Inſipiēs aūt ꝯfidēs ſibi miſcetur iniquo. Ma-gnū ſapīe diuine ꝯſiliū eſt inuentū. ut timoris auxilio liberemur. Magna cōpendia ꝓuidentie. ut aliqn̄ fiat virtus ⁊ victoria ꝑ tiniorem. Magna remedia dn̄s cōtulit ad ſalutem. ut habeat timidus laudem. ſicut ſalomoij repetit dicens. Btūs vir qui vereturoīa ꝑ mētū. Ineſtimabilis dn̄i miſei̓cordiaque vndiqꝫ hoīm ſuo ꝯtulit gloriā. ⁊ in ꝯprehenſibil̓ pietas. que ẜm pungnas dedit ⁊palmas. ut ꝯfidendo maſculoꝝ ſeuiciamſuꝑemus. ⁊ timendo. feminaꝝ blandimenta vincamus. dūmō ⁊ de virtute. ⁊ de infirmitate ſuꝑ nos dn̄s gloriam ſuam oꝑetur. utin oībus ⁊ ꝑ oīa oīpotētem ſemetipē teſtet̉diuidens diffen̓cias triuphorū ut tā ꝯſilijsꝙ viribus. a nobis bella vincantur. ne ſi vīceremur ſolius fidei fortitudine. cōtra ſalomonem vacua eſſent oꝑa ſapīe. Nunc igit̉ſapīe arma geſtanda ſunt. vbi feminei ⁊ virilis ſexus certamen indicitur. Vn̄ ſalomoſic inſtruit dicens. Prudentiam inquit facnotam tibi. ut te ſeruet a muliere aliena ⁊peſſima. Videte nūc prudentiaꝫ in iſto bellonō fidem nobis data eē victricem. que nostimiditatis remedio liberet ⁊ cōtemplamiin que ſunt mō arma ſumenda. Si vultis

L1