Primūdiſcamus nrā impendere: deinde nos E ſic p̄citet qūo mnortiriumdiuerſimode occeptū. ad diu̓ſos gradus ꝑtineat. Qd̓ ut adhuc clariꝰ intelligat̉: p̄t dici ꝙ duplicit̓ aliqͥd d̓r ꝑtine̓ ad aliquē. Vno mō reglorit̓: ethoc modo nō ꝑtinet ad laycū tongicorpꝰ xp̄i ꝯcd̓o mō caſualit̓. et hͦ mōꝑtinet ad eū tongere illud ſi ip̄m venerabile corpꝰ vide̓t in luto icce̓ obſente p̄ſbrōuūc em̄ peccuret. ſi ipſumnō leuaret. Ita regulorit̉ loquendo.mortiriū nō ꝑtinet niſi ad illos quiad hoc hn̄t ſufficiētē grām. Sed incaſu aliquo. videlicꝫ quādo quis dep̄hēdit̉ qͥ ꝑſecutoe̓ tenet̉ ad incirtirium ſufferēdū. nec tūc excuſcit̉ ꝓpterſuā imꝑfcōnē ſi fidē negauerit vel qiuſticia receſſei̓t; quid in tali caſu diuina grā illud ſupplet. quod ex ꝑteſui de eſt ſi fecei̓t qd̓ in ſe ē. Alioqn̄ q̄ante tēpus debite fortitudīs ad ſufferēciā tam ſublimē ſe ingere̓t. p̄ſūptuoſe age̓t̉. neqꝫ excuſciret̉ ⁊ p̄ctō; nforte ſpecialit̓ ⁊ ſpū ſancto ad hoc īſtigaret̉ ꝓpt̓ fidei ncc̄itate aut aliꝙͣaliq cauſam que nos lotet. Nā tūcgrā eciā deſcm̄ ſupple̓t p̄ciciētis ſicutcredit̉ in multis ſcm̄ q̄ ſtutim pꝰ ſuſceptā fidē eciā cuite baptiſmū mortirio ſe obtulerunt. Creditur em̄ hocdn̄s eis ſpecialit̓ infudiſſe ad corroborandos fideles; et cōfutundos ꝑſecutores. Sed hmoī exēple p̄aucoꝝpͥuilegictoꝝ nō ſūt trahendo in reguloni quia plue̓s itai faciētes defecerūt: ⁊ rep̄hendūt̉ qͣi deū tēptoe̓ volentes. Legitur in reuelaicōnibus beate bregitte qualit̓ quidam indiſcretus ſtolidā quadā deuocōne ſuccen-ſus ut martir fieret. cūcurrit ad ſarrraicenos; ⁊ confitendo xp̄m ſtriti occiſus fuit. Et dit dn̄s. Non eſt ob hocmartir fcūs: quid ad mortiriū verūmagna requirit̉ prudēcia Neqꝫ is qͣẜm ſuā volūtutē occidit̉ martir eſt.ſed qͥ ẜm voluntutē diuinā trucidat̉hoc magno honore dignus ē. Plocet em̄ dn̄o deo. ut īꝑfci ad illo exercicio ſe opplicent q̄ ip̄is ſūt ꝯpetēcio:huilit̓ ꝓficiendo donec apti ficint adniaiorā. Vt em̄ btūs ie̓oꝰ d̓t.Nō fortitudine. ſꝫ hūilitate ad ſūmā virtutum ſccndit̉. Et ſcūs thos in 22. qcxxx. d̓t̓. ꝙ vicioſū et p̄ſūptuoſū ē: ꝙaliqͥs in ſtritu īꝑfcē v̓tutis exn̄s. cttēptaret ſtuitī aſſequi eā q̄ ſūt ꝑfcīvirtutis. Sed ſi qius ad hoc tēdatut ꝓficiat in v̓tutē ꝑfec̄m hoc ē laudebile. ẜm illud apl̓i phil̓. iij. que retro ſūt obliuiſcēs ad anteriorā meextendo ſcꝫ ꝑ continuū ꝓfectū. Diciteciā ibidē: ꝙ p̄ſūptuoſū ē. ſi aliqͥs obſqꝫ fiduciā diuini auxilij ad aliquodopus virtuoſū faciēdū intendat. Etſic patet. ꝙ iſta duo requirūtur adquēlibet ectū v̓tuoſū ſcilicet diuinūauxiliū: et huānū ſtudui conformead moconē diuinā. Hic poſſet oppoīde ſcō q̄thomo. franciſco. et quibuſdāalijs. qͥ ſe obtuler̄t inartirio ⁊ tn̄ nōfuer̄t cū alijs marti̓ſati; ergo videtꝙ nō ercit moti q ſpū ſcō. Dicēdū ꝙtales laudādi ſūt; qꝛ idonei fuerunt.licꝫ nō ſint ꝯſecuti qd̓ ꝯcupierūt. Nōd̓initꝰ ad moiora ẜuobāt̉. Poteſteī eē. ꝙ ꝓpt̓ feruorē illū hͦ meruer̄t:ut diutius adhuc viueret ꝓ inqiōi̓gl̓a cōſequēda. Sicut em̄ peccatumpeccato vindicātur. ſic virtus v̓tute
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten