Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

origmnē et paulatī ſub colore polliate iuſticie in horrēdū ignē qꝑte molicie excreuerūt. Hec cordetinus aduertit puto ex difficilia pͣctice regīnis cūaꝝ dicet Focilius eſſe bene obedire ꝙͣ bene preciperẻ et ſcā iſta virtus obīe merius detrimētū patiatur regulai̓ter loq̄ndo ex defectup̄cipientiū: ꝙͣ obedientiū. Siqͥdē p̄latus debet diligēter qgnoſce̓ vultū pecoris ſui. nec vlli plꝰ impone̓ ꝙͣ poͣrre q̄ait̉ nedū robur corpoa̓le. ſꝫ multomegis ẜroburmētale. ſi ita fict; omnes ſubditos bone volūtatisde qͥbus nūc loqͥmur hēbit obediētesctū ſpe certa q̄pliꝰ ꝓficiēdi Si āt dure ꝓcedere ꝯtēdit et īpone̓ giuaſūt de nccitate ſalutis. ſtutī hoc modicū boē volūtatis ſpiaculū exſufflabit; et inueīet finē ſolitu tociꝰ tribulacōis. quem ſpec̓uerat futuꝝ. Ettūc dolebit; ſꝫ heu tarde. Regulo eſtmoulis valde noͣbilis. Sic̄ indigͣtioꝓuocit īdigͣcōeꝫ ⁊beniuolentio beniuolentiā. Sic̄ ira irā. ſic māſuetudomāſuetudīeꝫ? Sic ꝓmmptitudo ꝓmptitudīeꝫ. Sic pietus pietrtē ſic de cilijs oībꝰ Qui ergo vult vt diligat̉.ueīatdiligendo. qꝛ vt btūs augꝰ dicit. ull̓a ē maior ꝓuocricō ad amādū.ꝙͣ p̄ueīre amādo. Nīs durꝰ ē cūꝰdilcōeꝫ et ſi vult īpēde̓. nolit r̓pēde̓.Hac dilcōe hīta. pꝫ ad oīm v̓tutū exͣcitia ſecurꝰ ecceſſq p̄ſertī ad obīaꝫ ſic̄ ip̄a dilcōe modeo̓nte oīm ē faciliā ſecui̓ſſiā. ſic eꝯtra ea obſente ōniū ē difficiliā. Quātūcūqꝫ p̄latiloco tꝑe crebro ncc̄e hēant vicijs īdigͣri et ſubiectos inculpcie̓; ſemꝑ tn̄ad dilcōis benigͥtatis ſecuiſſimūit̓recurrāt̉ ac illos qͦs iuſte rep̄hēdūtſigͣs ve̓ coi̓tatis deml̓ceāt ꝯpoſſiōe clem̄t̓ ſupportēt: qͣteꝰ pietatiscolludio ip̄os ad req̄andū obiēdūefficciciꝰ inuitēt Si ē aliq vic melioriſta; reꝑie̓ potui. em̄ de hoībꝰ boēvolūtatis loqͥmur paulatī educādis:donec ad ꝑfcōeꝫ ſpūalē excreſcāt.ſi miꝰ ſaciꝰ ē eos in pꝑfcōe tollea̓re ꝙͣde v̓tice ſonir .i. delūie qͣcie peītꝰ p̄cipitue̓ ac morti ſpūs īfelicit̓ tͣde̓; reuera ī hac pͣxi multi mgͣne lrātue̓ videfecer̄t. p̄ẜtī illi iuxͣ ſm̄aꝫ bt̄ī qbroſian̄ tꝑs rapiebāt̉ de cellul̓ ad īfulus.cocicti ſimul diſce̓ doce̓. Sm̄a ē valde ſolēnis apd̓ moa̓les neō digne vtilit̓ p̄eſſe p̄t; moe̓s ſubditorūfrē exptꝰ fuit ꝓp̓iā vitā. em̄ ſcireꝯuīcit̉ ꝓpriā exꝑiētiā: qͣlit̓ ſubiectisꝯpati dēat. Dicit ph̓s. ī pͥmo rethoice. pͥncipc̓ p̄eſſe nalit̓ ē deicābile; et ꝯn̄s ſeruie̓ ſubeſſe ē tedioſūnalit̓ hīc ꝯcludit ſen̄. neſcit ẜuie̓;net pͥncipai̓ ſcit dcc̄ ē Rurſū qꝛvolūtas ē ſeip̄qiꝫ mouēs facileobedit ſibijp̄i. difficile alteri. ōniainexꝑtus ignorat a vix credere p̄tVidiꝰ qͦſdā prelatos grandici feciſſedum alijs p̄cipere hobebāt; qui poſtea redacti ad humilitatis ſtuitū cūctis infirmioe̓s fuerūt: ī mīmis qͦꝫ defecerūt Tantis ergo difficultatibꝰ ſimul ꝯcurrētibꝰ neceſſe ē viꝝ moralēcaute qc ſcipient̓ incedere ſi non fuerit hꝰ modi exꝑtus. alijs ſūoꝑe trede̓ dꝫ: donec miſteiū v̓bi hꝰ pleniꝰ ītelligat. Demū r̓ſtat adhuc vnū. quodvalde p̄latū moue̓debet vt beniuolūſe ſuis ſubditis exhibeat. ec hūilitatis exemplum p̄beat viꝫ admirādo