ꝑfcā veqͥritur. ꝙ non ſolū d̓ina veritas videct̉ ſꝫ eciqꝫ ametur ꝓ ut gͣgͣ.dicit ezech̓cum quis ipſū quē aimatvderit in qmore ipſiꝰ ompliꝰ igneſcit. Ex qūo ſequitur ꝙ quedā ſocietris in contēplacōne eſt ncc̄oriai. nōquidē extra hominē ſꝫ in hōine ipſoq̄ viꝫ ſocietus attēditur reſpectu viriū qnīe prīcipaliū que ſūt affectꝰ⁊ intellectꝰ Vn̄ ꝙͣdi iſti duo nō fuerint ꝯformit̓ re formati ꝑ virtutesappetitiuas et cognoſcitiuas ſalteꝫẜm ꝯmunē graciētā dūi homo noneſt aptꝰ ad ꝯtemplacōem. Pluresnumqꝫ valde feruidi in offectuali deuocōne. ſed in eruditione intellectuali minus edocti cum ſe ad contemplacōem cōuerterunt decepti fuerūtper demoniūi nocturnum ideſt ꝓvmibroſam et fulſam doctrinam hoſtisantiqui. Alij in ſaicra ſcriptura valde imbuti. ſed in affectū minꝰ refomati. decepti fuerunt ꝑ domoniummeridianū .i. per vonam gloricin;ſcd̓m illud apoſtoli ſcientiā inflet.Qn̄ ergo iſta ſimul currunt per diuinā gram aduitutunc rite perficit̉miſteriū contēplacōis perfecte Queritur deinde qn̄ diceit̉ contemplacō ꝑfcū vel completa ⁊ q̄ ſint ad hoc neceſſaria iam affeū ⁊ intellcū ẜm cōmuneꝫ gram reformatis. Dicēdumẜm ſcm̄ thoͣ. 22ͤ. q. 180. arti. 3. ꝙ contemplcitio hobꝫ vnum actum finalem in quo perficitur qui eſt intueriveritatē dinā. Hꝫ eciā multos actꝰp̄uios qͥbꝰ ꝑueīt ad hūc actum finailē: qui ſūt lectio. oro. meditatio. ꝯſideratio. ſpeculcitio. Oīci iſtri p̄requirunt̉ ad iuuādū intellem̄ ad que eſſencialit̓ ma cōtemplacio ꝑtinet. deqͥbus infra dicetur. Vn̄ eſt quedaꝫdiffinico bt̄ī aūgꝰ. ꝙ ꝯtemplotio ſitmentis in deum ſuſpēſe quedaꝫ eleuacō. eterne dulcedīs gaudioi deguſtrs Hec diffinitio loquit̉ de ꝯtēploconeꝑfecta et cōpleto in qua tāguntur ombe vires. qꝛ eleuatio mētis ꝑtinet ad intellem qd̓ ē prīcipale ī cōtemplacōe; et deguſtūs gaudia qd̓ꝑtinet ad affectū. Dicit enim ſcūsthoͣs. ꝙ ꝯtemplacō d̓inoꝝ q̄ hobeturnviā ⁊ ſi ſit imꝑfcā̄. hꝫ tn̄ ānexomqͣſi ſcd̓ario tātā delcācōeꝫ vt delectabilior ſit ōi alia ꝯtēplacōe qͣntūcūqꝫꝑfcā ꝓpter excellētiā rei ꝯtēplate: licet ꝯtēplās pͥncipaliter illā delcētionē nō intēdat. ſꝫ ex amore quide cupit videre quē ſūme diligit̉ ẜm illd̓math̓. 6º. vbi eſt theſaurꝰ tuꝰ ibi eſtet cor tuū. Inordeſcit ergo ex dilcīione advidendum eiꝰ pulchritudinēquē diligit et cum viderit ſūme delcātur. quia vnuſquiſqꝫ cū adeptꝰ fuerit id qd̓ amat delcātur; et ex delcācione in omoe̓ cempliꝰ eccēditur. Exqͦ ſeqͥtur ẜm eundem doctore ſanctū.ꝙ vis affectiua ē cauſa motiuacontemplaicōnis. inqͣtum mouet intellectum ad exercēdam oꝑacōnem cōtēplatiōis et eciā contēplotio t̓mīait̉ad delcētioneꝫ affectiuā. q̄ tēta ē utoēm hūanā delcētionē excedat. ſic̄eciā ipſe qm̄or quo ex caritate deusdiligit̉ oēm qmorem excedit. ſic̄ Auguſtinꝰ dicit: ꝙ minima coi̓tus plꝰdiligit deum. quā ſumma cupiditosaurum totius mundi. Hinc greḡdicit. Contemplotīa vita qmubilisvalde dulcedo ē que ſuꝑ ſemetipſā