eſt crux xp̄i qui cor purgait loquētein eo ſpiritu veritatis. qui neminempolpat. qui cor de minimis eciā obiurgūt ponens ſibi ante faciem mcla que fecit et cotidie facit. et qualit̓precioſum tempus expēdat; quomodo ſollicite cum deo ſuo qmbulore debeat. qualiter vaccire deo et cudireque loquatur in ſe. et quomodo gracie obicem non ponat; ꝙ in nullo p̄ocem requirat niſi in deo; ⁊ ſi quandoaliter incidat. non ceſſet ꝑcutere pectus pcc̄oris donec tranquillitus redecit; ac ſibi dn̄s ꝑ mentalem inſpia̓cōnem reuelet. que ſit voluntas eiꝰbeneplacens ac ꝑfectō. Qui ſic ſuūꝓpoſitum vrget. iam dignus eſt nedum ut in crucifixum credcit. aͥ tumip̄o in monte iocunda contēplacōnegiuideat. ſed ecicem cum ip̄o paiciat̉.Qui cuit cor ſuum fugit. neqꝫ ſtudioſe vult aduertere que ſint iuuoanina aūt impedimenta ſpiritualis ꝓfectus. ſed omoro qnimo vetroceditad conſolaciūculois vonas. timensconſcienciā ꝓpriam examinore. ſciens quia p̄porato ſunt ſibi male ꝓeo ꝙ ſpiritum dei contriſtruūitaneqꝫad ſpiritualem cenā̄ ideſt internamgraciam ſe parat venie̓ quaſi tedioaffectus. ſed occuſionē querēs eudgandi foras ſiue ad officia. ſiue adoccupacōes alias inutiles. neqꝫ pacienter audire vult in quo deficiot.aut qualiter ad priſtinā deuocionēredire voleat. Hic talis ꝙͣius nonſtuitim in mortulem culpcim corrucittamē ꝙͣdiu ſic eſt. nūqͣ meretur int̓xp̄ianos bellatores qnumerai̓. ſedvelut effeīatus et ꝑcuidus multiplidus multiplici tedio vexobit̉. multiplicibusqꝫ defectibus adeo replebūad minus veīalibus: ut quīcūqꝫ eūvideit. expuet in eū mētaliter. dicēs.Quia primā eoritritē tucem veliquiſtieet neqꝫ frigidus neqꝫ colidus es:euonuit te dominus de ore ſuo. Igitͣ qͦ tenet teneat donec ſublimius ꝓficiat. et in vobur ſpirituale creſcat.ut ad dominicā bella cōficiendo dignus ficit. Hic eſt finis ſiue ꝑfc̄io primi ſtutus ceritatis. videlicet incipientis: qui ẜm ſuprodictu tom diuꝓtelatur. donec ſeruus dei dici legittime mere at̉ ſpirituolem vitā ꝑfecteinchociſſe. et in ea conualuiſſe ac ſcūtritem recuꝑciſſe ⁊ ad etrtē ſiue fortitudinē debitum excreuiſſe: ut iamad viriles ectꝰ ꝓcedere poſſit. Hocfiguratū fuit olim. quando dominꝰiuſſit moyſi nume̓de̓ om̄es maſculini generis a viginti onnis ⁊ ſupraquipoſſent ad bella ꝓcedere. Que d̓ba ſunt grauidā ſcicramentis et intime conſideranda ut infra patebit.Et quantum daitur intelligipie ꝯfidimus. ꝙ boni r̓ligioſi qui laudobiliter in ꝓfeſſione ſua ꝑſeuerant vſqꝫ in finē. quod ad minus iſtū tercium gradum attingant. licet non ſine omni defectuoſitate viuant: ꝙͣſperandū ſit plures eorum ad ſublimiora ſine intermiſſione aduitrice gracia conſcendere. Hec igitur deprimo ſtatū cerritatis cum ſuis tribus gradibus dicta ꝓpauco ſufficiant. Tanta ſiquidem hic occurrit dicendorum materia: ut vix ſcribendivllus ſit finis. Attingit enim a finevſqꝫ ad finem fortiter; quia fortis