¶ Auguſtini aurelij Ep̄i liberde ſingularitate cleicorum.Iſerā quidem vobis an̄ tēpusepiſtolā filij cariſſimi que oīum morum inſtituta de lege cō-mendans. ſūmatim oīa ꝯtinꝫ⁊ quecunqꝫ vniuerſis clericis generaliteraddirgendā regulā ꝯpetūt diſcipline. Sꝫquia nūc feminaꝝ cōmoracōne vulgariterint̓ nos quedā ignominie deuolute ſūt. etiāde hac re ſpecialiter vobis dn̄i correpcōneſcribere cōpulſus ſū. qui miſeꝝ me ꝓ veſtranegligentia cū ſeueritate cōueniens. mandare precepit. ne clerici cū feminis ꝯmorentur. Et licet hec ammonicō ſolalraꝝ meaꝝauctoritate ſufficeret. tn̄ ne ſompniatorērideat quiſqua. ſicut ioſeph fratres irriſerūt. ſcripturaꝝ addimꝰ firmitatem. ut oēsſciāt hoc etiā modo. ꝑ reuelacōnem dn̄m iubere. qd̓ lr̄is ꝯgnoſcitur ante iuſſiſſe. nec noſeſſe adulterātes verbū dn̄i. aut volentesiactant̓ de reuelacōnibꝫ gloriari. ſꝫ ſic anteꝯſpectū dn̄i referendo. non mentiri qd̓ loq̄mur ſicut a dn̄o ꝯfidimꝰ. non audiſſe a nob̓mendaciū. p̄ſumentes voce apoſtoli prote-ſtantis. Nō enī ſumus inquit ſicut plurimi
LL