culpa creſcit fauoribꝰ enucͣta. Paupertus in iopidi mētis ē: nō in quātitute poſſeſſionis Nō cui cū ꝑciuptatebene ꝯueīt diuēs eſt; et econtra.¶ Contra temptcōes verboſitatiset loquacitatis. I Cczi.Auid Vir linguoſus nō digeiyn t̓ra. Proū̓. 13. Qui cuſtoditos ſuū:cuſtodit cūaꝫ ſuc̄. Qui āt incōſideratus ē ad loq̄ndū; ſentiet māla Itē. ꝓu̓. k2. Iingua ſapiētū ſaītuslabui veritatis firmū erit in p̄petuū.Itē. x In multiloqͥo nō deeſt pcc̄m Iccobrꝫ. Qui nō offendit v̓bo; hͦ ꝑfcūseſt virEt pͥmo. Sit oīs hō velox adaudiendū. tardꝰ āt ad loq̄ndū tardus ad irci. Ecc̄i. 20. Sapiens in v̓bis ſeip̄m amabilē facit: qͣcie qt ſtultoꝝ effundēt̉. Hō ſapīēs tacebit vſad tempꝰ. laſciuꝰ cuitē et īprudēs n̄ſerucibūt tempꝰ. Ibidē. Qui multisvtit̉ v̓bis ledit cūaꝫ ſuā; et qͥ ptātemaſſūit īiuſte odiet̉ ꝓu̓. io Scpiēs corde p̄cepta ſuſcipiet. ſtultus cedit̉ labijs. Ecc̄i. xx Qui ꝓccix ē ad loq̄ndūodibilis erit. Ecc̄i. 21. Uacitꝰ et ſenſatus hōrabit̉. Ieroᶻ htā lingua q̄ nōnouit n de dinis ſermonē texe̓. Diuꝯſidera quid loq̄ndū ſit; et adhuc tocēs ꝓuide ne quid dixiſſe peniteqt.Sapiens qͥd loqͣt̉ multo pͥus conſiderat. quid. cuit que. quo loco vel tēpore diceit. Verba īuolue̓. et apd̓ imperitū vulgꝰ anum racōem ſui face̓.indoctoꝝ hominū eſt. Nichil tā facileꝙͣ vilem plebem et indoctā mobilitate lingue decipere; que quicquid nonintelligit plus mirat̉. Ambroſiꝰ Ꝙͣplures vidi loquēdo in peccaitū incidiſſe. vix quēpiam tacēdo ideoqꝫ tocere noſſe ꝙͣ loqui difficilius ē Scioloqui pleroſqꝫ. cū tacere neſciant Alliga ſermonē tuū ne luxuriet. ne laſciuat; et multiloquio pcc̄a ſibi colligat ſit reſtrictior et ripis coherctat̉;cito lutū colligit q̄pnis exūdās. Iuguſit v̓b̓ tuis ⁊ ſtuitea̓ ctꝫ mēſue̓ vtgrauitus in ſenſu in ẜmone pōduscitqꝫ in v̓bis modus. Ingredit̉ moreper oſtiū tuū ſi falſū loquaris. ſi turpiter ſi ꝓcccit̉; poſtremo ſi vbi nonoꝫ loquaris. Periculū ē dicere nō ſolū falſa: ſꝫ eciā vera. Quod viciū qͣdriꝑt̓itu eſt; Vel adulaicōis vel audicievel iuetātie. vel loqͣcitatis incaute.Verba tua nullū doli velcmē obtendant nullū habeant fraudis inuolucrūbot et puritatē hobeant ⁊ pleq̄grauitatis ſint meritoꝝqꝫ tuoꝝ tibieterna poſtei̓tus tuo ore ꝑeiat̉: nectibi ſoli ſꝫ pluribus ꝯgreges. GreḡꝰTempus tacēdi ⁊ tempꝰ loq̄ndidiſcreta viciſſitudinē pēſandā ſūt tꝑane e̓ cū reſtrigi lingua dꝫ per verboſe invtilit̓ ſoluāt:; e cū loqui vtiliterp̄t ſemetip̄ani pigre reſtrigat. Sicut incauta locutio in errore pertrahitata in errorē indiſcretū ſilentiumeos qui erudiri poterāt in errore derelinquit. Valei̓ꝰ epiſcopꝰ. Et loquiet tace̓ ꝑfectio eſt. Eſt qt ut̄uſqꝫ ꝑtiscaiuſai ̓boꝝ teniuſſe menfurā Aliqͦciēs nimiai tacit̓nitas ſtulticie aſſebitur ſicut et v̓boꝝ nimiētus ad furorem refert̉: ẜ illd̓ ſcipientie. Eſt tocens nō habens ſenſū loquele; et eſttacēs ſciēs tēpus opti tēporis. De qͣre ſi nr̄i requiras ſentenciā arbitrijiā malo aliquis tacendo ſtultus; ꝙͣnimiū loquendo iudicetur inſanus.