Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

fuciſio ſufficit mocaliſanti. ſic̄ edonͣſpeculq̄ti modicā cura ē de oꝑatiōemorali. Anꝰ qͥſqꝫ id qd̓ pͥncipalit̓ ītēdit. eccuratiꝰ ꝓſeqͥt̉; qͦs ſibi ad nccuria qͣſi alate̓ trgit. diſcrecōeꝫ ſu̓ prudētiā dicaꝰ r̓gularedirige̓ aliaꝝ v̓tutū cictꝰ ſ id̓ redit Vſiqͥdē inagͣ nūc ē inqͥrēd̓. qūo adꝑuenie̓ poſſiꝰ. vt viꝫ in cūctis eigiꝰqͣntū poſſibile ē. q rcitudīs diſcretionis regulo deiueꝰ Vbi ē adu̓tend̓. tāte difficultotis iſtā v̓tꝰ ē: vixreꝑit̉ qͥī ea ſufficiēt̓ inſtitutꝰ ſit Aoriāt̉ n̄nulli de hūilitote. alij de mīai.alij de ſob̓etate. alij de pauꝑtate. qlij de caritute. alij de multo oꝑatiōeaij de ſublimi ꝯtēplacōe ſic de aijs.oēs vtiꝫ ī dn̄o gloriāt̉; ſꝫ de diſcrecōeneiē adhuc gl̓ontē reꝑie̓potiū Qn̓imo vniu̓ſi ſe in artiº deponūt.in ꝓmptu ē; qꝛ diſcrecō ſolū ē vyrtꝰꝑfcc̄i. ſꝫ ec oīs ꝑfc̄ionis ingrā. ductrix auriga. Siqͥdē in nullo deuiave. nec in aliqͦ a rcitudīs trinite obduci. hūcne ſꝫ q̄gelice ē ꝑfc̄ionis.Veꝝ ob deſiſtēd̓ ē a ſtudio laudobili tate v̓tutis nccorie. qꝛ etſi ad ſūmū eiꝰ ꝑtīge̓ poſſuꝰ tn̄ ſpitꝰ dn̄i deie̓ ſolꝫ elcīis ſe ad minꝰ qͣntu ncc̄e eſt ad ſalutē. licꝫ pauciscipue p̄latis ec e̓ijs ſuo loco tꝑeadmīſtrādis deſit. Hīc ob aplō.p. cor̓. 12. int̓ cete̓as grās nūcit̉ diſcre ſpūimiut innuat ip̄a vltrͣtōeꝫ grāꝫ ncc̄io deit̉ ill̓. ecc̄iō gubernoie̓ hn̄t S̓t gloͣ. idē. ec dyobolꝰboͣ ſeductorie d̓t̉ ad qd̓ dep̄hendēdūcōis prudētio exꝑiention ſufficit;ſꝫ reqͥrit̉ ſingulai̓s aſſiſtētia ſpūſſci. adiuuat infirmitatēmraꝫ; veuelat miſtei̓a .i. magͣ ſe creta Hijgigit̉p̄ſuppoſitis ſcꝫ grā ſpūſſci. prudētioet exꝑientici. ex quibꝰ vero et fitxtr diſcrecō ꝓcedit. accedēdum ē adpͣxim ipſiꝰ. ipſa hn̄da. tu ip̄oalijs imꝑcienda. Primū ergo eaꝫhrē deſiderat. ſedule oracōi inſiſtat.deinde in doctrina ſanai ſe diligenterexercecit̉. Tercō viros ſenes et boniteſtimonij de ſingulis ꝯſulcit; tūcdemū cid opꝰ execit. Qui hoc pōt.obīe ſancte incincipare ſe ſtudect̉adeo ſingulorit̓ priuilegiata eſt; viōniū aliaꝝ v̓tutū defectum in hoīebone volūtotis ſupplecit Non em̄ ut beatꝰ ieroꝰ dicit. onid poſſumꝰ oēs: ſedvnꝰ qͦſqꝫ ꝓpriū donū hꝫ ex deo. aliꝰquidē fic. aliꝰ vero ſic; ut apl̓s d̓t pͥºcori .A. Sūt p̄terec theologosꝙͣ ph̓os ecpoetas. duo inaxīe impeduit diſcrecōem .ſ. mīci irad̓tſaluſtiqꝙ onimꝰ non facile veꝝ ꝓuidet vbi iſte efferbuerīt. Et gregena⁊cineꝰ. dicit quoſi eq̄dem ſm̄qꝫ hijsv̓bis. Nedij quidē incedere debemꝰint̓ nimuū timidos et nimūtemerarios̉ vt ſimꝰ qͥdē verecūdiores hijsad indebitos hōres feda ombicōe nitūtur: p̄dulo ꝯfidencōres hijs futuri iudicijmētu eciaꝫ bonorū actuum cūctare fugiunt. Conſonant inhunc modū onid de diſcrecōne reperi. vt vicꝫ cūcta ad mediūi reducat; et finem ſingulorū vtilē facicit.Hinc loborīmenſus eſt circūſpectio multifaric. ut plura collige̓minꝰ ſtultū ſit ꝙͣ diminutū. quādovnico verbo conctus iſte refellit̉ viꝫ qui de onibus recte iudicorre debꝫoꝑtꝫ ī ōnibꝰ ſufficiēt̉ ſit inſtructꝰ