Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

apprehēdere que olim illi ſpūs deſertores turpit̉ cmiſerunt; oꝑtꝫ peroppoſitū viā incedat. Impoſſibileoīo eſt. illā viā hoīpateat ecceſſus quā āgeli corruer̄t: ẜm cipoſtolꝰ dicit. Si noturalibꝫ ramispeꝑcit id ē veris he̓dibꝫ peccātibꝫ neq̄ꝙͣ odoptīs ꝑcet ſi ꝯtra dei volūto; gradiāt̉. Pro cuiꝰ q̄pliori intellcūē adu̓tēdū: pͥmū granū maledictōnis qd̓ vnꝙͣ ſenūcitu fuit ꝯtr̄ dei volūtutē: ē q̄mor īordīatꝰ. alit̓ d̓r;pͥma origo peccādi fuit ꝑu̓ſa voluntus. Amor n̓l qud ē ꝙͣ volūtus inogͣ. ſic̄ rex d̓r mognꝰ. Hec volūtas ꝑu̓ſa includit ī ſe duo ſcꝫ qu̓ſionē crectore; et ꝯu̓ſiōem ad crecitura. Ab hac volūtuite male tāꝙͣ ano moledcō pullulāt tres radiceseqꝫ maledcē ī demonibꝫ ẜm btm̄ dyoniſiū: ſcꝫ furor irrōbil̓amēs ꝯcupiſcēcia; fantaſio ꝓt̓uci. Ios nutūtobſtīcicō. deſpacio. ꝑfidia. Et qꝛſuadēte dycbolo ꝯtrͣ dei volūtutē. ſuqm ꝓpriā volūtutē ſecutꝰ fuit. ꝓciriformit̓ maledcūs fuit ſic̄ dycibolꝰet intr ſe por̄t gͣnū moledem̄. vicꝫordinatū qmorē: a pullulāt tresradicēs ꝑu̓ſe ſcꝫ ſuꝑbia vite. ꝯcupīaicerrnis. ꝯcupīa oculorū. Et quātoqͥs ā̄pliꝰ ꝓfecerit ī hijs. tato q̄pliꝰ qdeo recedit demonibꝫ appropinqͣt.ita ſi grā impediat. tādē infundū veīat; ut diceit in corde ſuo.eſt deꝰ Et tunc miſer infelix iugiter velut demon cigitatur furorēirracōnabili; amente cōcupīa. et fantuſia ꝓterus. ſi aliquid de deoiudicijs eius aduertat. totū ſibi invenenū vertitur. qꝛ ꝓpter moximaꝫſuꝑbiam non vult deo ſubdi nectamen pōt effugere manus eius; etaliud nichil reſtat niſi odiū dei. qd̓ē ſūmum pecccitū. Hoc eſt qd̓ dicitaugꝰ. li. 14. de ciuita. dei. ciuitusbobilonica incipit ob qmore ſui: etperuenit vſqꝫ ad contemptū dei. Ecce hic eſt miſerabilis et infelix illereceſſus deo; et deſcenſus in infernum inferiorē. Oppoſito ergo itinere gradiat̉: deo appropinqͣre ſurſū aſcēdere deſiderāt. Qd̓ ſic ꝑſucideri pōt. Nam pͥmū gronū eterne benedictōis ē ordinatꝰ amor ſu̓ boͣ volūtas; ex pullulāt tres radices bn̄dcē: ſcꝫ ccritus. hūilitas. pcciai. Etquāto qͥs aplius ꝓfecerit in hijs.tomegis d̓o cippropinq̄t; et ſublumus bt̄īſſimis ſpiritibꝫ ſociat̉. Vel poteſt dici. co̓trs ē granū. radicesſūt tria inſtrumēta virtutū. ſcꝫ obediēcia. caſtitus et pauꝑtas: efficeicit̓ declincit̉ pcc̄m̄ oēs virtutes inſerūtur ip̄i aīe ita ſi grā iuuante. in hijs ꝓficicit: efficit̉ qͦdāmodo ē̄gelicus et ꝓximꝰ deo quantu attīet ad ſtritum vie. Et tūc dicitur feūs. qn̄ racōnabilit̓ feruet inqiniore dei; et ſemꝑ de ip̄o et iudicijseius bn̄ ſentitanchil deſiderandotra volūtatē eius; et qn̄ bonis meditricōnibꝰ interna p̄cice repletur.Ad hanc ꝑfectionē de cōi lege nemocito ꝑuenit. nec eſt opus vniꝰ dieipaucoꝝ menſiū ſꝫ pluriū: ſicut eciaꝫvidemꝰ in alijs oꝑibus dei. Namgultū non ſtatim excreſcit in orborem robuſtum. nec puer in virū perfectū: ſꝫ vnūqd̓qꝫ det̓mūīatas moras r̓gularit̓ ad fui tēdit ꝯſūmccōeꝫ.