⁊ gr̄arum actio cum ꝑpetua laude ꝓſuſceptione ſacri corꝑis tui debeturcuius dignitate nullus hoīm explicare potens inuenitur. Sed quid cogi-tabo in hac cūmunione. in acceſſu addn̄m meum queꝫ debite venerari nequeo et tamen deuate ſuſciꝑe deſidero; Quid cogit abo melius et ſalu-brius niſi meipſum totaliter humiliando corā te: et tua infinitam bonit atem exaltando ſupra me? Laudo tedeus meus ⁊ ex alto ineternū. De ſpicio me: ⁊ ſubijcio tibi in ꝓfundū vilitatis mee. Ecce tu ſctūs ſctoꝝ et egoſordes peccatoꝝ et tu inclinas te adme. ꝗ nō ſum dignus ad te reſpicereEcce tu venis ad me. tu vis eſſe mecūtu inuitas ad ꝯuiuiū tuū: tū mihi dare vis celeſtē cibuꝫ: et pane angeloꝝad manducandū: nō aliud ſane qͣꝫ teipſū panē viuū: ꝗ de celo deſcendiſtiet das vitā mundo. Ecce vn̄ dilectio

nummeusſerua-

iſi