¶ Capitulum

Predicationis. Dicunt ergo imperfecti ad ꝑfectoscarnales ad ſpiritualesacti ad ꝯtemplatīos. ſubdit ad prelatos indocti addoctos (Quo abijt dilectꝰtuus. o pulcherrima mulieꝝ) O eccleſia ſpiritualium fide ⁊ oꝑe ꝙ maximedeo placens inter eccīas.ſpirituales ꝑtus edentes.doce nos quomō qͣras qͣſiabſenteꝫ. que p̄dicas vbiqꝫ p̄ſentem Et ſi eſt p̄ſensqualiter ſit videdus Et ſiabſens qͣliter ſit īuemiēdꝰEt qͥremꝰ eū tecū fidē ⁊ deuotōe Aliud e abie. aliuddeclīare Ille abit qͥ ī lōgniquū vadit. Ille declinat q̄eſtū deuitās. ī ꝓximū locūī vmbrā ſecedit. xp̄ſ corꝑalit̓ abijt cū vidētibus diſcipul̓ celos aſcēditᶜ ꝯꝑual̓rv̓o declīauit. cum de ſynagoga in eccīam per gratiam venit hic videndus eſtcredendo. q̄rendus orādo.inueniendus bene viuendo Cum ſcriptum ſit celū⁊ terram ego impleo. ¶Queritur quomodo deusdicatur abire vel adire.Sciendum ꝙ tres modi

ſunt vnus localis ⁊ temporalis. qui ꝓprie eſt corꝑisquod de loco ad locum ꝑtempus mouet̉. ¶ Altereſt temporalis ⁊ non localis qui ꝓprie eſt ſpiritus. q̄ꝑ tꝑs non per locū mouet̉cogitando preterita vl̓ futura ¶ Tercius eſt nec localis nec tꝑalis ſed eternꝰqui ꝓprie eſt dei. cū mouet̉volendo ad id faciendumquod eternaliter ſtatuit fiendū. Dicit̉ ergo deus abire cū indignis gra ſubtrahit ¶ Dicit̉ adire cū grāꝫſuā largit̉ hijs qͥs dignosgra ſua fecerit. Et ibi nonfit mutacio loci vel tꝑisQuerit̉ cū deꝰ vbiqꝫ ſit totꝰ. qūo dicat̉ eē totꝰ alicūbi. Oe qͥppe qd̓ loco ꝯrinet̉tribꝰ dimeſiōibꝰ .ſ. lōgitudie. latitudine. altitudīe ꝑſpaciū diſtendit̉. Et ſex circumſtancijs vicꝫ ſupra ⁊infra. dextra. ſiniſtra. an⁊ retro circūſcribit̉. Sedomnis dimenſio ⁊ circuſcripſio longe a deo remouetur qui ſpiritus eſſe ſcribitur ¶ Sciendū vero ꝙtribus modis eſſe dicitur.Omne quippe quodē. aut