Ps tu̓aSuio pͥmꝰī dictis ꝟbis: ꝙ ſi ad dignitatē ꝯfequēdā opꝰbonū ſub deſiderio cadat: nō aūt pͥmatꝰ dignitatis: licitū ē dignitatē appetere. ſiāt ſub deſiderio cadat pͥmatus ⁊ honor ⁊cͣ. nulli dubiuꝫꝙ ē peccatū appetere ep̄atū ⁊ dignitatē. IndoCriſo. ꝗ inꝗt deſiderauerit pͥmatū. .i. dignitatē: vel p̄laturā in terra: inuēiet cōfuſionem incelo. Et qm̄ pauci ſūt pace prelatoꝝ dixerim.zelo charitatꝭ appetāt dignitates. Inde tꝑoſctōꝝ pauci reꝑiebātur ꝗ vellēt tales aſſūer̄ dignitates. Nā Marcꝰ euāgeliſta vt indignusſacerdotio hr̄et̉ pollicē ſibiipſi āputauit: vt beatus Hicro. refert. Btūs Bregorius ab oīpopulo ⁊ clero acclamatꝰ in papā occulte fugit. btūs Hiero. cardinalatū Rome dimiſit.⁊ vt ſacris lr̄is operā daret: Betlcem ꝑrexit.Btūs Ambroſiꝰ ne a medio anēſi ppl̓o in archiep̄m eligeret̉ meretrices in domū ſuaꝫ ireſecit vt populū ab electiōe reuocar et. Bregorius nazā zenuſ ep̄atū dimiſit vt ſapīe vacaretAuguſtinū: ſcūs Paleriꝰ inuitū p̄ſbyteꝝ ordinauit. btūs Martinꝰ diaconatum a ſcō Hylario ep̄o noluit acceptar̄: īdignū ſe clamās ⁊ dicens. ⁊ ſic de alijs: quoꝝ īnūeroſam legimusmultitudinē. Quare igit̉ cōcludamꝰ ꝙ oēs tārōnes qͣꝫ auctoritates dicētes dignitates n̄ eēappetēdas: de hijs ītelligūtur ꝗ appetūt vt pͥſint: ⁊ n̄ vt ꝓſint. Cōcordāt btūs Tho. Ray.Hoſtiē. ⁊ Boffre qͣre ⁊cͣ. ¶ Tertiꝰ fructusdr̄ remiſſiuꝰ. Cū .n. bonos vl plurimuꝫ maliꝑſequātur. iij. q. j. nulli dubiū. bōa cōſcīa rēittere oēs īiurias facit. Math̓. v. Dimitte nobis debita nr̄a: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribus nr̄is. Et rōnē huiꝰ ꝑſecutiōis aſſignat dominꝰ Ioānis. xv. Si de mūdo inꝗt eētꝭ: mūdus qd̓ ſuū ē diligeret. ꝓpterea odit vos mūpcitre ꝑꝑdus: qꝛ nō eſtis d̓ hoc mundo ⁊c̄. ¶ Sed q̄rit̉an de ꝑſecutiōibꝰ debeat ꝑ ſcōs aliqͣ fieri vindicta. Licet hic multa dicēda eſſent ẜm dn̄mBratianū. xxiij. q. iiij. ꝑ totū. Tn̄ breuit̓ dico ꝙ ſi īiuria cedit in cōtumeliā dei ⁊ dedecuſeccleſie ſcē: nō ſolū a ſcīs: ſed ēt ab oībus poteſtatē iudiciariā hn̄tibus. oīs talis iniuria pēaplectēda ē. Sed īiuria que in nr̄am ꝑſonam:aut cōiūctarū reꝝ ꝟgit̉: ꝑ nullū vīdicāda eſt:ſed rēittēda vel diſſimulāda. Audi Ambroſium. xxxiij. q. iiij. ſi is: vbi dr̄. Si is ꝗ prelatus ē dn̄ico debitori culpas īpune dimittit nōmediocrit̉ ꝓfecto offendit ꝗ debita celeſtis regis ⁊ dn̄i ſua p̄ſūptiōe reſoluit. Ea nāqꝫ: queCōcluſio oin nobis ꝯmittūt̉ facile poſſumꝰ dīticͣ. Ea ꝟoq̇ ī deū ſūt ꝯmiſſa cū magna diſcre iōe: nec tn̄ſine pn̄ia poſſumꝰ relaxare. hec ibi. Et adducit glo. capl̓m ſi ea. eadē. q. ⁊ cā vbi ſic dr̄. Sicad̓ ꝗbꝰ vehemēter deꝰ offēdit̉ inſeꝗ vel vlciſci differimꝰ ad iraſcēdū: vtiqꝫ diuinitatiſ patientiā ꝓuocamꝰ. Nōne Archorfiliꝰ Thare p̄terijt mādatuꝫ dn̄i. ⁊ ſuꝑ oēm ppl̓m iſrael iraeiꝰ icubuit: ⁊ ille erat vnꝰ hō: atqꝫ vtinaꝫ ſoluſꝑijſſet ī ſcelē ſuo. h̓ ibi. ⁊ ſūt v̓ba Auguſſi. ethēnt̉ ī hiſtoria Ioſue: vij. Et ead̓ glo. ſuꝑ illo ꝟbo Ambro. poſſumꝰ dīttē dicit. īmo īiuriā nobis factā tenēur rēitte̓. īiuriā .i. rācorēſꝫ īiuriā .i. ſatiſfactionē īiurie n̄: enēur: ſꝫ poſſumꝰ di. xc. c. ſiꝗs ꝯtriſtatꝰ: vbi dr̄. Si ꝗs cōtriſtatꝰ nolue̓it recōciliari fr̄i ſuo ſatiſfaciēte eoꝗ ꝯtriſtauit acerrimis maceret̉ īedijs .i. pēīs:vſꝫ dū gratāti aīo ſatiſfactionē recipiat. h̓ ibi.Et dic̄ p̄dc̄a glo. ꝙ bn̄ fac̄ ꝗ īiuriā ſibi factā ꝓſcꝗt̉. xlv. di. c. ⁊ ꝗ emēdat. ⁊ ſut ꝟba Aug.eucheridiō. ¶ Snia illiꝰ capl̓iē: ꝙ tā is ꝗ rēittit īiuriā ꝓxīo: qͣꝫ ꝗ corripit: vterqꝫ mīam fac̄vn̄ pꝰ p̄dc̄a ꝟba īmediate Br̄anꝰ ſubdit. §.vnū dicēs. Sūt .n. ml̓ta gnā el̓ynaꝝ: d̓ ꝗbusAlbinꝰ ait. Tria ſt̓ gnā cl̓ynaꝝ: vna corꝑalisegēti dare ꝗcꝗd potis. alia ſpūal̓: dītie̓ a qᵈ loſus fue̓is. tertia delīquētes corrige̓. ⁊ ermātesī viā duce̓ itatꝭ. h̓ ibi. ¶ Sꝫ dubitar̄ videt̉ex his dictis huiꝰ capl̓i: Et ꝗ em̄dat: ꝙ ēt ꝓpͥaīiuria i ꝗbꝰ hētur poteſtas vlciſci pōt: qd̓ videtur ꝯͣ capl̓m de occidēdis. xxiij. q. v. vbi dr̄ ꝙꝓ ſua īiuria iudex n̄ d̓bet reū occide̓. Et ꝯͣ capitulū. xxiii. q. iiij. īter q̄relas: vbi dr̄: ꝙ proſua īiuria n̄ d̓bet ep̄s aliquē excōicare. ¶ Reſpōdet̉ vt ibidē pꝫ ī glo. ſuꝑ dc̄o. c. ⁊ ꝗ em̄datꝙ ꝓ ꝓpͥa īiuria pōt ꝗlibꝫ poteſtatē hn̄s aliquēpūir e: dūmō hͦ n̄ faciat aīo vlciſcēdi. xlv. di.ſeditionarios: ſꝫ aut vt magis tīeat̉. xlv. diſ.c. i. aut cā corrigēdi: vt ī eodē. c. ꝗ emēdat. ſatis pꝫ. E hͦ ītelligit dūmō nō corrigat ex indignatiōe: qͣre ⁊c̄. ¶ Ex his igr̄ pꝫ ꝙ pōt ad dubiū ſic foral̓r rn̄deri. ꝙ aut īiuria ē in dei cōtumeliā ⁊ dedecꝰ ſācte eccl̓ie: ⁊ ſic vindicta querenda ⁊ fienda ē vt hic in. c. ſi is. ⁊. c. ſ ea: ẜoaut īiuria reſpicit ꝑſonā ꝓpriā: ⁊ hoc dēpl̓riaut iniuriatꝰ hꝫ poteſtatē in iniuriantē: ⁊ tuncpōt: vt hic in. c. ꝗ emēdat. ⁊ in rn̄ſione ad dubiū in oppoſitū. Si āt non hꝫ poteſtatē: tuncn̄ licꝫ: vt hic. c. cū ī lege. xxiij. q. iiij. ¶ Quartus fructꝰ dr̄ amatiuꝰ. Bona enim ꝯſcīa non