nībꝰ ceſſit. ꝓpoſitū tn̄ vere religiōisn̄ exteſſit; qꝛ vbi ceſſit. ad hoc ceſſitvt ꝓfice̓t Acori. 11. Nā et ſi impei̓tꝰſū ſermone; ſꝫ nō ſcici gloͣ. In religione vis ẜmonis nccoria eſt: nō ſonꝰ vocis. Imꝑitus em̄ ẜmone nō eſtreꝰ apd̓ deū; ſꝫ qͦ nō hꝫ ſcicimn dei maxime q̄ ꝑtinet ad ſalutē pͣ. theſ. 1º.Omnia ꝓbote: qd̓ bonū ē tenete Ieroniꝰ. Oꝑa bonci plꝰ indiget diſcretione ꝙͣ deuocōe. Ad ro. 12. Obſecro vosfrēs ꝑ mīaꝫ dei. ut exhibeatis cordeiprā hoſtiā viuētē ſcūm deo plocētēracōneibile obſeqͥum vr̄m Gloͣ. Rationabile .i. cū diſcrecōe ne qͥdnimis.ſꝫ cū tēꝑantio corꝑa vra cōſtigetis;ut nō nature defiū cogūtur diſſolui.ſꝫvicijs mori. Hugo. Tātū volet diſcretio: ut ſine ipſa ⁊ oē ocium turpeſit et lobor inutilis. Gloͣ. ecc̄i. 42. Etus iuuenilis in doctore diſpēdic n̄gn̓at; quē vito ⁊ diſcretio ꝯmendat.Augꝰ. Doctria ꝑ malos; polmes in 8. jͣſepe. botrꝰ inter ſpinas. . cuite legene dū q̄ris fructū. loce̓s inqunū; ⁊ cūaudis boͣ dicētem. ne imiteris molcifacientē. Sciend̓. ꝙ differēcio eſt īter prudentiā et diſcretionē Nā prudētia gn̓aliter et ſimplicit̓ cōſiderātoma que aͣgendo ſūt. qꝛ eſt v̓tꝰ corIIi ia lipiulilladinalis et intellcūalis; et hēt hͦ ſpecialiter ẜm ſcm̄ thōͣꝫ. in pͥ. 2ͤ. q. 18. ꝙſine virtute morali eſſe nō pōt. cuiꝰalinū vlutimſcitracō eſt; qꝛ eſt recta racō cgibiliū.nō ſolū in vniu̓ſali ſꝫ eciā in ꝑtitulcieiiri. Diſcretio vero eſt qͣſi electiua ſūiudicatiua; quid circa hunc imogisexpediat cuit nō. Vn̄ ꝙͣuis exꝑiencia multorū p̄cipue iuuet ad diſcretioneꝫ; tn̄ tota vis eiꝰ depēdet ⁊ prudētici. Nā ut idē doc .ſ. dicit. Prudentiā nichil a̓ud ē. ꝙͣ rectitudo diſcretion̄s in qͥbuſcūqꝫ ectibꝰ vel materijs.Ꝙ ciūt hec diſcrecō ſit ncc̄urio ſic pꝫQuid cōtingit freqn̄ter ſimul occurrere obiecta diu̓ſarū virtutū. putatēꝑancie. fortitudīs ⁊ latrie ⁊cͣ. Et n̄pōt ſimul quis in actꝰ oīm virtutū l̓pluriū exireᵍ ſꝫ ſolum in ectū vniusdutoꝝat Oꝑtet ergo ꝙ ſciat tūc diſcernere q̄ virtutes debeāt alteri cedere; an virtus minꝰ ꝑfecta cederedebeat virtuti mogis ꝑfcē vel ecōnu̓ſo. Aliqn̄ em̄ talis eſt oꝑtunitus inagēdis. ꝙ ẜm diſcretionē prudētie v̓tꝰ magis ꝑfcā cedere dꝫ virtutiminꝰ ꝑfecte: ut poſſꝫ dori caſus in quoeſſꝫ comedēdū oꝑandum ẜm virtutētemꝑancie; et nō cōtemplādū ſu̓ ſacrificendū vel eciā orādū ex dono ſapiētie. ſeu ẜm virtuteꝫ lotrie ⁊ ſic dealijs. Et in hac diſcrecōe multi deficiunt. tendētes ad altiſſimo; qui adhūc ꝓut debuer̄t n̄ attiger̄t mūīma.Et iō qꝛ diſtortō mō ꝓcedūt. ſpūſſāctꝰ aufert ſe q̄ cogituicōibꝰ eoꝝ ⁊ dīt.tit eos in tēbris ābuloe̓. vt impingāt ⁊ corruāt ꝓpt̓ ſuꝑbiā ip̄oꝝ. donethūiliati ad ſe r̓deāt: ut ꝑ vai̓os coſꝰ diſcāt. qͥd diſcretū qͥdvero īdiſcetūſit. Hꝫ em̄ hͦ iſtri v̓tꝰ ꝙ ꝑ ſui ꝯtrai̓ūmog̓ creſce̓ ſoleat ⁊ efficaciꝰ radica̓.St ec dai̓ drici tal̓ ꝙ qͦ ad ſb̓aꝫ negocij idē fit. qͥcqͥd de ābabꝰ d̓r; ſꝫ prudētia ē de futu̓o. diſcrecō ve̓o depn̄ti.Ueꝝ n̄ magnoꝑe curād̓ ē morali. dehmōi dr̄ijs ſū d̓iſiōibꝰ cū apud ſcōsdoctoe̓s qͥ moa̓lit̓ ſcribūtandrūt̉ ip̄ihītꝰ .i. v̓tutes ꝓ actibꝰ ⁊ econͣ actꝰ ꝓ habitibꝰ accipiāt̉. In tl̓ibꝰ em̄ modica per/
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten