Ppl̓s h̓ labijs me honorat cor aūt eoruꝫlōge ē a me. ¶ De tertio. Cū .n. ex pctō pͥmorū parētū ſimꝰ ī hac miſerie vallē deiecti: vt exoībꝰ oꝑbꝰ ꝟtutibuſqꝫ nr̄is nō niſi ībecillitate⁊cͣ. Eticolligamꝰ. p̄s. Infixꝰ ſū in limo ꝓfūdi: ⁊ noneſt ſubā qͣ .ſ. mihiipſi auxiliari queā. Iō opꝰ ēvt oculos mētꝭ leuemꝰ ad celos: vn̄ veniat auxiliū nobis. Qd̓ ne ꝗſpiā ībecillitate ꝓpͥa pēſata face̓ ꝑtimeſceret: īmo ꝯfidenter dn̄i auxiliū quereret. Fecit hāc or̄onē gl̓ioſus xp̄s dicens ſic orabitis. pr̄ nr̄ ⁊cͣ. Inde huiꝰ ꝯſidentie forma deſcribit̉ Iudic. 4. c. vbi de ſco moyſe dr̄. ꝙ ꝯͣ amalech ſuis ſcīs or̄oibꝰ miro qͦdꝫmō p̄ualuit. Audi textū ibidē. Memores inquit eſtote moyſi ẜui dei: ꝗ amalech nō ferronior eſt: nōpugͣndo: ſꝫ p̄cibꝰ ſcīs deiecit. Inde glo. ſuꝑ libro numeri ait. Plꝰ valet vnꝰ ſcūs orādo: qͣꝫīnumeri pctōres p̄liādo. Si enī or̄o celū peneum gratitrat: quo in terris hoſtes non vinceret. Et ficpꝫ pͥma. ꝟitas. ¶ Quātū ad ẜaꝫ dico aīa meanō mireris cur dn̄s hāc dn̄icā or̄onē ſic breuēfecit. Solet .n. ī multiloꝗo nō deeſſe pctm̄. Etrhetores ī narratōibꝰ ⁊ petitōibꝰ: ꝓlixitatemẜmonis fugiēdā edocēt: qm̄ ẜmo ꝓlixꝰ ꝓcul ēa ſauore. Inde Matth̓. 6. dn̄s ait. OrantesCōtleſio IMnolite multū loqui. Audi qͥſo Aug. Paucꝭinꝗt ꝟbis multiplices res ꝯp̄hēdit: vt ſic citoſimplicitas fidei ſufficiētiā ſuc ſalutꝭ addiſceret: prudētiaqꝫ īgenioſoꝝ ꝓfūditato myſteriorū ſtupeſceret. Et Ambro. ſuꝑ hͦ ꝟbo pat̓ nr̄.Uide inquit qͣꝫbreuis or̄o: ⁊ oīuꝫ plena ꝟtutū pͥmꝰ ẜmo quāte ē gr̄e. O hō facie tua nō audebas ad celū attollē: oculos tuos ad t̓rā dirigebas: ⁊ mox acccpiſti gr̄am xp̄i. oīa peccatatibi dimiſſa ſunt. Ex malo ẜuo bonꝰ factꝰ esfilius. Iō preſume: nō de operatiōe tua: ſꝫ degr̄a dei. Br̄a .n. dei ſaluati eſtis ait apl̓s. Nōgͦhec arrogātia eſt. ſed fides p̄dicare qd̓ acceperis nō eſt ſuꝑbia: ſed ſcā deuotio. Ergo attolle oculos ad pr̄em ꝗ te ꝑ lauacrū genuit. adpatrē qui te ꝑ filiū redemit: ⁊ dic. pat̓ nr̄ bonap̄ſumptio. ſed moderata. pr̄em dicis qͣſi filiusſed noli tibi aliꝗdſpalit̓ vendicare. ¶ Soliusxp̄i pat̓ eſt ſpecial̓. Nobis oībꝰ cōis eſt pater:qꝛ illū ſolū genuit: nos ꝟo creauit. hec ille. q̄re ⁊cͣ. ¶ Ex quibꝰ pn̄t tres formari rōnes qͣredn̄s or̄onē breuē ſecit. pͥma vt a ſimplicibꝰ faciliꝰ d̓ ſceret̉. ſcd̓a vt prudētes in paucis verbis tantā excellētiā mirarent̉. Et tertia vt peccatū in multiloquo vitaret̉: qͣre pꝫ ẜa veritas¶ Ad tertiā dico ꝙ etſi de hoc ſatis ī tertia ſequenti ꝯcluſione dicat̉. tn̄ vnus inter ceterosſpecioſiſſimꝰ fructꝰ eſt animi dulcoratio. Audi queſo Bernardū. Orādo inquit bibit̉ vinum ſpūalc letificūs cor hoīs. vinum ſpiritusqd̓ inebriat: ⁊ carnaliū voluptatū infūdit obliuionem: humectans interiora arētis ꝯſciētieeſcas bonorū actuū digerit: ⁊ deducit per quedam aīe mēbra: fidem roborās: ſpem conſortans: vegetans: ordinanſqꝫ charitatē ⁊ īpinguens mores. hec ille. quare ⁊cͣ.¶ Quō beniuolētia captatur ab oīpotēti deoin oratione dominica. Concluſio ſcd̓a.Tcipe ſcd̓am vꝫ. Nulla dici: cogitariaut iuueniri pet or̄o: qͥ ſic nobis deuꝫgratū: beniuolū: ⁊ attentū ſaciat: ſicuthec oro ſancta dn̄ica. Obi tres inꝗramꝰ veritates vꝫ. ¶ Prima ꝟitas ē hec: que beniuolentia eſt illa que captat̉ a deo in or̄one dn̄ica.¶ Scd̓a qualis eſt iſta beniuolentia q̄ captatur a deo in or̄one dn̄ica. ¶ Tertia ſi ē neceſſariū vt iſta beniuolētia captet̉ a deo in or̄onedn̄ica. ¶ Quantū ad pͥmam dico ꝙ Tulliusin ſua rhetorica noua talē regulā ponit. Ꝙ fiquicqͣꝫ ab aliqͦ cupimꝰ obtine illū pͦ nobis gra
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten