uer Ote ad orationeꝫ. Nam anteqͣꝫme intente roges. multa interim ſo-latia queris ⁊ recreas te in externisIdeoqꝫ fit vt parum oīa ꝓſint donecaduertas. qꝛ ego ſum qui eruo ſpe-rantes in me: nec eſt extra me valēsauxilium neqꝫ vtile ꝯſiliuꝫ. ſed neqꝫdurabile remediū. Sꝫ iaꝫ reſumptoſpū poſt tempeſtatē reconualeſce inluce miſerationū meaꝝ. qꝛ ꝓpe ſumdicit dn̄s: vt reſtaureꝫ vniuerſa nonſolum integre ſed et abundant̉ et cumulate. Nūquid mihi quicqͣꝫ eſt dif-ficile. aut ero ſimilis dicenti et nō facienti? Ubi eſt fides tua? Sta firmit̉et ꝑſeuerant̉ Eſto longanimis et virfortis. veniet tibi ꝯſolatio in tꝑe ſuoExpecta me expecta: veniam et curabo te. Tentatio eſt q̄ te vexat: et formido vana que te exterret. Quid importat ſolicitudo de futuris ꝯtingentibus. niſi vt triſticiam ſuꝑ triſticiam