vitam inchociuerit perfecte. Forte qliquis contra hec obiciat et dicat.multi ſancti et ꝑfecti viri fuerimt. qͥde hijs virtutibus nichil ſciuerunt;quomodo ergo verum eſt dictū auguſtim. ꝙ qui vnam habet omneshabeat; Item. nonnulli fratres boni teſtimonij quandoqꝫ in hmoī voces ꝓrumpunt et ita eſſe putant; ⁊tumen ſperant̉ eſſe in gracia. Quomodo ergo tales dicentur nūqͣm ꝑfecte inchociſſe tū iuxta p̄miſſa oēsvirtutes hobeā̄t. Reſpondēdū ad pͥmū ꝙ in primitiua ecc̄ai quando adhūc ſacra ſcripturs non erāt explanaita. ſed velut tenebroſa qquo ī nubibus geris. tunc iſte modus loquēdi magiſtroliter ⁊ cōpendioſe de virtutibus nondū erat in vſū ſed ꝑ alias circūlocucōnes ſimplices. ſe mutuo ſcī viri informobāt de hijs q̄ adꝑſcāꝝ virtutū exercicia ꝑtinebant:et hoc ſufficiebat. Neqꝫ ex hoc cōcludipoteſt ꝙ virtutes non habebantcit de ipſis nichil ſciebant; cum vtiqꝫ tontum gracium diſcrecionis habebant ut cunctis ad ſe venientibꝫſaluberrima conſilia docrent. Quidenim eſt aliud. gracium diſcrecionis hobere: ꝙͣ de ſingulis virtutibꝫiuidiccere? Immo non perrum adiuti fuerunt poſteriores ſancti ex dc̄isip̄orum: qui ſubtiliter de virtutibusſcripſerunt. Ad ſecundum dicendūꝙ plue̓s inueniuntur deuoturij adhuc paſſionati et immortificati; quiꝓprias voces non intelligunt. Sepe vnū ditunt: et aliud faciunt. Nemiꝝ. ꝙ in iſta materio inorali q̄ ꝓpter ſui multiformitutē difficilimo ē.minus ſobrie loquūt̉; quādo eciumſcī et docti viri plerūqꝫ in hijs tātaꝓplexitate agitentur. ut qͥd eligantvix reꝑiant. Igitur qui ad paucereſpiciunt de facili enūciant; et ideonon inirū ſi decipiant̉ Berū ſi hͦmoīlocucōnes ex fatigacione vel animileuitute quaſi venialiter ꝓcedāt. nōdirecte virtutes extingiuit licet impediant. ſed ſi ꝑtinciciter ito affirmore contendant nequaqͣm eos eſſe ingracia timēdū eſt. Ait em̄ eꝑte becitus gregoriꝰ ꝙ humilitas ſine cuſtitrite deo non plaicet. Et nulla ē fortitudo ſi iuſticie mētus tranſierit; etſic de alijs oībus. Potet ergo. ꝙͣ crebro huīlitati fit iniuria; quando hijecium humiles videri volunt qui penitus humilitatis prrecepto non obſeruant. Exemplum ponit idem gregorius de heliu. iob. 31. et ſaul: et clijs multis. Forte adhuc quis obicicit dicens. Nogna virtus eſt caſtitrs cōuigalis quam omnis ꝑfectusnon hobet monaichus; qui ꝑpetucimabſtinenciam cortus vouit ⁊ ſeruat.Similiter de mognonimitute bellatoꝝ ꝓ fide ⁊ iuſticio. ⁊ cetee̓ hͦmoīplura que moncichis int̓dicunt̉. ergo qꝑte pꝫ ꝙ qui vmnā virtutē hꝫ nōex hoc cōuincit̉ om̄s virtutes hobe̓Sequitur eciā ꝙ ſūt alique virtutesde quibus nichil curcire debet monachus: ſed pocius obicere. Reſpondendū. ꝙ aliud ē dice̓. hrē v̓tutē aliꝙͣ; etaliud hrē exͣcicia v̓tutis. Sem̄ ē ſupͣ.ꝙ na̓ huāno hꝫ aptitudinē ad om̄s p̓tutes.dictū ē eciā ꝙ grā naturā ꝑficit: turergo debect dici. ꝙ moncichus aliqͣvirtute coreqt non apparet. Ꝙ aūt