Ecidē quoqꝫ gn̓alitate dcm̄ ē. qͥ ꝑdiderit dīaꝫ ſua ꝓpt̓ meā vitā eternaꝫcuſtodit eā: tū alijs multis ſimilibꝰ.Quo igit̉ hic dicit̉. ꝙ incrtiriū ad hucquintū gradū ſpēalit̓ ꝑtineat? Dicēdū. ꝙ aliqͥ putabāt ꝙ corꝑale mrͣtiriū eſſet ſimplicit̓ dicē do ſine oī diſtinctōe actꝰ ſūme ꝑfectionis; ꝓpt̓ illud ioh̓. 1. Ndīorē coritatē nemohꝫ: ut aīqꝫ ſuā ponat qͥs ꝓ omicis ſiis Et gͦ ꝯn̄t̉ dixerūt. oēs mrͣtires eēſūme ꝑfcōnis; ⁊ ī choro ſeraphī eqͣlit̓locōdos Aꝫ iſtd̓ n̄ p̄t ſtore; qꝛ dilige̓ ēqctꝰ prīcipal̓ coritatis: q̄ ē ſup̄mo d̓tus. Et iſte actꝰ qͥ ē dilige̓ ē ita excellēs. ꝙ nūꝙͣ in hac vitā plene ꝑfici p̄tſꝫ ī futurā. Nartiriū āt ē actꝰ fortitudīs: qͥ ē h̓ ꝑfectibil̓ ⁊ ī futuro n̄ erit.nec ec aliqͥd hꝫ mei̓ti ṅ inqͣtū ex dilectione ꝓcedit: ẜm illd̓ cipli. pͥ. chori.13. Et ſi tͣdide̓o corpꝰ meuita ut ordēqm: cerritatē q̄t n̄ hūero nͥl in ꝓdeſt.Quare ſeqͥt̉ ꝙ dilige̓ ē ꝑfectiꝰ ꝙͣ pati ⁊ magͥ dilige̓ ē ꝑfectiꝰ ꝙͣ inagͣ poti ⁊ ſūme dilige̓ ꝙͣ ſūme pati ſic̄ ſainai̓ ē meliꝰ ꝙͣ medei̓; iuxͣ illā regulācōiſſimā ꝓpt̓ qd̓ vnūqd̓qꝫ ⁊ ipſū mogis. Dilcīo eī n̄ ē ꝓpt̓ mr̄tiriūª ſꝫ econmortiriū ē ꝓpt̓ dilcōnē: Sic̄ berillꝰ ēꝓpt̓ oculū. Finis em̄ ē pocior ꝙͣ ea q̄ſūt ad finē. ſic̄ ſcinitus pocior eſt ꝙͣmedicia. Alij dixerūt. ꝙ mortiriū n̄poſſet eē alicuiꝰ gͣdꝰ inferioris coi̓tortis. ſꝫ cuiiſdā eminētis. citra tn̄ ſupͣmū; ito viꝫ ꝙ n̄ reqͥreret̉ ſūma coritas ꝓ toleraciā inertirij. ſꝫ tn̄ q̄daꝫnoͣbilit̓ magͣ ī qͣ oēs mnortie̓s ꝯuenirent̓. ſic ꝙ nullꝰ eēt infei̓or illo quinad minꝰ eā hrēt: iuxͣ illd̓ apoc̄. 6. Vidi aīcs int̓fectorū ſubtͣ altare: quaſiin vno loco et eiuſdē meriti. Sꝫ iſtd̓ſimilit̓ non pōt ſtare: qꝛ actus extei̓.ores nō plꝰ hn̄t de merito niſi inqͣtūꝓcedunt ex habitibus meritorijs ⁊ẜm ꝙ illi interni hobitus ſunt mogis vel minus perfecti ẜm hoc eciaꝫactus qui ex ipſis ꝓcedunt. iuxta illud grego. Non quātū ſꝫ ex quāto.Et ergo dicēdū. ꝙ mortiriū inꝙͣtumeſt nudus cctus fortitudinis vel v̓tutis. ꝑtinet indifferēter ad omnemccriratē. ⁊ minima cerritus ē ſufficiens ad tolerandum huiuſmodi mortirium ſicut ad quēlibet alium actūv̓tutis. ſi et inqͣtū eſt de ncc̄itate ſalutis. Alioquin niſi ita eſſet; opteretdicere. ꝙ inꝑfecti neceſſario peccaret: ꝓ eo ꝙ graciā ipſis collata nonſufficeret eos p̄ſeruare e rumna ſi ꝑſecutor ipſos vrgeret contra veritatē fidei a̓ cōſtāciam iuſticie. Sꝫ mortiriū acceptū cū aliquibus circūſtācijs aggrauātibꝰ ipſū ſicut eciā ꝯtingit in ceteris ectibꝰ v̓tutū indifferēt̉.tūc non q̄libet coritus ſiue grā ſufficit ad toleranciā ipſiꝰ: ſꝫ oꝑtet ꝙ iuxͣmenſurā adiecte difficultatis eciamſit gͣcia corrn̄dens et alleuians onꝰqd̓ naturales vires excedit. Et ẜmiſtum accepconem mortirij non ꝑtinet ad omnes grādꝰ ceritatis tolerācio mnartirij. ſicut nec cictus aliarū v̓tutū maxime difficiliū q̄ ſimilit̓hn̄t hͦmōi difficultrtes ānexcs ſu̓maioe̓s ſū minoe̓s: de qͥbꝰ ml̓ta dcā ſūtꝑ ſingl̓os gdꝰ ⁊īfra dicet̉ Si ve̓o mirͣtiriū accipiāt̉ r̓guldit̓ ꝓ vt ſcꝫ ordīeqͦdā moa̓li ꝑt̄īet ad p̄cticād̓. illi qͥ ſpiritualit̓ concit̉ ꝓfice: tūc ꝑtīet ad ẜmgͣdū coritotis ꝓficiētis; iuxͣ illd̓ gͣgͣ