Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Et ſi qͦs dicat eis. cauete malaſcientia; rn̄debūt. Neſcimꝰ quid loq̄ris nichil vniꝙͣ tale aliquid exꝑti ſumus. Sꝫ ille quē cotidie ꝯſcīa affliuit remordet ꝑt̓bat ⁊cͣ. bn̄ ſentit autpociꝰ male; qͦs ſtimulos. qͦs dētesflagella. tonitruci. ſecū ferat ꝯſcīa.Amputādo igit̉ breuit̓ hec ꝑicula vniu̓ſa. poſſuꝰ dice̓ ille btō paulo apl̓o ſentit intus teſtīoniū ꝯſciētie īſimplicitate ſincei̓tate dei ꝯu̓ſatꝰ ſit in hoc mūdoa libent̓ velit obedire his ſpm̄ dei hn̄t. dicēte dn̄o. quivos audit me audit. talis hꝫ time̓a facie ſerpētis hꝰ mordētis occulteicautos: ꝙͣius tn̄ ſtritī libe̓t̉ obniipint pihuīquietudīe int̓na ꝓpt̓ exͣcitiū v̓tutis.ylui muaNon em̄ ē oīo bonū ſignū nullū ſentire ſcrupulū ſiue ꝯſcīe remorſū ſtārin iptiuuote hoc multiplici ꝯcurſu veīaliū cotidie. merito hoīem bone volūtotisꝯtͥſture debent ſaltē modea̓te: ſꝫ ſufficit liber ſit ꝯſcīa pccimorlisē dice̓. nullū pcc̄m morle vmiꝙͣ ꝯmiſitqd̓ ſit ꝯfeſſꝰ qͣntū ī meōria fueitlibent̓ ꝯfiteri vellet ſi eiꝰ meōriā hrēt: ꝓpoīto emēdandi qc de cetero cauēdi ẜdictumen diſcreti p̄lati ſui; ealteriꝰ locū ip̄iꝰ tenētis. Quicūqꝫ ſicſtuthꝫ bona ꝯſcīqꝫ merito dꝫ eſſetētus; qꝛ ſi mille anis flet ieiunge̓set ſe flogelloret. regulcriter loq̄ndo.ecc̄īai p̄t ſibi maiorē c̓titudinē doe̓Etvltra velle nīs īpeicient̓ cori. eſſetnoua ſpēs inobīe; facilit̓ ꝑtīge̓t adqͣnde illd̓ pcc̄m qd̓ ē tēptue̓ deū. Hicigit̉ ē finis hꝰ ma p̄ctice loq̄ndo adhoīes bone volūtutis; et in hoc ſcitishn̄t pacē bonā ip̄is r̓promiſſā. Iiem̄ hn̄t qͥd vltra faciāt̉ et dn̄sdeꝰ ip̄oꝝ debitor ē: optīe nouit nos poſſe libitu celos ſcūdere. Veꝝqꝛ latiſſicē matei̓a hec in ſcriptui̓sſacris et doctoribꝰ ecciaſticis. ideo ſivoluꝰ ploniꝰ intellige̓ oꝫ ꝑ̄ auliſꝑab hoc tn̄quillo portū diſcede̓ voricis tēpeſtrites loboi̓oſiꝰ nauigare;ſꝑ tn̄ tali ꝓpoīto iuuāte d̓ina gtia r̓decꝰ in idip̄m hoc ē in eūdē ſinceritatis et ſimplicitatis ſcē portū. Alioquin longiꝰ eucigue̓mur; eo ꝑiculoſiꝰ et īfrcūoſiꝰ veld̓ oīo deuij ab ītēto fine fruſtrae̓mur Mognū pͥuilegiū apd̓ deū ſcā ſimplicitas hꝫ vtbtus. gͣgͣ. d̓t; qꝛ ip̄e ſimplex ē. ſimplicibꝰ approxīa Intrādo igit̉ loborīt. iſtū occurrit pͥmo cōſidea̓re qͥd ſitꝯſcīa in reꝝº qͣlit̓ ficit̉ q̄re diu̓ſa noīai ſortiat̉; qͥs fructꝰ eiꝰ ꝑiculū. Quo ad pͥmū viꝫ qͥd ſit ꝯſcīciē dicēdū ẜſcm̄ thomi in ſūme de veritrite q. inꝙ ꝯſcīa d̓r q ꝯſcire qd̓ ē ſil̓ſcie̓. Vn̄ et nomē ꝯſcīe ſigͥficat oppliccicōeꝫ ſcīe ad aliqͥd ob hoc ꝯſcīaē hītus pōſꝫ ē actꝰ; noīcit em̄ ſciām collatione. Vn̄ ꝯſciā d̓r qͣſi cictual̓ſciā. Et in hac ſigͥficeicōe ꝯcordāt oīā de ꝯſciā dicūt̉. Quelibꝫ em̄ ſcia adaliqͥd applicoi̓ p̄t. Vn̄ ꝯſcīa p̄t nominae̓ aliquē hītū ſpēalē vel aliqͣmpōꝫ. ſꝫ noīait ip̄m actu: ē applicatiocꝰcūꝫ hobitꝰ vel cꝰcūꝫ noticie ad aliqͣactū ꝑticuloreꝫ ꝓbat̉ ec̄ iſtd̓ ſicſcia d̓r excuſcie̓ vel accuſcie̓. ſꝫ extuſat̉ aliqͥs accuſatur n̓ẜ actū aliqͥd ꝯſidec̓t gꝰ ꝯſcia ē actꝰ aliqͥs Quoad ſecūdū viꝫ qͣlit̓ iſte actꝰ ſu̓ hec applicaº ꝯſcīa d̓r fiat ē d̓d̓. eūdē vbiſupͣ expedit p̄mit tere drāꝫ int̓findei̓ſim. ꝯſcīcꝫ et liberū arbitrium: