ad vitā contēplotiuā ꝑtinet aliqͦdduplicit̉. Vno mō pͥncipalit̓. Alioºdiſpoſitīe vel ſecūdario. Prīcipalit̓ad vitā cōtemplatiuā qͥdem ꝑtinꝫ cōtēplcicō d̓ineveritatis. q̄ ē finis totiꝰhūcne vite. Vn̄ augꝰ. dicit pͥmo detrim̉. ꝙ ꝯtēplcicō dei ꝓmittit̉ nob̓ actionū oīm finis. atqꝫ eterna ꝑfectiogaudioꝝ. Que quidē in futura vitoerit ꝑfcci. qn̄ videbimꝰ facie ad feiciēvn̄ et ꝑfcē beatos faciet. Nūc cuiteꝫcontēplacō d̓ine veritotis cōpetit nobis imꝑfcē vicꝫ ꝑ ſpeculū ⁊ in enigmateʳ vn̄ ꝑ eā fit nobis q̄dā in chocitio bt̄itudinis: q̄ lic incipit ut in futuro termīetur. Et ꝙͣuis iſta cōtemplatio imꝑfcā ſit reſpcū ꝯtēplocionis pr̄ie. tn̄ exceditōnem ꝯtēplotionē naturalē ſiue naturalit̓ aciͥſibilem oīm ph̓oꝝ; q̄ nichilominꝰ poſuerūt vltimā felicitatē hoīs in ꝯtēplotione optim intelligibilis. Excediteciā ꝯtemplacōem alioꝝ vicitorū. tūracōe modi ꝯtēplādi. tu raciōe reī cōtemplate. tu racōe delectacōis ſubſeqn̄tis. Et iſta cōtemplatio paucisdat̉; ⁊ valde pauci reꝑiunt̉ qͥ ad eādigni et apti hn̄tur ꝓpter cauſas ſupͣdictas. Secūdo mō aliqͥd ꝑtinetad contēplacionē diſpoſitīe a̓ p̄p orcitiue. qn̄ ſcꝫ qͥs hūcno ſtudio cū communi grā diſponit ſe iuixto ꝯſiliumſapientū; ad hoc vt ciptꝰ efficiat̉ adꝑfectā ꝯtemplacōem. Et hoc mō quilibet hō bone volūtatis ptꝰ ꝑactā peītenciā ſaltē commūiter dici p̄t ꝯtemplatiuꝰ ſi ſe ad īteriora dederit paulatim ſe p̄parcdo ad eā Vnde quātoꝓpius acceſſerit tāto veriꝰ hoc titulocorā deo ⁊ q̄gelis eiꝰ ⁊ cunctis bonishoībꝰ decorari merebit̉. Neqꝫ hoc vile eſtimādū eſt; qꝛ aliquādo hͦmōīconatꝰ ad contēplatiōem eſt inqigismeritoriꝰ ꝙͣ ipſa contēplatio ſic̄ gn̓aliter exēplificctur de fide. ꝙ nōnunꝙͣ velle credere ſit ineigis meritoriūꝙͣ credere. Hinc rich̓. dicit in lib̓. detrini. Nagni meriti eē putemꝰ ī huius exercicō multū ſtudioſos foreaſi nō detur inidipſū qd̓ intendimꝰ ꝓvoto ꝓficere. Cū quali queſo ſtudio.quātodeſidei̓o deberemꝰ illi incūberenegotio. illi inhicre ſpecta culo. de qͦpendet ſaluatoꝝ oīm ſūmā bt̄itudo;Scus eciā thoͣ. vbi ſupͣ dicit in ſm̄ci.ꝙ qui ōma q̄ facit vefert ad quiēteꝫcontēplotionis. iom ad ꝯtēplatiōeꝫꝑtinet ratione finis ſu̓ intentionis.q̄ intentio ſū finis det ſpecieꝫ octuimorali. ſic̄ ph̓s dicit in. ⁊º. ethiʳ Etexēplificcit ibidē de mecho ⁊ fure; videlicꝫ ꝙ ille qui mechat̉ ut furetur.magis d̓r fur ꝙ mechꝰ. Sic qͥ virtutes morales ordinat ad quetē contemplatioīs; magis dicēdꝰ eſt contēplotiuꝰ ꝙͣ actuiꝰ Et ẜm hūc mod̓contemplatio p̄t eſſe duuturna. ſic̄ ⁊or̄o. Vn̄ ẜm ſm̄cꝫ boͣrēture. Orcicionō meret̉ dici ꝑfcō niſi huerit rn̄ſuꝫ:qꝛ oratio ē nunciꝰ int̓ deū ⁊ hoīem.Nunciꝰ cuit nō debet redire qͦſqꝫ reſponſo. Pōt ergo oratio nō ſolumꝯtinuari ꝑ multus horas cuit dies:ȳmo ꝑ multus ebdomadas a menſes vel ā̄nos. donec longonimit̓ expectādo merecit̉ exaudiri Sic contēplaicō iſta p̄ꝑatoria ꝑiformit̓ durare quidē p̄t vſqꝫ ad finem vite. ſꝑonhelādo. ſemꝑ deſiderādo. ſemꝑ ſediſponendo. ſemꝑ qd̓ ī ſe eſt faciēdo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten