Hmo ſecdꝫpe pͥmoInde dulciſſimus Ieſus diſcipul̓ ſuis orādimodū tradēs: Math̓. vj. dixit: dicite ſic. parnoſter ꝗ es ī celis. Nō ꝙ his ꝟbiſ ſcip̄ꝫ ⁊ ſpiritū ſcūm excludē doceat: cū ſint iſte treſꝑſonevnꝰ deus: extra de ſū. tri. ⁊ fi. catho. c. firmitcredimꝰ. Sꝫ ſolū patrē tunc orādū edocuit:qꝛ nōduꝫ niſi creatiōis bn̄ficiū apꝑebat: quodpatri attribuit̉. Ꝙͣuis ⁊ bn̄ficiū redēptiōis inillo ꝟbo nr̄ clā on̄deret̉: quod attribuit̉ filio.Et bn̄ficiū gl̓ificatiōis ī illo ꝟbo ꝗ es in celisvt clariꝰ in tertia ꝑte huiꝰ ẜmōis on̄det̉ ¶ Etꝑ hͦ cōcludamᵈ ꝙ pat̓ ⁊ filiꝰ: ⁊ ſpūs ſcūs vnūſt̓ noſtre orōnis obiectum. Indc eccl̓ia patrēſic orat. pat̓ de celis deꝰ miẜere nobis. Et filiūſic. Fili redēptor mūdi deꝰ miẜere nobis. Etſpiritū ſāctuꝫ ſic. Spūs ſc̄e deꝰ miẜere nobis.Ecce ꝙ vnuꝫ orādi genꝰ ſingulis tribuit. Eſi aliqn̄ vni tm̄ ꝑſōe videat̉ eccl̓ia porrige̓ orōnes: hͦ ſit ex qͣdaꝫ ꝓpͥetate ꝑſōali: qͥ vni tm̄ ꝑſone ⁊ n̄ pluribꝰ ꝯpetit: ſic̄ pꝫ cuꝫ dicit̉. Nuncſcē nobis ſp̄s. Bei creator ſpiritꝰ ⁊c̄. Hº dic̄beatꝰ Tho. Et hͦ de pͥmo obiecto. ¶ Secundum obiectuꝫ dicit̉ grate īterceſſiōis. Et hoctota ſcōꝝ btā ſocietas ē. Ubi noͣ: ꝙ cum ſcī nihil nobis eoꝝ tanqͣꝫ ꝓpͥum largiri poſſint: cidn̄o ſemꝑ aſſiſtant: vn̄ oīs origo bonoruꝫ illos tm̄ vt aīcos exorabimꝰ: vt petita ꝓ nobiscōſeqͣnt̉. O qͣꝫ īfelix h̓ Italia eēt: niſi ſcōrumorōnibꝰ fulciret̉. ¶ Audi Hicro. ſuꝑ Ezech̓.Sic̄ hoſti int murꝰ oppōit̉: ſic i a dcī ſcoꝝorōnibꝰ frāgit̉. Uide exo. xxij. c. Dimitte inꝗt me dic̄ dn̄s ad Moyſe: vt iraſcat̉ furor meus ꝯͣ eos: ⁊ delcā eos: ſaciāqꝫ te ī gētē magnāAudi ꝗd ait. Dimitte me o igens fortiſqꝫ ſāctoruꝫ feruor: ꝗ dn̄m furire nō finit. Moyſes āt orabat ad dn̄ꝫ dicēs. Cur dn̄e iraſcit̉ furor tuꝰ ꝯͣ ſtuꝫ ppl̓m. Et tādē obtinuit Moyſes quod petijt. vn̄ ſequit̉: Et placatꝰ eſt dn̄sne facet maluꝫ quod locutꝰ ſuerat aduerſꝰ populuꝫ ſuuꝫ. ¶ Hīc eccleſia aliꝗd a ſcīs petenſſic ait: a gl̓ioſa ꝟgīe initiuꝫ ſumēs ⁊ dicēs: ſācta Miria ora ꝓ nobis. ſc̄a dei gēitrix ora ꝓnobis. ſca ꝟgo ꝟginuꝫ ora ꝓ nobis. Triplici enī noīe ſi ꝑſpicue cernis: eam ſc̄a eccleſianoīat: vt triplex decoratuꝫ gratiaꝝ genꝰ illi aſumma trinitate collatuꝫ on̄deret̉. Illā nāqꝫpat̓ ī ſpōſā elegit: filiꝰ ī matrē: ſpūs ſcūs ī gretiarū ſuaꝝ p̄cioſiſſimū hītaculū. Ait igit̉ ſic eccleſia ſcā. Scā ꝟgo ꝟginū q̄ ꝑ ꝟgītatē et̓nopatri placuiſti: ora ꝓ nobis. Scā dei gē itrix qͣCōcluſio ſidoꝑ ſcām hūilitatē ꝟbū et̓nū cōcepiſtio a ꝓ nobis. ſcā Maria ſtella maris dcā que claritatetua ſpūm ſāctuꝫ te obumbrāteꝫ ſuſcepiſti: oraꝓ nobis. Demuꝫ ad alios ſcos ſe cōuertensincipit a capite eccleſie Petro: ⁊ dicit. ſcē petre ora ꝓ nobis. Et qꝛ Paulꝰ in eiꝰ paſſioneſociꝰ fuit. iō ait: ſcē paulē ora ꝓ nob̓. ⁊ ſic ſueceſſiue. Et ſic oībus dicit ora pro nobis. ⁊ nōcōcedite: vel preſtate: vel miẜere ⁊cͣ. ¶ Tertiū obiectū dicit̉ amoro ſe īpetratiōis. Et hic ēglorioſus Ieſus. Cui ẜꝫ duaꝝ naͣrū diuerſitatē .ſ. diuine ⁊ hūane duplex pōt oratiōis genus aſſignari. Si ad ipſū inqͣꝫiū deus eſt oronem fundimꝰ dice̓ debemꝰ. Ieſu fili dei miſerere mei. Si ad ipſum inqͣꝫtū hō tā ſanctustā bonus ⁊c̄. dic ſicut ⁊ alijſ ſcīs ora pro nobiſi. Io. ij. Aduocatū habemꝰ apud patrē IeſiChriſtuꝫ: ⁊ ipſe ē propiciatio pro pctīs nr̄is:⁊ nō ꝓ noſtris tm̄: ſed ēt ꝓ totiꝰ mūdi. IndeBernardꝰ glorioſus ait. Secuꝝ habes o hōacceſſuꝫ apud patreꝫ vbi ſtat filiꝰ ante patremmater āte filiū. Mater on̄dit filio pectꝰ ⁊ vbera. filiꝰ on̄dit patri latus ⁊ vulnera. Quis gͦdubitat de venia vbi ſunt tot inſignia charitatis. qͣre ⁊cͣ. Ex ꝗbus ſatis apꝑet ꝙ ad ſāctos:ad noſtros tanqꝫ mediatores orones nr̄e dirigūtur: nō tanqͣꝫ ad pͥncipales: qꝛ ſic ſolꝰ deꝰeſt. Et ſic pꝫ pͥma ꝟitas. ¶ Ꝙtū ad ẜaꝫ veritatē dicit btūs Tho. eadeꝫ dī. vt ſupra ar. vj.ꝙ ꝗdā heretici dixerūt ꝙ ſcī nos iuuare n̄ pn̄torādo ꝓnobis: qꝛ vnuſꝗſqꝫ accipit ẜm ꝙ facitSed hͦ dicit doctor ē ꝯͣ articulū fidei .ſ. ſcōruꝫcōionē: que ſit ꝑ charitatē. Cū āt ipſi ſint in ꝑfectiſſima charitate in patria: id̓o eis ꝓ nobisorare cōpetit: nō āt pro ſe: qꝛ ei oīa ſucceduntad vota. Un̄ arguit ſic dictus doctor ſancti inpatria magis qͣꝫ in via feruent charitate: ſedcharitas ſacit in via: vt ſācti pro nobis orent.Math̓. xv. Dimitte illā: qꝛ clamat poſt nos.gͦ multo magis in via. Etſi dicit̉ ꝗcunqꝫ proalio oret meret̉: ſed ſcī in patria nō ſūt in ſtatumerēdi: vt cōiter cōcedit̉. gͦ nec in ſtatu orādi. Ad hoc dicit btūs Tho. ꝙ ꝗdam dixerūtꝙ nō ſunt in ſtatu merendi qͣꝫtū ad premiū eſſentiale: ſed bn̄ quātū ad premiū accidentale.⁊ ideo etiā alijs mereri poſſunt. ¶ Sed qꝛ meritū tm̄ viatorum ē. iō dicit ꝙ aliud eſt mereri: ⁊ aliud īpetrare. ⁊ ideo lꝫ ſancti aliꝗd mereri nō poſſunt: ſuis tamen oratiōibus aliꝗdnobis īpetrare poſſunt. vn̄ accipe iſtā regulāb 3