Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primūdiſcamus nrā impendere: deinde nos E ſic p̄citet qūo mnortiriumdiuerſimode occeptū. ad diu̓ſos gradus ꝑtineat. Qd̓ ut adhuc clariꝰ intelligat̉: p̄t dici duplicit̓ aliqͥd d̓rtine̓ ad aliquē. Vno reglorit̓: ethoc modo ꝑtinet ad laycū tongicorpꝰ xp̄i ꝯcd̓o caſualit̓. etꝑtinet ad tongere illud ſi ip̄m venerabile corpꝰ vide̓t in luto icce̓ obſente p̄ſbrōuūc em̄ peccuret. ſi ipſum leuaret. Ita regulorit̉ loquendo.mortiriū ꝑtinet niſi ad illos quiad hoc hn̄t ſufficiētē grām. Sed incaſu aliquo. videlicꝫ quādo quis dep̄hēdit̉ ꝑſecutoe̓ tenet̉ ad incirtirium ſufferēdū. nec tūc excuſcit̉ ꝓpterſuā imꝑfcōnē ſi fidē negauerit vel qiuſticia receſſei̓t; quid in tali caſu diuina grā illud ſupplet. quod ex ꝑteſui de eſt ſi fecei̓t qd̓ in ſe ē. Alioqn̄ante tēpus debite fortitudīs ad ſufferēciā tam ſublimē ſe ingere̓t. p̄ſūptuoſe age̓t̉. neqꝫ excuſciret̉ p̄ctō; nforte ſpecialit̓ ſpū ſancto ad hoc īſtigaret̉ ꝓpt̓ fidei ncc̄itate aut aliꝙͣaliq cauſam que nos lotet. tūcgrā eciā deſcm̄ ſupple̓t p̄ciciētis ſicutcredit̉ in multis ſcm̄ ſtutim pꝰ ſuſceptā fidē eciā cuite baptiſmū mortirio ſe obtulerunt. Creditur em̄ hocdn̄s eis ſpecialit̓ infudiſſe ad corroborandos fideles; et cōfutundos ꝑſecutores. Sed hmoī exēple p̄aucoꝝpͥuilegictoꝝ ſūt trahendo in reguloni quia plue̓s itai faciētes defecerūt: rep̄hendūt̉ qͣi deū tēptoe̓ volentes. Legitur in reuelaicōnibus beate bregitte qualit̓ quidam indiſcretus ſtolidā quadā deuocōne ſuccen-ſus ut martir fieret. cūcurrit ad ſarrraicenos; confitendo xp̄m ſtriti occiſus fuit. Et dit dn̄s. Non eſt ob hocmartir fcūs: quid ad mortiriū verūmagna requirit̉ prudēcia Neqꝫ isẜm ſuā volūtutē occidit̉ martir eſt.ſed ẜm voluntutē diuinā trucidat̉hoc magno honore dignus ē. Plocet em̄ dn̄o deo. ut īꝑfci ad illo exercicio ſe opplicent ip̄is ſūt ꝯpetēcio:huilit̓ ꝓficiendo donec apti ficint adniaiorā. Vt em̄ btūs ie̓oꝰ d̓t. fortitudine. ſꝫ hūilitate ad ſūmā virtutum ſccndit̉. Et ſcūs thos in 22. qcxxx. d̓t̓. vicioſū et p̄ſūptuoſū ē:aliqͥs in ſtritu īꝑfcē v̓tutis exn̄s. cttēptaret ſtuitī aſſequi ſūt ꝑfcīvirtutis. Sed ſi qius ad hoc tēdatut ꝓficiat in v̓tutē ꝑfec̄m hoc ē laudebile. ẜm illud apl̓i phil̓. iij. que retro ſūt obliuiſcēs ad anteriorā meextendo ſcꝫ continuū ꝓfectū. Diciteciā ibidē: p̄ſūptuoſū ē. ſi aliqͥs obſqꝫ fiduciā diuini auxilij ad aliquodopus virtuoſū faciēdū intendat. Etſic patet. iſta duo requirūtur adquēlibet ectū v̓tuoſū ſcilicet diuinūauxiliū: et huānū ſtudui conformead moconē diuinā. Hic poſſet oppoīde ſcō q̄thomo. franciſco. et quibuſdāalijs. ſe obtuler̄t inartirio tn̄fuer̄t alijs marti̓ſati; ergo videt ercit moti q ſpū ſcō. Dicēdūtales laudādi ſūt; qꝛ idonei fuerunt.licꝫ ſint ꝯſecuti qd̓ ꝯcupierūt.d̓initꝰ ad moiora ẜuobāt̉. Poteſt. ꝓpt̓ feruorē illū meruer̄t:ut diutius adhuc viueret inqiōi̓gl̓a cōſequēda. Sicut em̄ peccatumpeccato vindicātur. ſic virtus v̓tute