fuciſio ſufficit mocaliſanti. ſic̄ edonͣſpeculq̄ti modicā cura ē de oꝑatiōemorali. Anꝰ qͥſqꝫ eī id qd̓ pͥncipalit̓ ītēdit. eccuratiꝰ ꝓſeqͥt̉; ⁊ qͦs ſibi adhͦ nccuria qͣſi alate̓ trgit. Sū gͦ diſcrecōeꝫ ſu̓ prudētiā dicaꝰ r̓gulare qͥdirige̓ aliaꝝ v̓tutū cictꝰ ſ id̓ redit Vſiqͥdē inagͣ ꝓ nūc ē inqͥrēd̓. qūo ad eāꝑuenie̓ poſſiꝰ. vt viꝫ in cūctis qͥ eigiꝰqͣntū poſſibile ē. q rcitudīs ⁊ diſcretionis regulo n̄ deiueꝰ Vbi ē adu̓tend̓.ꝙ tāte difficultotis iſtā v̓tꝰ ē: ꝙ vixreꝑit̉ qͥī ea ſufficiēt̓ inſtitutꝰ ſit Aoriāt̉ n̄nulli de hūilitote. alij de mīai.alij de ſob̓etate. alij de pauꝑtate. qlij de caritute. alij de multo oꝑatiōeaij de ſublimi ꝯtēplacōe ⁊ ſic de aijs.oēs vtiꝫ ī dn̄o gloriāt̉; ſꝫ de diſcrecōeneiē adhuc gl̓ontē reꝑie̓potiū Qn̓imo vniu̓ſi ſe in hͦ artiº deponūt. Rōin ꝓmptu ē; qꝛ diſcrecō n̄ ſolū ē vyrtꝰꝑfcc̄i. ſꝫ ec oīs ꝑfc̄ionis ingrā. ductrix ⁊ auriga. Siqͥdē in nullo deuiave. nec in aliqͦ a rcitudīs trinite obduci. n̄ hūcne ſꝫ q̄gelice ē ꝑfc̄ionis.Veꝝ nō ob hͦ deſiſtēd̓ ē a ſtudio laudobili tate v̓tutis ⁊ tā nccorie. qꝛ etſi ad ſūmū eiꝰ ꝑtīge̓ nō poſſuꝰ tn̄ ſpitꝰ dn̄i deie̓ ſolꝫ elcīis ꝓ ſe ad minꝰ qͣntu ncc̄e eſt ad ſalutē. licꝫ paucis ⁊ p̄cipue p̄latis ec ꝓ e̓ijs ſuo loco ⁊ tꝑeadmīſtrādis nō deſit. Hīc ob aplō.p. cor̓. 12. int̓ cete̓as grās nūcit̉ diſcrecō ſpūimiut ꝑ hͦ innuat ꝙ ip̄a vltrͣtōeꝫ grāꝫ ncc̄io deit̉ ill̓. qͦ ecc̄iō gubernoie̓ hn̄t S̓t eī gloͣ. idē. ꝙ ec dyobolꝰboͣ ſeductorie d̓t̉ ad qd̓ dep̄hendēdūcōis prudētio ⁊ exꝑiention ſufficit;ſꝫ reqͥrit̉ ſingulai̓s aſſiſtētia ſpūſſci.qͦ adiuuat infirmitatēmraꝫ; ⁊ veuelat miſtei̓a .i. magͣ ſe creta Hijgigit̉p̄ſuppoſitis ſcꝫ grā ſpūſſci. prudētioet exꝑientici. ex quibꝰ vero et nō fitxtr diſcrecō ꝓcedit. accedēdum ē adpͣxim ipſiꝰ. tū ꝓ ipſa hn̄da. tu ꝓ ip̄oalijs imꝑcienda. Primū ergo qͥ eaꝫhrē deſiderat. ſedule oracōi inſiſtat.deinde in doctrina ſanai ſe diligenterexercecit̉. Tercō viros ſenes et boniteſtimonij de ſingulis ꝯſulcit; ⁊ tūcdemū cid opꝰ execit. Qui hoc nō pōt.obīe ſancte incincipare ſe ſtudect̉ q̄adeo ſingulorit̓ priuilegiata eſt; viōniū aliaꝝ v̓tutū defectum in hoīebone volūtotis ſupplecit Non em̄ ut beatꝰ ieroꝰ dicit. onid poſſumꝰ oēs: ſedvnꝰ qͦſqꝫ ꝓpriū donū hꝫ ex deo. aliꝰquidē fic. aliꝰ vero ſic; ut apl̓s d̓t pͥºcori .A. Sūt p̄terec tā ẜ theologosꝙͣ ph̓os ⁊ ecpoetas. duo q̄ inaxīe impeduit diſcrecōem .ſ. mīci ⁊ irad̓t eīſaluſtiqꝙ onimꝰ non facile veꝝ ꝓuidet vbi iſte efferbuerīt. Et gregena⁊cineꝰ. dicit quoſi eq̄dem ſm̄qꝫ hijsv̓bis. Nedij quidē incedere debemꝰint̓ nimuū timidos et nimūtemerarios̉ vt ſimꝰ qͥdē verecūdiores hijs qͥad indebitos hōres feda ombicōe nitūtur: ⁊ p̄dulo ꝯfidencōres hijs qͥ futuri iudicijmētu eciaꝫ bonorū actuum cūctare fugiunt. Conſonant inhunc modū onid q̄ de diſcrecōne reperi. vt vicꝫ cūcta ad mediūi reducat; et finem ſingulorū vtilē facicit.Hinc loborīmenſus eſt ⁊ circūſpectio tā multifaric. ut plura collige̓ n̄minꝰ ſtultū ſit ꝙͣ diminutū. quādovnico verbo conctus iſte refellit̉ viꝫꝙ qui de onibus recte iudicorre debꝫoꝑtꝫ ꝙ ī ōnibꝰ ſufficiēt̉ ſit inſtructꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten