Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nībꝰ ceſſit. ꝓpoſitū tn̄ vere religiōis exteſſit; qꝛ vbi ceſſit. ad hoc ceſſitvt ꝓfice̓t Acori. 11. et ſi impei̓tꝰſū ſermone; ſꝫ ſcici gloͣ. In religione vis ẜmonis nccoria eſt: ſonꝰ vocis. Imꝑitus em̄ ẜmone eſtreꝰ apd̓ deū; ſꝫ hꝫ ſcicimn dei maxime ꝑtinet ad ſalutē. theſ..Omnia ꝓbote: qd̓ bonū ē tenete Ieroniꝰ. Oꝑa bonci plꝰ indiget diſcretione ꝙͣ deuocōe. Ad ro. 12. Obſecro vosfrēs mīaꝫ dei. ut exhibeatis cordeiprā hoſtiā viuētē ſcūm deo plocētēracōneibile obſeqͥum vr̄m Gloͣ. Rationabile .i. diſcrecōe ne qͥdnimis.ſꝫ tēꝑantio corꝑa vra cōſtigetis;ut nature defiū cogūtur diſſolui.ſꝫvicijs mori. Hugo. Tātū volet diſcretio: ut ſine ipſa ocium turpeſit et lobor inutilis. Gloͣ. ecc̄i. 42. Etus iuuenilis in doctore diſpēdicgn̓at; quē vito diſcretio ꝯmendat.Augꝰ. Doctria malos; polmes in 8.ſepe. botrꝰ inter ſpinas. . cuite legene q̄ris fructū. loce̓s inqunū;audis boͣ dicētem. ne imiteris molcifacientē. Sciend̓. differēcio eſt īter prudentiā et diſcretionē prudētia gn̓aliter et ſimplicit̓ cōſiderātoma que aͣgendo ſūt. qꝛ eſt v̓tꝰ corIIi ia lipiulilladinalis et intellcūalis; et hēt ſpecialiter ẜm ſcm̄ thōͣꝫ. in.. q. 18.ſine virtute morali eſſe pōt. cuiꝰalinū vlutimſcitracō eſt; qꝛ eſt recta racō cgibiliū. ſolū in vniu̓ſali ſꝫ eciā in ꝑtitulcieiiri. Diſcretio vero eſt qͣſi electiua ſūiudicatiua; quid circa hunc imogisexpediat cuit. Vn̄ ꝙͣuis exꝑiencia multorū p̄cipue iuuet ad diſcretioneꝫ; tn̄ tota vis eiꝰ depēdet prudētici. ut idē doc .ſ. dicit. Prudentiā nichil a̓ud ē. ꝙͣ rectitudo diſcretion̄s in qͥbuſcūqꝫ ectibꝰ vel materijs. ciūt hec diſcrecō ſit ncc̄urio ſic pꝫQuid cōtingit freqn̄ter ſimul occurrere obiecta diu̓ſarū virtutū. putatēꝑancie. fortitudīs latrie ⁊cͣ. Etpōt ſimul quis in actꝰ oīm virtutūpluriū exireᵍ ſꝫ ſolum in ectū vniusdutoꝝat Oꝑtet ergo ſciat tūc diſcernere virtutes debeāt alteri cedere; an virtus minꝰ ꝑfecta cederedebeat virtuti mogis ꝑfcē vel ecōnu̓ſo. Aliqn̄ em̄ talis eſt oꝑtunitus inagēdis. ẜm diſcretionē prudētietꝰ magis ꝑfcā cedere dꝫ virtutiminꝰ ꝑfecte: ut poſſꝫ dori caſus in quoeſſꝫ comedēdū oꝑandum ẜm virtutētemꝑancie; et cōtemplādū ſu̓ ſacrificendū vel eciā orādū ex dono ſapiētie. ſeu ẜm virtuteꝫ lotrie ſic dealijs. Et in hac diſcrecōe multi deficiunt. tendētes ad altiſſimo; qui adhūc ꝓut debuer̄t attiger̄t mūīma.Et qꝛ diſtortō ꝓcedūt. ſpūſſāctꝰ aufert ſe cogituicōibꝰ eoꝝ dīt.tit eos in tēbris ābuloe̓. vt impingāt corruāt ꝓpt̓ ſuꝑbiā ip̄oꝝ. donethūiliati ad ſe r̓deāt: ut vai̓os coſꝰ diſcāt. qͥd diſcretū qͥdvero īdiſcetūſit. Hꝫ em̄ iſtri v̓tꝰ ſui ꝯtrai̓ūmog̓ creſce̓ ſoleat efficaciꝰ radica̓.St ec dai̓ drici tal̓ ad ſb̓aꝫ negocij idē fit. qͥcqͥd de ābabꝰ d̓r; ſꝫ prudētia ē de futu̓o. diſcrecō ve̓o depn̄ti.Ueꝝ magnoꝑe curād̓ ē morali. dehmōi dr̄ijs ſū d̓iſiōibꝰ apud ſcōsdoctoe̓s moa̓lit̓ ſcribūtandrūt̉ ip̄ihītꝰ .i. v̓tutes actibꝰ econͣ actꝰ habitibꝰ accipiāt̉. In tl̓ibꝰ em̄ modica per/