Aulus. Gl̓ianrā hec ē ¶ Caꝫteſtīoniū ꝯſcie nrē Iob. 27. Nōrep̄hēdit me cor meū ī toͣvitr meo ꝙIoh̓. iij. In hoc cognoſciꝰ qm̄ ex veritrite ſumꝰ; et in ꝯſpcū eius ſuodemꝰcorda nrā: qm̄ ſi rep̄henderit nos cornrūm; incuor ē deꝰ corde mrō et nouitoīa. Rm̄i ſi cor nr̄m nō rep̄hēdei̓t nos:fiduciā hēmus ad deū vt quicqͥd petierimus accepiemꝰ ab eo qm̄ mādota eius cuſtodiꝰ; et eci q̄ ſūt placitocorā eo faciꝰ n. Petri. z. Saluos facit baptiſma. nō cerrnis depoſitio ſordiū: ſꝫ ꝯſcīe bone īterrogocō ī deū. Etſeq̄nti caº. Nemo vrūj paciat̉ qͣſi homicida a̓ fur ⁊cͣ. Itoqꝫ et hij qͥ patiunt̉ ẜ volūtatē dei. fideli crectori cōmēdāt cūas ſucs ī bn̄ficijs. Augꝰ.Quid obē illi ſi de illa tabula eū humana vult dele̓ ignorātiả ſi eūdemde libroniuētiū nūꝙͣ ꝓpria delect cōſcīa Nō et ſi bonū qd̓ de nobis d̓r īmēte nō inueīt̉; inqgna dꝫ in nobis triſticio gn̓are. Et eꝯtra. ſi malum qd̓ denobis dicit̉ in mēte nō inueīt̉: ī magnō debeꝰ leticiā ꝓſilire. Amb̓. bene n̄bi ꝯſcius falſis n̄ dꝫ moueri ꝯuīcijs.nec eſt īcire plus pōdei̓s ī alieno eſſecōuicio ꝙͣ in ſuo teſtīonio. Greḡ. Inoē qd̓ d̓r ſemꝑ tricite recurre̓ debemꝰad mēte; ⁊ intei̓orē teſtē et iudicē require̓. Quid em̄ ꝓdeſt ſi oēs loudentet ꝯſcīa accuſat a qͥd potei̓t obeē oēsſi derogēt ⁊ ſola ꝯſcīa defendat Soipīe. xvij. Sēꝑ p̄ſūit ſeua ꝑt̄bata ꝯſcīa. Yẜª Nulla pea gͣuior. pec cōſcīe.Uis at nūꝙͣ eſſe triſtis bn̄ viue. Secua̓ mēs triſticiā leuit ſuſtīet. Goͣ vita gaudiū ſemꝑ hꝫ ꝯſcīa āt r̓i ſemꝑped ē ei. Nūꝙͣ ſecurꝰ ē reꝰ cūq Mesem̄ mala cōſcīe ꝓprijs cigitat̉ ſtimulis. Hugo. Sub ouīa pelle vulpīaꝫꝯſcīaꝫ obſcōdebā. Vulpīa plone ꝯſcientici tepido cōu̓ſatio. qīalis cogitatio. ficta cōfeſſio: breuus et rara compūctio. obīa ſine deuocōe. orō ſine intēcōe. Ico ſine edificcicōe. ẜmo ſn̄ circūſpcōe. O ꝙͣ duxa ſūt in iſta v̓ba q̄loqͦr: qm̄ meip̄m loq̄ndo fei̓o. Verūptn̄ qꝛ nō me pcc̄ore nego ſꝫ pcc̄m meūcognoſco: erit fortuſſe apd̓ deū piumiudicē īpetracō veīe ip̄a r̓cognicō culpeIdē Trāqͥlle ꝯſcīa ē q̄ oībus ē dulcis. nulli gͣuies otēs cāco ad grāꝫinimico ad paciaꝫcūctis ad beiuolētiā.qͥbꝰ p̄t ad bn̄ficēciā: cui dn̄s nec ſucipcc̄a īputat. qꝛ n̄ fecit. nec alienaqꝫnō approbauit. nec negligentiā qꝛnon tacuit. nec ſuperbiuni. qꝛ in vnitate ꝑmāſit. Idē. Cōſcīa bonā titulꝰē religiōis. tēplū ſalomōīs. qgerbn̄dcōis. ortus deliciaꝝ. reclīctoriū aureū. gaudiū q̄geloꝝ. archa federis.theſciurꝰ regis. aula dei. hītaculumſpūs ſc̄i. liber ſignatus ⁊ clauſus ⁊in die iudicij oꝑiēdus Caſſ Quid acq̄ri putat̉ vbi bō ꝯſcīa ꝑdit̉: a ī qͣ ꝑteꝓficiet hō. ſi īnocētiā oimiſit? Pro q̄pliori ītellcū hꝰ mot̄ie de ꝯſcia ē adu̓tēdū ꝙ hͦ ē vna miq̓bilis difficultas:cuiꝰ tn̄ pͣxī qͥdā felicit̓ ignorāt Et ē hͦiuxͣ ſm̄aꝫ bt̄ augͥ. ſil̓e aliqͥd de ſaītate et īfirmitute corpoa̓li. Si eīꝑitꝰmedicus diceit qlicui ſciō hoī. obẜuaſtoͣchū ⁊ ille rn̄de at neſcio qͥd eſt ſtōchꝰſtutī medicꝰ rn̄debit felix ignorātia. Nā ſi aliqn̄ ſtoͣchū doluiſſes: bn̄ſcie̓s qͥd ⁊ vbi eēt ſtoͣchꝰ Sic ī ꝓpoīto.qͥ hn̄t boꝫ ⁊ ſanā̄ ꝯſcīaꝫ ſincei̓t̓ ⁊ ſiplicit̓ābl̓ātes ī via dn̄i ꝟix ſcuit qͥd ſit ꝯſcīa