¶ Prologus honorij.

dignitate prelata regniqꝫcorone attitulata Que corona tunc ideo eſt dilataqꝛ nondū erat perfecte ornata. Summus autem ornatus humane nature eſtobia diuini mādati Regisergo filius electam ad regni coronam in paradiſoquaſi in cubiculo ornadaꝫcollocauit. materiaꝫ ornatus preceptum dedit madans vt ſe obedientia ornaret. ſpondēs ꝙ ornatāin aulam ⁊ cōſortiū regnireciꝑet. Hoc emula eiꝰ videns ⁊ niuidens. tacta dolore cordis intrinſecus. inferiore ſibi ni dignitate p̄ferri. ſe gl̓ia ⁊ honore priuari. īcautam callide decepit. ornatū obie nō ſibi ꝓdeſſe ſꝫ magis obeſſe retulit. ornatuꝫ heu a deceptaaccepit. dū ea ſibi magisꝙͣ deo obedire perſuaſit.Vnde ſponſus offēſus. ꝙa ſe datū ornatū abieciſſetȳmo emule ſue a ſe repudiate dediſſet. de cubiculoꝑadiſi eam expulit. gramſuam tam diu interdixit.donec amiſſū ornatum abemula reciperet. ⁊ ſic gra

tiam ſponſi ⁊ coronam regni ſperaret. hoc autem debuit fieri vicijs ⁊ ꝯcupiſcēcijs reſiſtēdo. ⁊ mandatisdei vſqꝫ ad mortem obedi.endo. hunc obedientie ornatum tunc humana natura recepit. quando criſtus obediens patri vſqꝫad mortem fuit. hoc ē obedientia in deo debitam: taꝫfortiter homo factus tenuit ꝙ nec morte ſuꝑatus eādeſeruit. Hunc ornatumſic receptuꝫ tam firmiterſponſa poſtea retinuit. ꝙnec mille mortibus ab eaeripi potuit A paradiſoigitur expulſa. pro recipiēdo ornatu in mundo errabat. quia adhuc nec legēnec doctorem habebat.Hanc gigantes quaſi latrones ab emula eius immiſſi magis in deuium deduxerunt ⁊ multis viciorum ſordibus pollueruntCuius miſerijs ſpōſus cōdolens hoſtes eius diluuio deleuit. Ipſam veronoe quaſi pedagogo cuſtodiendam tradidit Quinoe eam arche quaſi ſcholis erudiendam incluſit.