¶ Capitulum

Sic ecc̄īa igne ſcī ſpūs inamorē dei accenſa traſcendere nō deſinit. donec a terrenis ſubtracta ad inuiſibilia celi rapiat̉. Funiuseodē tꝑe ꝑtim orit̉. ꝑti inſublimioribus diſparet.Dic eccīa in qbuſdaꝫ ſuismebris gignit̉ noua in qͣbuſdā in ſublimibꝰ ſuꝑiꝰcolligitur ad celeſtia Permirra mortificatio carnisper thus ſuauitas orōis.ꝑ puluere oīa genera v̓tutū accipiunt̉. ꝑ que eccīa īſingulis ordinibꝰ electoꝝaſcendit ad ſūma polorū.¶ Tropologice Sponſa ꝑdeſertū aſcendit. qn̄ aīa avoluptatibꝰ carnis ad alta v̓tutū aſcendit. ꝑ deſertu .i. ꝑ clauſtralis vite ſecretū. vbi erit ab illecebriſmd̓i ſeꝑata. ⁊ celeſtibꝰ p̄ceptis dedita. ſicut v̓ga ⁊funius. terrena deſeres ⁊celeſtia petens. aromiatav̓tutū colliges ⁊ more aromatu odore bone fame deſe emittes. mirra mortificatiōis ⁊ thus orōis redolens. ⁊ puluere oīm virtutum ꝑ exemplū frībus p̄bēs ¶ Anagogice aūt ſpō

ſa ꝑ deſertum aſcendit qn̄eccīa hic ꝑegrinas ꝑ mundū ad celum ſcandit. ſicutv̓gula funi. hoc ē ſicut illiq̄ fuerunt vt v̓ga recti ⁊ ꝑfuniū .i. ꝑ turbatū cor peccata ſua lacrimantes. ⁊ ꝙvt aromata odore v̓tutuꝫdabāt ⁊ qui ſe ꝓ xp̄o mortificabant. ⁊ q̄ ſe incenſuꝫdeo per ſcām vitam offerebant. ⁊ qui alijs bona exepla dabant Filiabus ⁊ interrogātibus q̄ regina ꝑdeſertum aſcenderit d̓t eisAd lectū ſalomonis fidelibus ſcꝫ de iudea repetinaꝫgram dei in eccīa getiummirantibꝰ ꝙ ꝑ ip̄a tormeta ſcādebat ad celeſtia dicens. Ne miremini me ꝑardua aſcēdentē. ſꝫ potiusimitamī me xp̄i veſtigiaper difficilia ſequente. qꝛad lectuꝫ ſalomonis .i. adeternam btītudinem feſtino. q̄ eſt lectus xp̄i veri pacifici. in q̄ requieſcūt cumeo oēs ſcī. ⁊ vt hic fiā eiuslectus ꝑ fidem vt ī me requieſcat ꝑ gram. vt ibi ineius lecto reqͥeſcam Quemlectu oſtendaꝫ vobis. vt ⁊vos ad eum aſcendatis. ⁊