ſꝫ qꝛ ꝑ ꝯſcīam excūantē vtreqꝫ cognoſcit̉. Simili mō d̓r ꝯſcīa coinqͥncita vel mūde n̄ ꝙ inqͥnatio ſit ī ꝯſcīcſic̄ in ſubiecto: ſꝫ ē in ea ſic̄ in cogͥcōe.Sr em̄ aliqͥs hre ꝯſcīcꝫ īqͥnatō; qn̄ cilicuiꝰ in qͥnaicōnis ſibi ē ꝯſcius. Et qn̄ab illa mūdat̉ d̓r ꝯſcīa pura: qͣſi nl̓liꝰ mali ſibi ꝯſcia. Eſt igit̉ eadē ꝯſcīciq̄ pͥus īmūda ⁊ poſtea mūda d̓r: licꝫnō ſit idē ectꝰ numero qͦ pͥus ſciebatſe qͥs īmūdū. et pꝰ ſcit ſe eſſe mūdumEEx his facile iā pꝫ rn̄ſio ad terciū. qͦq̄rebat̉ qͣre ꝯſcīa tā diu̓ſa noīa ſortict̉; qꝛ cū ꝯſciā dicat̉ qͣſi cū alio ſciētia.ſcit em̄ hō ſe ⁊ec̄ dei volūtatē ad qͣꝫ ſeexcūat; ideo qͣlis ē hō talis ē ⁊ ꝯſcīciſua. Hinc vi̓ ꝑfr̄i ſimplices ⁊ māſueti dicūt̉ hrē ꝯſcīaꝫ tnͣqͥllā ſincerā. pocatū. ſerenā̄. ꝯſtātē. rtōꝫ. bonā. illūinatū. Paiuidi. tioe̓tā. ſcrupuloſamiqͥetā. īfirmā Peru̓ſi. malā. īqͦncitōꝑt̉bata. litigioſam remordētē. cautei̓atā. ſeuā. vulpinā. fictū. Et ita cōſequent̓ de alijs ſū̓ vicijs ſu̓ v̓tutibꝰinueniūt̉ noīci apta ꝓ ſigͥficāda hoīnis internā diſpoē: cꝰ infullibilis teſtis ē ꝯſcici. Et ita poſſibile ē ꝙ nonuꝙͣ in vno hoīe ꝓ vorietate gͣcioꝝ qͥvicioꝝ. deciēs a̓ vicies vel q̄pliꝰ vai̓etͣ cotidie ip̄iꝰ ꝯſcīe appellacō. Venerabilis cōcellariꝰ gͥſon. reducit oēmꝯſciaꝫ ad qͣtuor mēbra. Quid e̓ ē bona a̓ ē molcī et q̄libet hꝫ duo; qꝛ e̓ eſttrāqͥllo q̓ tͣbata. Prima eſt bona ⁊trāqͥlle; et hec ē illiꝰ qui pcc̄a p̄tei̓topuit; et ꝯmittēda diligenter refugit.Scūdo eſt bona ſꝫ turbator: q̄ ſe lauat nō tn̄ in dulcedīe ſꝫ in cimaritudinetū iſta eſt dominꝰ in tribulatione Tercia eſt ꝯſcīa malo et turbotu; que minus timet dei offenſam ꝙͣpeccaiti infaimā. Quartā eſt malaet traquilla; ⁊c per hoc ſūme periculoſa. Iſtu nō timet deum offendere;nec hōminē veretur ſcandaliſare.Et qꝛ in ꝓfundū peccatoꝝ venit. cōtempnit; videlicet omne docuniētumaut conſiliū bonū&e illiꝰ qꝛ nichil eſtin quo in tātū ꝓuocetur vindicta iudicis; ſicut cū ſecuritate pececere et n̄ceſſare a peccaitis. Ueꝝ in his pociꝰſecūdū ſanctū thom conſciencia mortua eſt. Quo ad quartū. quo querebat̉ quis ſit fructꝰ ꝯſcie a̓ periculūipſiq Dicēdū ꝙ ſi bene regulait̉ tuncmultiplicit̓ ē vtilitas eius; nec qͥdꝙͣeſt ea iotūdiꝰ in hac vita. Et ecōtra.ſinegligit̉ tunc nichil ꝑiculoſiꝰ nichilqꝫ moleſtius ſentit: de quo ſupͣ aliquid dictū ē Halet nichilominꝰ beneregulata conſcia p̄cipue ad duo.mo ad remouēdū īpedimēto gratie:qꝛ turbulenta et ſcrupuloſa conſcioeioxīe īpedit mente et deicit per mnordicitū tͥſticiō: ne gͣtia bene vtat̉ Et hehec tēptacō vnā ſingulcire inciledittiōeꝫ q̄nexāꝯ oiꝫ ꝙ ſubtrahit ſe cimedijs illis q̄ pn̄t ea curce̓. Nā cete̓ tēptacōes ꝯfuguit ad gͣciā. hec ⁊ gͣrioi ſeelongat. et per ꝯn̄s nulla ē vtilitasin ea ſicut d̓r Ecc̄i. 30. Multos occidit tͥſticia: ⁊ nō ē vtilitas in illa. Vn̄ſemꝑ cōnai̓ dꝫ ſeruus dei. vt letunt̓incedat in viā dn̄i et bene de ip̄o ſenticit; qꝛ bonꝰ ē. nec vmiꝙͣ criptioſe egitcū his qͥ cupuit placere ſibi. Secūdovolet trāqͥlla cōſcīa ad impetrādū⁊ deo qͥdquid iuſte poterit deſiderari;ẜ. illd̓ ꝙͣ Ioh̓. iij Roriſſimi ſi cor nr̄mnō rep̄hēdei̓t nos. fiduciā hēmus ad