Sio pmoꝑs mavitā de eoꝝ peccatis ꝯterant̉. Hanc qōnemmouet btūs Tho. in. 4. di. 1. arti. 4. Et apparet ꝙ aīe poſt hāc vitā ꝯterant̉ triplici rōne¶ Arguat̉ .n. ſic. Ubicunqꝫ eſt charitas: ibicātur diſplicētia de pctīs. Sꝫ charitas remanet in aīa poſt hanc vitā: ⁊ qͣntuꝫ ad actū: ⁊ qͣꝫtuꝫ ad hītuꝫ. 1. Cor. 13. Charitaſ nūqͣꝫ exciditergo ⁊ ibi erit diſplicētia de pctīs qd̓ eēntialitidē eſt qd̓ ip̄a ꝯtritio. ¶ Itē magis dolenduꝫē de culpa qͣꝫ de pena: ſꝫ aīe in purgatorio dolent de pena ſenſibili: ⁊ de dilatōe gl̓ie. ergomultomagis debēt dolere de culpa cōmiſſa.¶ Itē tertio ſic. pena purgatorij eſt ſatiſfactoria pro pctō: ſꝫ ſatiſfactio hꝫ efficaciā exvi contritiōis. ergo ꝯtritio manet poſt hanc vitam.¶ Aīa mea iſtis nō obſtātibus rōnibus: volo pro ꝯcl̓one reẜues: ꝙ aīe ſiue ī celo ſiue inpurgatorio. ſiue ī īferno nō hn̄t nec hr̄e pn̄t ꝯtritionē de eoꝝ ꝯmiſſis in hac vita pctīs. ¶ Etꝓbo ſic. Cōtritio eſt ꝑs pnīe inqͣꝫ, tum ē ſacr̄ꝫſꝫ ſacr̄a nō manēt poſt hanc vitā. ergo nec contritio. ¶ Item ꝯtritio poteſt eē tanta ꝙ deletculpā ⁊ penā. ergo ſi aīe in īferno vel purgatoie angcloꝝrio ꝯteri pn̄t: ſeꝗt̉ ꝙ ex vi ꝯtritōiſ eoꝝ pene reatus dimitti poſſent: ⁊ ſic a pena ſenſibili libetus naturari: qd̓ ē fl̓m. ¶ Et ꝑꝑca dico ad rōnes ī oppoſitum ꝙ charitas nō cauſat dolorē de pctīsniſi in his in ꝗbus cāre pōt: ⁊ qm̄ doloris ſūtcapaces. ſꝫ plenitudo gaudij in btīs oēꝫ ab ciſdoloris capacitatē excludit. Et iō qͣꝫuis chariporcus ē ⁊ ſtatē hēant. tn̄ contritōe caret. ¶ Ad aliā rōeꝫdico: ꝙ aīe in purgatorio dolēt de pctīs: ſꝫ dolor ille nō eſt ꝯtritio. qꝛ deeſt eis ꝯtritōis effiplr offeratucacia. vt declarabit̉ in ſeq̄nti noͣbili. ¶ Et perꝯn̄s rn̄det̉ ad tertiā ꝙ illa pena quā hn̄t aīe inpurgatorio nō eſt ꝓprie ſatiſfactio: qꝛ ſatiſfactio opus meritoriuꝫ reꝗͥrit. Sꝫ accipiēdo ſatiſfactioneꝫ large pro ſolutōe debite pene. ſic eſtibi ſatiſfactio. ſed nō facit ad ꝓpoſituꝫ. ¶ Addeclarōnem oīum dictoꝝ eſt nondum ẜm beatū Tho. vbi ſupͣ. ꝙ tria ſt̓ in ꝯtritiōe ẜuāda.¶ Primū eſt ꝯtritionis genus qd̓ dicitur dolor de pctīs. ¶ Scd̓ꝫ eſt ꝯtritionis forma: qd̓eſt actus ꝟtutis gr̄a informatꝰ. ¶ Tertiuꝫ eſtꝯtritionis efficacia: qꝛ eſt meritorius ⁊ ſacramentalis: ⁊ quodāmodo ſatiſfactoriꝰ. ¶ Tīeigitur poſt hanc vitā que in patria ſunt contritionem habere non poſſunt: qꝛ ꝓpter gaudijplenitudinē dolore carēt. Ille ꝟo que ſunt ininferno ⁊ ſi doleant de pctīs: tn̄ qꝛ carent gr̄aCōclunio pmodolorem informans: contritionē non habēt.Ille ꝟo que ſunt in purgatorio: ⁊ ſi doloreꝫ habeant de peccatis gr̄a informatū: tn̄ non habent contritionē: qꝛ non ſunt in ſtatu merēdiSꝫ in hac vita oīa iſta īueniri poſſunt. iō ſoluꝫin hac vita pōt eſſe cōtritio. ¶ Hec oīa ponitbęatus Tho. in. 4. di. 17. arti. 4. quare ⁊cͣ.¶ Quartꝰ fructꝰ dr̄ mundificatiuus. qꝛ conſciētia ſancta ſimpl̓r ſancteqꝫ viuit. Audi Criſo. ſuꝑ illud Math̓. 22. Reddite q̄ ſunt ceſarꝭceſari: ⁊ que ſunt dei deo. Nūmiſma inꝗt ceſaris auꝝ eſt. Nūmiſma dei homo eſt. In ſolidis ceſar videt̉. In hoībus deus agnoſcitur.Iō diuītias vr̄as ceſari daie. deo aūt conſcīevr̄e puritatē ⁊ innocentiā reẜuate. hec ille¶ Sꝫ hic querit̉ qd̓ iſtoꝝ duoꝝ ſit magis neceſſariū ad vitā eternā conſeqͥndam: an bonaconſcīa: an bona fama. ¶ Dico aīa mea lꝫ vtrūqꝫ ſit nobis neceſſariū. puritas ꝗdeꝫ conſcīe ꝓpter nos bona fama ꝑꝑ ꝓximū. Audi Augu.Crudelis ꝗppe eſt ꝗ cōfidēs de conſcīa negligit bonā famā. Tn̄ vbi vtrūqꝫ hēri nō pōt melior eſt conſcīe puritas qͣꝫ bone fame claritas.Audi Breg. ſuꝑ Ezech̓. oml̓. 9. Quid prodeſtinꝗt ſi oēs nos laudēt cū conſcīa accuſet.Aut ꝗd poterit obeſſe ſi oēs nob̓ derogēt: ⁊ ſola ꝯſcīa nos deſendat. ¶ Audi pulcherrimūtexiii. q. 3. c. Non ſunt audiēdi. ¶ Nō ſuntinꝗt audiēdi ſiue viri ſancti ſiue ſemīe: qui qn̄reprehēdunt̉ in aliqͣ negligētia .ſ. fame: ꝑ quāfit vt in malā veniāt ſuſpitioneꝫ .ſ. ppl̓i: vn̄ ſuāvitā longe .ſ. a pctō abeſſe ſciāt dicūt corā deoſibi ſufficere ꝯſcīam. Extimationē hoīum nōſolū īprudenter .ſ. quoad alios: veꝝ ēt crudelit̓ ꝯtēnentes. cū occidāt aīas alioꝝ .ſ. ꝯſpiciētiū eos .ſ. blaſphemantiū viam dei: ꝗbus ẜmſuā ſuſpitioneꝫ quaſi turpis que caſta ē diſplicet vita fctōꝝ: vel etiā cū excuſatōe imitantiuꝫnon qd̓ vidēt: ſed qd̓ putāt. ꝓinde ꝗſꝗs a criminibus flagitioꝝ aūt facinoꝝ vitā ſuā cuſtodit: ſibi bn̄facit. Quiſꝗs aūt etiā famā: ⁊ ī alijſeſt miẜicors. Nobis .n. eſt neceſſaria vita noſtra: alijs fama nr̄a. hec ibi. ¶ Et glo. ſuꝑ illoꝟbo: vel cū excuſatiōe. ſic ait. Ut ſi vidēt aliquoſſolue̓ ieiuniū iuſta de cā ip̄i idē faciūt exēplo eiꝰ. cum tn̄ ignorent cāꝫ qua ille facit: ⁊ ſicſe excuſant. hec glo. ¶ Et eadē glo. in principio adducit pro concordantia huius capituli:alium textum Auguſtini de communi vita clericoruꝫ. duodecima queſtione prima. c. nolo.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten