¶ Capitulum
cū xp̄s ꝑegrināteꝫ eccīamad celeſtia vocat (hunc videt in motibus ⁊ in collibꝰſalientē) qn̄ cernet eū ſuꝑordines ageloꝝ ⁊ ſcoꝝ indextera pr̄is regnanteꝫ (Sil̓em̄ capree videt ⁊ hynulo ceruoꝝ) qꝛ de priarchis natu ꝯſpiciet iudiceꝫviuoꝝ ⁊ mortuoꝝ (Poſtpariēte nēm ſtat reſpiciesꝑ feneſtras ⁊ cacellos) qꝛcarne ſumptā ex nob̓ mortalem. mōſtrabit ei in gl̓apr̄is īmortalē vt ꝑ ꝓphās⁊ apl̓os ꝓmiſerat (Ipſaſurgit) qꝛ vocati occurritad gaudia (ꝓperat) vbi amica ſecreta celeſtia videtvbi erit (colūba) ſeptiformi ſpū plena (formoſaqꝛ ſine macula (ibi hyemſtociꝰ aduerſitatis (tranſitymber) .i. torpo: ⁊ ſeuiciapn̄tis vite (abcedit) qacū de corꝑe educit̉ ad ꝯtēplandū deum in ſubſtāciāſua ducit̉ Non iā v̓borumgutte ſunt nccarie. vt pluuia p̄dicationis debeat infundi. qꝛ qd̓ hic minꝰ audire potuit aplius videbitnec temptatio nccaria. qaliqͥs debeat ꝓbari (Tūc
flores apparēt in terra) qꝛqn̄ de et̓ne btītudīs vitaq̄dam ſuauitatis primordia ꝑguſtare aīa ceperit.qͣſi iam in floribus odoratur exiens. qd̓ poſtꝙͣ egreſſa fuerit ī fructu v̓beriushabebit (tūc tēpus putationis aduenit) qꝛ oī vitioaputatō morte ⁊ pena carebit Mox ab ea (vox turturis) xp̄i in terra viuentiū (audiet̄) Intra in gaudiu dīi tui. Et (ficus ꝓfert groſſos ſuos) cū laboris ſui recipiet fructus etne vite pͥiium (vmee florentes dant odore ſuum)qꝛ eccīe q̄ hic in v̓tutibusfloruerūt. ibi odore ſuauitatis emittentes eternamp̄bent voluptate (hijs aīcis ſociabit̉ amica) in gl̓ia(ſpecioſa) in aplexū ſpūsſancti (colūba in foramīepetre) .i. in ſecretis xp̄i. (.⁊ in cauerna macerie) hoceſt in cubilibꝰ ciuitatis ſuꝑne ( Ibi on̄dit ei xp̄s faciein ſua) qn̄ in maieſtateſua videbit eū facie ad faciem (Vox eius ſonabit inauribus eius. qn̄ audieteū dicente Venite bn̄dicti